To κακό αριστούργημα

Συνήθως δεν αναρτώ κριτικές για κινηματογραφικές ταινίες. Αλλά ετούτη εδω είναι η καλύτερη ταινία που έχω δει την τελευταία δεκαετία. Θύμησε τον αξέχαστο Κιούμπρικ στην Λάμψη (The Shinning).

Η ταινία λέγεται " Άσε τον κατάλληλο να μπεί " (Let the right one in) και παίζεται με τον ελληνικό τίτλο "Άσε το κακό να μπεί". Η παράδοση των απρόσεχτων και ατυχών τίτλων συνεχίζεται. Εαν ο σκηνοθέτης ήθελε να φτιάξει μια ταινία στην οποία το Κακό (στην περίπτωση της ταινίας ένα κορίτσι 12 ετών) να μπει μέσα στην ψυχή και στην ζωή ενός 12χρονου αγοριού δεν θα ντρεπόταν να το βάλει στον τίτλο.

Αλλά βέβαια δεν δείχνει στο πρόσωπο του κοριτσιού - βρυκόλακα το κακό. Δείχνει ένα καλό, ένα αγνό κορίτσι, τόσο αγνό όσο και το αγόρι προταγωνιστής. Οι κακοί στην ταινία είναι κάποια αγόρια "τσαμπουκάδες", η ανθρώπινη εκδικητικότητα και η ανθρώπινη μικροψυχία. Δεν είναι η φυσική πείνα (του αίμματος).

Κάπου το αγόρι την ρωάει "Ποιά είσαι;" και η κοπέλα του απαντά "Είμαι σαν 'σενα", εννοώντας ότι είναι το ίδιο καλή. Μόνο που η φύση του κοριτσιού είναι όμοια με εκείνη του λευκού (δεν είναι τυχαίο το χρώμα) μεγάλου σκύλου στην αρχή της ταινίας, που απαλά, αθώα, με φυσικότητα, πηγαίνει να γλύψει το ανθρώπινο αίμμα πάνω στο λευκό χιόνι. Ο σκύλος δεν είναι "κακός" απλά είναι στην φύση του να τρώει κρέας αντί για σοκολατάκια. Το ίδιο και το κορίτσι το οποίο από αγάπη προς το αγόρι που της το προσφέρει, αναγκάζεται να φάει ένα σοκολατάκι και μετά να το κάνει εμμετό.

Ο ήχος της ταινίας είναι μοναδικός. Λεπτομερής, καθαρός, αρκετά δυνατός αλλά όχι ενοχλητικός, δημιουργεί μια σκληρά ρεαλιστική αλλά και ταυτόχρονα ρομαντική ατμόσφαιρα, απόκοσμη στιγμές - στιγμές αλλά και οικεία. Οι εικόνες, τα χρώματα, το πολύ λευκό χιόνι, οι λείψεις, αρμονικές. Οι δόσεις αγωνίας & τρόμου και αυτές προσεγμένες. Τα κοντινά πλάνα στο κορίτσι βρυκόλακα με σεβασμό στην κατάστασή του και στον θεατή. Δεν θα δείτε ποτέ τα χαρακτηριστικά μυτερά δόντια, ή ατελείωτες εξωπραγματικές μεταμορφώσεις. Αυτό που θα δείτε είναι εκφραστικά πρόσωπα να μιλούν ακόμη και με την σιωπή ή τις κινήσεις. Η ταινία δεν προσπαθεί να ξαφνιάσει ή να τρομάξει χρησιμοποιώντας την επιφάνεια, την ύλη, καταφέρνει να αναδείξει τις ψυχές των πρωταγωνιστών.

Οι ερμηνείες των δυο 12χρονων πρωταγωνιστών είναι το κάτι άλλο. Η ισοροπία και η αρμονία της ταινίας ασύληπτη, το τεχνικό επίτευγμα αριστουργηματικό. Οι στιγμές έντασης και επιθετικότητας, διαδέχονται με ηπιότητα τις τρυφερές στιγμές. Τρομάζεις και ερωτεύεσαι. Ηρεμείς αλλά όχι για πολύ. Θαυμάζεις και απορείς. Ταυτίζεσαι αλλά γνωρίζεις ότι πρόκειται για ταινία. Το καλιτεχνικό πάντρεμα του καλού με το κακό στην οθόνη, μοναδικό.

Πραγματικά πρόκειται για μια άριστη ταινία, από έναν άγνωστο σουηδό σκηνοθέτη (Tomas Alfredson) που αξίζει όσκαρ σε όλα τα επίπεδα (σκηνοθεσία, ερμηνείες, ήχος, λήψεις). Και όλα αυτά χωρίς ειδικά εφέ, μόνη ελάχιστη παραφωνία η σκηνή με τις γάτες που φαίνεται ότι είναι ψηφιακή.

Η ταινία καταφέρνει τελικά να μας εξοικιώσει με το άγριο φυσικό στοιχείο που έχουμε χαρακτηρίσει ως "κακό" και μας κάνει να το δούμε έτσι ακριβώς όπως είναι, δηλαδή "πέρα από το καλό και το κακό". Μια ταινία - ορόσημο των ταινιών του είδους, σημάδι ίσως των καιρών, κατά τους οποίους η αθωωτική "επιστροφή" της άγριας φύσης φαίνεται να αποκτά καθολικές εκφράσεις. Διότι κακό είναι εκείνο που βλάπτει χωρίς να το έχει ανάγκη ... εκείνο δηλαδή που προκαλεί την βλάβη από εκδίκηση ή από εγωϊσμό, επομένως από "ελεύθερη" αδυναμία ...

Έτσι μαζί με τον σκηνοθέτη, τελικά αθωώνουμε το δήθεν κακό που αφήσαμε (μετά από χιλιετηρίδες χριστιανικής προπαγάνδας) να μπει μέσα μας και δικαιολογούμε την εξάλειψη του Κακού που είναι σε μεγάλες - τεράστιες ποσότητες εκεί έξω ....

H Ευρώπη πρωταθλήτρια στην οικ. κρίση

Στις κάμερες οι αρχηγοί των 20 πιο ισχυρών οικονομιών που μαζεύτηκαν πρόσφατα ήταν χαρούμενοι και αισιοδοξία. Ακόμη και Ευρωπαίοι αρχηγοί χωρών όπως η Βρετανία και η Γαλία, κορυφαίων στην λίστα με τις πιο ευάλωτες παγκοσμίως χώρες, εξέπεμπαν την αισιοδοξία των "υπερ"δυνάμεων που έχουν την κατάσταση υπό έλεγχο.

(με κλίκ πάνω στην εικόνα φαίνεται μεγάλο γράφημα)

Σε άλλη συνάντηση, η ελληνική αντιπροσωπεία δεν μπόρεσε να κρύψει τα ρεαλιστικά απαισιόδοξα συναισθήματά της που εκφράστηκαν σε πρόσωπα σαν βγαλμένα από αρχαία τραγωδία. Βέβαια παρόλα αυτά ο ξύλινος λόγος όπως πάντα ξύλινα ειπώθηκε ...

Δεν μπορούν όμως να κρύψουν την πραγματικότητα των στοιχείων που οι οργανισμοί που έχουν αναθέσει να τα καταγράφουν, ανακοινώνουν. Απλά δεν μας λένε με λόγια και επίσημα αυτά που ο κόσμος διαισθάνεται πλέον αφού βιώνει καθημερινά:

• Η χώρα μας είναι 33η παγκοσμίως όσον αφορά το ΑΕΠ της. Η "ανάπτυξη" όμως αυτή έγινε και συνεχίζει να γίνεται με δανεικά (99% κρατικός, 87 % ιδιωτικός). Βέβαια και οι μεγάλες οικονομίες δεν πάνε πίσω σε δανεισμό


• Όμως είμαστε πρώτοι στο αρνητικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών (μαζί με Βουλγαρία, Λιθουανία & Ρουμανία) που σημαίνει ότι ο δανεισμός θα συνεχίσει να αυξάνει ραγδαία


• Έτσι είμαστε η 5η χώρα παγκοσμίσως σε επικυνδινότητα "πτώχευσης"

Αλλά και ολόκληρη η Ευρώπη δεν πάει και πολύ πίσω. Εαν εξαιρέσει κανείς την "ατμομηχανή" Γερμανία, και τις υπόλοιπες "δουλευταράδικες" χώρες (Ολλανδία, Αυστρία, Σκανδιναβικές), το 64% του Ευρωπαϊκού ΑΕΠ ή στις 15 από τις 20 πρώτες θέσεις της κατάταξης με τις περισσότερο ευάλωτες χώρες, βρίσκονται Ευρωπαϊκές χώρες!

Συνολικά το 52% του παγκόσμιου ΑΕΠ όπως εκφράζεται από το 15% περίπου (25 στις 200) των χωρών, βρίσκεται σε μεγάλο κίνδυνο.

Η αλήθεια είναι πως υπήρξαν πολιτικοί που μίλησαν για τις "παθογένιες" της κοινωνίας μας που μεγάλωσε καταναλώνοντας με δανεικά! Τι γίνεται τώρα; Μα φυσικά τίποτε περισσότερο από το να βιώσουμε την πτώση, την παρακμή, την βία και την εγκληματικότητα, την απογοήτευση, την "σκληρή" πραγματικότητα. Και αφού τα ζήσουμε τις επόμενες δεκαετίες, τι;

Κανείς δεν γνωρίζει. Αλλά όλα τα ενωτικά στοιχεία (ιδεολογικά και φυσικά) που κάποτε μπορούσαν να μας βοηθήσουν να ανακάμψουμε έχουν εξαληφθεί. Ακόμη και η ιστορική μας κληρονομιά έπαψε να μας βοηθά να ξεγελάμε εαυτούς και ξένους.

Έμεινε το ΣΚΑΙ να μας λέι κάθε βράδυ το "σκόρ" της κάθε μεγάλης ελληνικής προσωπικότητας. Το τελευταίο μάλλον σκηνικό παρακμής και εκείνης της "μεγαλειώδους" ιστορικής μας ταυτότητας ...

Στις κρίσεις, οι μύθοι, η βιτρίνα, το μάρκετινκγ δεν "πουλάνε". Στις κρίσεις η Αλήθεια που παρέμενε κουκουλωμένη, αποκαλύπτεται δείχνοντας το πραγματικό της πρόσωπο. Όπως γνωρίζαμε ήδη, στην δική μας περίπτωση αυτό το πρόσωπο ήταν και παραμένει άσχημο, σκοτεινό, ελεεινό!

Μάλλον έφτασε ο καιρός να λουστούμε τον "μηδενισμό" όπως τα κυκλαδίτικα νησιά, αδιαμαρτύρητα, στωϊκά λούζονται τον ήλιο.

Εξεργέθηκε η λογική μου

Το είπε η Λιάννα ΚΑΝΕΛΛΗ στην τηλεόραση. Γενικά δεν μου αρέσει, διακόπτει συνομιλητές, καπνίζει ή πείνει καφέ μπροστά στους τηλεθεατές. Βέβαια προφανώς είναι το ελευθεριακό στύλ που προσπαθεί να περάσει.

Αλλά εδώ έγραψε! Μωρέ "Λιάννα" και η δική μου η ΛΟΓΙΚΗ είναι ΜΟΝΙΜΑ εξεγερμένη!

Χρόνια καλά

"Ουκ εν τω πολλώ το ΕΥ", Ηράκλειτος

Λοιπόν, χρόνια καλά στους bloggers που με επισκέπτονται και σκέπτονται, σε όλους όσους ενδιαφέρονται ειλικρινά για το Καλό και τις αξίες, σε όσα περισσότερα άλλα ζωντανά πλάσματα επιτρέψει η ανθρώπινη απληστία να ζήσουν και φυσικά χρόνια πολλά στην ΓΑΙΑ μας!

Καταδικάζω τους καταδικάζοντες

Τι έχουν πάθει ΟΛΟΙ με την λέξη καταΔΙΚΑΖΩ; Καταδικάστε ακούμε στα κανάλια, καταδικάστε διαβάζουμε και στις εφημερίδες, καταδικάστε αυτούς που τα σπάνε, καταδικάστε τον ειδικό φρουρό, καταδικάστε τον Σύριζα που "χαϊδεύει αυτιά", επιτέλους, σας παρακαλώ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕ, καταδικάστε μπας και αισθανθούμε ότι είμαστε τάχα ηθικοί!

Ωραία καταδικάσαμε (ως νεόκοποι ΔΙΚΑΣΤΕΣ) και τι έγινε; Άλλαξε κάτι, τι ΑΛΛΑΞΕ; "Χέστηκε η φοράδα στο αλώνι" θα απαντούσε ο μπάρμας μου απο το χωριό ... Όλη η Ελλάδα ένα απέραντο δικαστήριο, μας έχουν μάθει βλέπεις ότι το νόμιμο είναι και ηθικό, οπότε και εμείς ως ηθικοί άνθρωποι, άνθρωποι με ηθική εξουσία, είμαστε έτοιμοι κάθε στιγμή να καταΔΙΚΑΣΟΥΜΕ, εαυτούς και αλλήλους, κυρίως αλλήλους .... Τελικά αυτά που μας έχει εκπαιδεύσει ο "πολιτισμός" μας να ακούμε, αυτά παπαγαλίζουμε και άρα σκεφτόμαστε ...

Όπως φαίνεται αυτό που έχει μείνει, τελικά, στον Δυτικό άνθρωπο είναι μονάχα ένας "νομικός πολιτισμός" ως ΤΣΟΦΛΙ ηθικής να κρύβει το κλούβιο εσωτερικό του ...

Οπότε και σε εμένα δεν μένει τίποτε άλλο να κάνω παρά να

καταδικάσω ... τους καταδικάζοντες!

Κλαίμε και μόνοι μας

για το ότι δεν έχει διαγραφεί ακόμη ο Κούγιας, γι αυτά που γράφονται για τον Ισοκράτη, για τον ξύλινο λόγο των πολιτικών και τον ξεβράκωτο των τηλε"αστέρων".

Όποιoς ενδιαφέρεται να μάθει τι πραγματικά είπε ο Ισοκράτης και σου ποιούς αναφερόταν πληροφορίες θα βρεί εδω. Ακολουθεί απόσπασμα για όσους δεν έχουν τον χρόνο (συγκρίνει το πολίτευμα που είχε φτιάξει ο Σόλωνας με το πολίτευμα της εποχής του, γι αυτό η αναφορά στην παλαιότερη εποχή):

Εκείνοι λοιπόν που είχαν τη διοίκηση της πολιτείας κατά την παλαιότερη εποχή, εγκατέστησαν πολίτευμα που δεν είχε μόνον όνομα προσφιλέστατο σ' όλους και γλυκύτατο, ενώ στην πραγματικότητα δεν έδινε την εντύπωση αυτή στους πολιτευομένους και δεν προετοίμαζε τους πολίτας ώστε να θεωρούν την ακολασία δημοκρατία, την παρανομία ελευθερία, την αθυροστομία ισότητα δικαιωμάτων, ούτε τέλος την εξουσία να κάνουν όλα αυτά ευδαιμονία, αλλά πολίτευμα που παρέδιδε στο μίσος και στην τιμωρία τους ανθρώπους αυτού του είδους και που κατώρθωσε με τον τρόπο αυτό να κάμη όλους τους πολίτας καλύτερους και φρονιμώτερους. Εξαιρετική μάλιστα συμβολή για την καλή διοίκηση της πολιτείας παρείχε το γεγονός ότι, επειδή υπάρχει η δοξασία ότι υπάρχουν δύο είδη ισότητος και ότι η μία απονέμει σ' όλους τα ίδια δικαιώματα και η άλλη ό,τι πρέπει στον καθένα, δεν αγνοούσαν τη χρησιμώτερη, αλλ' εκείνην που έδινε τα ίδια δικαιώματα και στους ηθικούς ανθρώπους και στους πονηρούς, την απεδοκίμαζαν, γιατί την εθεωρούσαν άδικη, ενώ εκείνην που παρείχε δικαιώματα ανάλογα με την αξία του καθενός και ετιμωρούσε πάλι αναλόγως των περιστάσεων, την προτιμούσαν και σύμφωνα μ' αυτήν ερρύθμιζαν τη διοίκηση της πολιτείας, και δεν εξέλεγαν τους άρχοντας απ' όλους τους πολίτας ανεξαιρέτως, αλλά για κάθε αξίωμα προέκριναν τον καλύτερο και τον ικανώτερο, γιατί ενόμιζαν ότι και οι άλλοι πολίται θα είναι όμοιοι μ' εκείνους που αναλαμβάνουν υπεύθυνα τη διοίκηση των πολιτικών πραγμάτων.

Έλεος, μην μας ρίχνετε άλλα πνευματικά δακρυγόνα, κλαίμε και μόνοι μας!

H νέα Αμερικάνικη Μαριονέτα

Ο νέος πρόεδρος Obama, αμέσως μετά την εκλογή του, ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση θα κάνει ό,τι μπορεί να αναζωογονήσει την αμερικάνικη οικονομία "whatever it takes to revive the economy and that means we shouldn't worry about the deficit next year or even the year after. In the short term, the most important thing is that we avoid a deepening recession''.

Γιατί δεν θέλει, γιατί δεν την "αντέχει", γιατί δεν προσαρμόζεται με ήπια μέτρα ο νέος πρόεδρος στην πραγματικότητα της ύφεσης; Ποιά σχέδια υπάρχουν που απαιτούν οικονομική ευρωστία ανάλογη με εκείνη της 8ετίας Μπούς; Είναι πασίγνωστο ότι οικονομική ευρωστία σημαίνει στρατιωτική και πολιτική ευρωστία ... Ο νέος πρόεδρος έχει Ιμπεριαλιστικά σχέδια και μάλιστα επείγοντα και πιεστικά! Ποιά είναι αυτά; Μια εισαγωγή μας προσφέρουν τα 2 παρακάτω video:

Η συνέχεια (μέρος 2)



Εμένα που ακούγονται εξαιρετικά λογικά και αναμενόμενα. Κάποιος όμως μπορεί να πει ότι όλα αυτά είναι φαντασίες του ιστορικού. Αλλά μήπως μπορούμε να ακούσουμε τον ίδιο τον Μπρεζίσκυ ώστε να δούμε πόσο φιλειρηνικός είναι ο κύριος αυτός και πόσο άδικος μαζί του ο Κος Tarpley; Βεβαίως! Ας ακούσουμε τι έλεγε ο Κος Μπρεζίνσκι για το πως πρέπει να φτιαχθεί η εικόνα (προσοχή η εικόνα, δηλαδή η βιτρίνα όχι να αλλάξει η ουσία της ιμπεριαλιστικής δύαμης) :

Και τι έλεγε Κος αυτός για ελόκληρη την εξωτερική πολιτική στο τέλος του 2006: (προσοχή έχει μερικές διαφημίσεις το video στην αρχή και τον Μπρεζίνσυ αφορά η μισή πρώτη ώρα)

Το περιέχομενο αλλά και το ύφος της ομιλίας του κυρίου αυτού είναι η Δύναμη (power) και η στρατηγική που θα εξασφαλίσει στην Αμερική την πρωτοκαθεδρία της ως η μοναδική υπερδύναμη στον κόσμο. Τίποτε άλλο δεν ενδιαφέρει τον Κο Μπρεζίνσκυ, γίνεται σαφές από το video και για τον πιο ανυποψίαστο και φιλήσυχο άνθρωπο. Τα λέει όλα, πως έχουν γίνει οι αμερικάνοι "πλαδαροί" με την μεγάλη "αποστολή" τους στον κόσμο και δεν κάνουν μεγαλύτερες θυσίες, πως έχασαν το legitimacy ως υπερδύναμη με τις ωμές επιθέσεις, ότι εάν κινηθούν έξυπνα θα μπορέσουν να επικεντρωθούν στους πραγματικούς τους εχθρούς, κλπ

Αμφιβάλει πλέον κανείς ότι και η νέα αμερικανική κυβέρνηση θα κάνει ό,τι μπορεί ώστε να εξασφαλίσει την διατήρηση της Αμερικής στην πρώτη θέση των "δυνατών" και μάλιστα έξυπνα και γρήγορα;

Μετά τον Μοντερνισμό Τι;

Η εποχή μας αποκαλείται μετα-μοντέρνα (μετά Αναγεννησιακή) ή και "αποδομητική".

Πράγματι οι βεβαιότητες πάνω στις οποίες στηρίχθηκε η Αναγέννηση (μαθηματική λογική, επιστημονικός κατακερματισμός, γνωσιοκρατία, φιλελευθερισμός, καπιταλισμός) έχουν αποδομηθεί ή αποδομούνται! Η σιγουριά των Μαθηματικών έχει αποδομηθεί (κυκλοφορεί πρόσφατα στα ελληνικά κόμικ λίαν κατατοπιστικό που αναφέρεται και σε αυτό), η βεβαιότητα του φυσικού χώρου και της κλασικής φυσικής έχει τσακίσει με την Κβαντομηχανική αλλά και την Θεωρεία της Σχετικότητας, η ανθρώπινη έλλογη φύση αλώθηκε με τις θεωρείες της Ψυχανάλυσης (υποσυνείδητο, κλπ), η προβλεψιμότητα των κοινωνικών συστημάτων ή ο έλεγχος δυναμικών και πολύπλοκων συστημάτων όπως τα οικοσυστήματα, οι κοινωνίες και οι "ελεύθερες αγορές" αποδομήθηκαν μέσα από τα μη γραμμικά συστήματα - θεωρεία του Χάους. Και η αποδόμηση συνεχίζεται με την έλευση στον 21ο αιώνα της παγκόσμιας πολιτικής αστάθειας λόγω της απολικότητας και των πολλαπλών κέντρων εξουσίας.

Η μόνη σταθερά που παραμένει και στην αποδομητική εποχή που ζούμε είναι οι Φυσικοί Πόροι. Αυτό άλλωστε αποτελούσε πάντοτε ΤΗΝ σταθερά.

Δυστυχώς σταθερές φαίνεται πως είναι τόσο η ΑΠΛΗΣΤΙΑ όσο και η Α-ΝΟΗΣΙΑ των ανθρώπων. Βασικά αυτό που ζούμε είναι τα τελευταία στάδια του κρυφού πολέμου μεταξύ της ΤΕΧΝΙΚΗΣ (που θεμελίωσε κυρίως η Αναγέννηση αν και προϋπήρχε) και του Φυσικού περιβάλλοντος.

Πράγματι δεν αποδομείται τόσο ο Ορθολογισμός (αν και κλονίζεται, όμως αυτός αποτελεί την μόνη μας ελπίδα) αλλά κυρίως η ΑΝΑΠΤΥΞΗ και η ΤΕΧΝΙΚΗ (εργαλειακός λόγος, τεχνολογία, καπιταλισμός, ελεύθερες αγορές). Δυο κυρίαρχες τάσεις διαμορφώνονται σιγά-σιγά στην αποδομητική εποχή μας:

1. Ακόμη περισσότερη ΤΕΧΝΙΚΗ ενάντια στην ΦΥΣΙΚΗ διάσταση, ως λύση του προβλήματος (και της υπόσχεσης) της ΑΕΝΑΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ που η ίδια δημιούργησε και συντηρεί. Ακόμη καλύτερα φάρμακα (νανοτεχνολογίες), πιο εντατικές καλλιέργειες (μεταλλαγμένες), πυρηνική σύντηξη για απεριόριστη ενέργεια, κλπ. Εαν νικήσει η ΤΕΧΝΙΚΗ ο μετα-μοντέρνος άνθρωπος θα έχει και ο ίδιος μεταλλαχθεί (cyborg) αλλά θα μπορεί να κατοικεί παντού πάνω στον πλανήτη και ανθρωποειδή ίσως σταλούν να “κατακτήσουν” και το υπόλοιπο διαθέσιμο “διάστημα”. Η φύση θα έχει χάσει, τα περισσότερα είδη του ζωϊκού και φυτικού βασιλείου θα έχουν εξαφανισθεί, αλλά ο μετα-μοντέρνος άνθρωπος δεν θα τα έχει ανάγκη, θα είναι εντελώς αυτάρκης και “ελεύθερος”. Οι βεβαιότητες του μοντερνισμού θα έχουν επανακάμψει. Ίσως η εποχή εκείνη να βαπτιστεί ΤΕΧΝΟΠΟΙΕΙΑ.

2. Νίκη της φύσης μέσα από μια ολική και απότομη κατάρευση των οικοσυστημάτων που θα συμπαρασύρει ολόκληρη την ανθρωπότητα στην δίνη της. Οι "αναπτυγμένες" κοινωνίες ανέτοιμες μέσα στην καταρέουσα καλοπέρασή τους να αντιμετωπίσουν την κρίση, θα οδηγηθούν σε γενικευμένους εσωτερικούς πολέμους, ο νόμος της ζούγκλας θα επικρατήσει μαζί με ασθένειες και επιδημίες. Η χαοτική κατάσταση της “ζούγκλας” ως γνωστό ευνοεί την φύση. Ο ανθρώπινος πληθυσμός θα μειωθεί δραστικά, τα συστήματα του πολιτισμού θα καταστραφούν λόγω αδυναμίας συντήρησης και σιγά-σιγά το ΦΥΣΙΚΟ περιβάλλον θα ανακάμψει εναντίον της ΤΕΧΝΗΤΟΥ περιβάλλοντος. Οι άνθρωποι θα αποκαθηλώσουν την εξουσία της ΤΕΧΝΙΚΗΣ όπως έκαναν κατά την Αναγέννηση με την εξουσία της ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ (που ακολούθησε την κατάρευση της Ευρωπαϊκής κοινωνίας τον 15ο αιώνα) και θα διαμορφώσουν μια νέα ΟΙΚΟ-ΛΟΓΙΚΗ συνείδηση. Στην περίπτωση αυτή η εποχή εκείνη ίσως ονομαστεί ΟΙΚΟΛΟΓΙΣΜΟΣ.

Όλα τα σημάδια δείχουν πως μάλλον έχουμε μπει στην τελευταία φάση της αποδόμησης/αλλαγής, οι ρυθμοί επιταχύνονται το ΣΗΜΕΙΟ ΚΑΜΠΗΣ πρέπει να είναι κοντά …

Η σημερινή εποχή του “μετα”μοντερνισμού δεν θα είναι παρά μια ασήμαντη περίοδος έλευσης του σημείου καμπής που θα μας εισάγει στην πραγματικά ΔΙΑΔΟΧΗ ΕΠΟΧΗ του μοντερνισμού …

Τι δεν μας λένε για τον LHC

Διαβάζω άρθρα σε εφημερίδες και blogs, παρακολουθώ εκπομπές, συζητώ με φίλους για το περίφημο πείραμα στον νέο επιταχυντή LHC (Large Hardon Collider) του CERN.

Οι επιστήμονες που εμφανίζονται στην τηλεόραση είναι απολύτως καθησυχαστικοί. Αναφέρονται με τεράστιο ενθουσιασμό στο μεγαλύτερο gadget όλων των εποχών που κατασκεύασε ποτέ η ανθρωπότητα. Παρουσιάζουν τις διάφορες θεωρίες με την ακαταλαβίστικη τεχνική τους ορολογία χωρίς να αναφέρουν τίποτε για κινδύνους. Μπορεί να θεωρούν πως δεν υπάρχει ο παραμικρός κίνδυνος μια και όλα είναι υπό έλεγχο, εφόσον τα έχουν σκεφτεί και προβλέψει όλα.

Όοοολα;;; Πολύ μεγάλη κουβέντα, τόσο μεγάλη όσο το γνωστό σύμπαν!

Το πιθανότερο είναι ότι αποδέχονται τον υπαρκτό κίνδυνο για χάρη της γνώσης, αλλά δεν τον επικοινωνούν στο κοινό για να μην το ανησυχήσουν. Αποκρίπτουν τον κίνδυνο, το παιγνίδι με το άγνωστο, διότι πάντα ο άνθρωπος ρίσκαρε με το άγνωστο. Το κάνουν για να προστατέψουν την επιστημονική Έρευνα και Γνώση, την σύγχρονη εναλλακτική θρησκεία. Δεν ονομάστηκε τυχαία το Σωματίδιο Χίγκς, σωματίδιο του "Θεού". Οι επιστήμονες ως σύγχρονοι αρχιεπίσκοποι της Γνώσης, επικοινωνούν με το "ποίμνιό" τους με τέτοιο τρόπο ώστε εκείνο να αποδέχεται πως όλα γίνονται για το καλό του. Το ζητούμενο είναι η ανοχή του στην έλλειψη ουσιαστικής κατανόησης του πως ακριβώς γίνεται, γιατί γίνεται και ποιούς κινδύνους ενέχει το πείραμα. Το ζήτημα είναι να συμφωνήσει το κοινό να πληρώσει και να στηρίξει ηθικά, εκ των υστέρων, ένα σχέδιο που έχει προαποφασισθεί χωρίς την σύμφωνη γνώμη του. Έτσι τα μέσα μαζικής επικοινωνίας απλά παρουσιάζουν την "βιτρίνα" του πειράματος, αφήνοντας κάποιους επιδέξιους να αισχροκερδίζουν με την ανησυχία του κόσμου. Την ευθύνη γι αυτή την παραπληροφόρηση την έχουν αποκλειστικά οι επιστήμονες! Η όλη ιστορία θυμίζει ολίγον .... Τιτανικό ... !

Μάλιστα κάποιοι επιστήμονες, ευτυχώς λίγοι, χαμογελούν με εκείνο το επικύνδινα ειρωνικό χαμόγελο σιγουριάς που χρησιμοποιεί κάποιος "μεγάλος" όταν έχει να αντιμετωπίσει την αθώα και αφελή ερώτηση ενός παιδιού ... Η επιστημονική κοινότητα αντιμετωπίζει τον απλό άνθρωπο, ως αδαή, ως ένα παιδί που δεν είναι ικανό να κατανοήσει, να ζυγίσει και συνειδητά (δηλαδή έχοντας γνώση) να δώσει ή μη την συγκατάθεσή του!

Οι απλοί άνθρωποι, φίλοι και γνωστοί έχουν ακούσει ή διαβάσει για το τέλος της ανθρωπότητας. Μερικοί το συζητάνε όπως κουβεντιάζουν για το ντέρπι Παναθηναϊκού - ΑΕΚ, τον τελευταίο δίσκο της Βανδή και τις επιχειρηματικές δραστηριότητες Βουλγαράκη. Επικαιρότητα!

Άλλοι πάλι, είναι πραγματικά αγχωμένοι, αισθάνονται ότι κάποιο επικύνδινο πείραμα πάει να γίνει. Μη έχοντας όμως συγκεκριμένη, υπεύθυνη και εκλαϊκευμένη γνώση για τους πραγματικούς (ή ανύπαρκτους) κυνδίνους του πειράματος, μερικοί, πραγματικά φοβούνται ότι το τέλος της ανθρωπότητας είναι βέβαιο! Μάλιστα δίνουν και ημερομηνίες, το 2012 λένε! Το έγραψαν οι Μάγια, εαν δεν μας βρει απο τον Επιταχυντή στο CERN θα μας βρεί είτε από μετεωρίτη ή από την αναστροφή του γήινου μαγνητικού πεδίου ή από την συζυγία του ηλιακού συστήματος με το κέντρο του γαλαξία ή από έναν 3ο παγκόσμιο πόλεμο.

Άλλοι τέλος, πατώντας πάνω στην άγνοια και τον φόβο των παραπάνω, πουλάνε χιλιάδες σελίδες αισχροκερδίζοντας. Μεγενθύνουν το ζήτημα; το διαστρεβλώνουν; δεν παρουσιάζουν αντικειμενικά γεγονότα; παρουσιάζουν τον κίνδυνο ως βέβαιο ατύχημα, πνίγοντας έτσι τον υγιή σκεπτικισμό και μετατρέποντάς τον σε παραληρηματικό φόβο!

Κάποιοι άλλοι, πάντως προσπαθούν να βρουν την αλήθεια κάπου στην μέση, να ξεχωρίσουν την αλήθεια από το ψέμα και την υπερβολή, να καταλάβουν εάν πράγματι υπάρχουν κίνδυνοι και πως είναι σωστότερο να τους προσεγγίσει κανείς.

Εκτιμώ ότι έχω την τύχη, ξέχωρα από την πολύχρονη ερασιτεχνική μου ενασχόλησή με την αστροφυσική, να διαβάσω έναν από τους κορυφαίους και ωριμότερους σύγχρονους αστροφυσκούς, τον Martin REES. Δεν πρόκειται για κάποιον ασήμαντο επιστήμονα, έχει κατακτήσει με τις εργασίες του καμιά ντουζίνα διακρίσεις! Πρόκειται όμως για έναν επιστήμονα που είχε το σθένος να προκαλέσει τις δυτικές κοινωνίες με το βιβλίο του "Ο τελευταίος αιώνας μας" (Our final century).

Για τους κινδύνους του πειράματος του CERN, αρκεί να διαβάσει κανείς τι γράφει ο REES στις σελίδες 119 - 133. Θα βρεί εκεί όλα όσα, αυτά και μόνο που θα έπρεπε να συζητιούνται στα blogs, στις τηλεοράσεις και στα άλλα μαζικά μέσα επικοινωνίας για το πείραμα στον LHC.

Αλίμονο στους επιστήμονες, περιλαμβανομένου και του δικού μας Νανόπουλου, που βγαίνουν στα παράθυρα και ειρωνεύονται την δικαιολογημένη ανησυχία του κόσμου. Αντί να παριστάνουν τους "μπαμπάδες" που καθησυχάζουν παιδιά, θα έπρεπε να εξηγούν τους κινδύνους με τον ίδιο σφαιρικό και εκλαϊκευτικό λόγο που χρησιμοποιούν για να παρουσιάσουν τις πιθανές ανακαλύψεις. Ντροπή τους! Ντροπή τους που μένουν στην βιτρίνα για να προστατέψουν με συντεχνιακή νοοτροπία την θεά Γνώση και την ροή των funds!

Θα επιχειρήσω μια σύνοψη των θεμάτων σε επικεφαλίδες (όπως τις αναφέρει ο REES μια και με υπερκαλύπτουν) και μετά θα παρουσιάσω τις 3 πρώτες όσο πιο περιεκτικά μπορέσω:

1. Ποιοί είναι οι 3 ενδεχόμενοι κίνδυνοι του Πειράματος στο CERN ?
   (σημείωση: Τρεις είναι οι κίνδυνοι που συζητιούνται μεταξύ των επιστημόνων, πιθανόν να υπάρχουν και άλλοι που δεν έχουν φανταστεί)
2. Για το πείραμα στο LHC υπάρχουν παρόμοια φυσικά φαινόμενα που διαδραματίζονται καθώς μιλάμε σε κάποια γωνιά του σύμπαντος; Ποιές είναι οι ομοιότητες και ποιές οι διαφορές;
3. Ποιοί κίνδυνοι είναι αποδεκτοί και ποιοί όχι; Πως μετράμε την επικυνδινότητα; Πως αποφασίζουμε εάν πρέπει να γίνει ένα πείραμα ή όχι;
4. Ποιός πρέπει να αποφασίζει τελικά;

Πριν αναφερθώ στους 3 επικρατέστερους κινδύνους, πρέπει να τονίσω δύο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που θα χρησιμοποιηθούν ως βάση στην συνέχεια.

α) Στο πείραμα του CERN θα συγκρουστούν μετωπικά και συμμετρικά δύο δέσμες πρωτονίων.

β) Κάθε δέσμη θα είναι σαν ένα τρένο πάχους μικρότερου μιας τρίχας, που αποτελείται από 300 τρισεκατομμύρια πρωτόνια σε 2.808 πακέτα.

Είναι εξαιρετικά δύσκολο να σημαδέψεις και να κάνεις κάτι τόσο μικρό όσο ένα κινούμενο πρωτόνιο να συγκρουστεί μετωπικά με ένα άλλο! Γι αυτό δέσμες θα οδηγούνται στην σύγκρουση εκατομμύρια φορές το δευτερόλεπτο ώστε σύμφωνα με εκτιμήσεις να υπάρξουν τελικά μερικά εκατομμύρια πραγματικές συγκρούσεις. Η κάθε μια δέσμη θα αποκτήσει κινητική ενέργεια της τάξης των 7 TeV, προσφέροντας ενέργεια 14 TeV στο σημείο της σύγκρουσης.

Η ενέργεια των 14 TeV (14 * 10**12) είναι αντίστοιχη της ενέργειας που έχουν τα σωματίδια της κοσμικής ακτινοβολίας που πέφτει πάνω στην γη, αλλά αποροφάται σε σημαντικό βαθμό από την γήινη ατμόσφαιρα. Τα σωματίδια υψηλής ενέργειας που προέρχονται κυρίως από εκρήξεις supernova (εκρηκτικός θάνατος μεγάλων άστρων), έχουν ενέργειες μέχρι περίπου 100 TeV (10**14 eV). Σωματίδια πάνω από 10**14 eV είναι πιο σπάνια και προέρχονται από το κέντρο του γαλαξία μας όπου βρίσκεται μια μεγάλη μαύρη τρύπα. Εξαιρετικά σπάνια είναι σωματίδια με ενέργειες στην περιοχή των ΕeV (10**18 eV) και αυτά πολύ πρόσφατα ανακοινώθηκε πως μάλλον προέρχονται από εξαιρετικά σπάνια και βίαια εξω-γαλαξιακά φαινόμενα όπως συγκρούσεις γαλαξιών ή από τα κέντρα πολύ μεγάλων και γέρικων γαλαξιών.

Μια άλλα σημαντική πληροφορία είναι ότι τα σωματίδια υψηλής ενέργειας που πέφτουν πάνω στην γη, δεν έρχονται όλα μαζί σε μορφή δέσμης όπως θα συμβαίνει στον LHC! Τα σωματίδια που φθάνουν στην γη με φυσικό τρόπο έρχονται ένα-ένα και συγκρούονται με σταθερά (ως προς εκείνα) σωματίδια της ατμόσφαιρας, "κλωτσόντας" τα αντί συνθλίβοντάς τα!

Όπως καταλαβαίνουμε οι δέσμες του LHC, όταν και άμα φθάσουν μετά απο 3 χρόνια δοκιμών στον στόχο των 14 TeV, είναι εξαιρετικά επικύνδινες. Η κάθε μια μπορεί να λιώσει μισό τόνο χαλκό! Επειδή γίνονται πιο επικύνδινες όσο παραμένουν σε τροχιά λόγω του ότι αυξάνεται η αστάθειά τους, γι αυτό "φρέσκες" θα μπαίνουν σε λειτουργία κάθε μερικές ώρες. Τι θα κάνουν τις παλιές; Καλή ερώτηση! Θα τις οδηγούν με ελεγχόμενο τρόπο σε ογκώδεις κατασκευές από γραφίτη για απορόφηση! Κάθε μια τέτοια κατασκευή αποτελείται από 8 μέτρα γραφίτη που ζυγίζει 10 τόνους. Ο γραφίτης είναι εμποτισμένος μέσα σε μπετόν 1.000 τόνων!

Η μέγιστη αναμενόμενη φωτεινότητα (luminosity) των δεσμών πρωτονίων θα είναι της τάξης των 10**34 erg/s, δηλαδή όσο του ήλιου μας! Η συγκέντρωση ενέργειας που θα δημιουργηθεί στιγμιαία στο σημείο της σύγκρουσης δεν έχει προηγούμενο στην ανθρώπινη ιστορία και πλησιάζει ακραίες καταστάσεις σωματιδίων υψηλής ενέργειας (supernova όπως αναφέραμε νωρίτερα) στο υπαρκτό σύμπαν! Από αυτό άλλωστε, δηλαδή την υπερ-υψηλή συγκέντρωση ενέργειας, εξαρτάται η επιτυχία του πειράματος διότι έτσι εκτιμάται ότι μπορούν να προσομειωθούν οι συνθήκες του νεογέννητου σύμπαντος.

Ποιοί είναι οι 3 ενδεχόμενοι κίνδυνοι του Πειράματος στο CERN ?

α) Να δημιουργηθεί μια μίνι-μαύρη τρύπα η οποία να παραμείνει σταθερή αποροφώντας τα σωματίδια που θα βρεί γύρω της. Σύμφωνα πάντως με την θεωρεία της Σχετικότητας η ενέργεια που απαιτείται για να σχηματιστεί μια τόσο μικρή μαύρη τρύπα είναι πολύ μεγαλύτερη από εκείνη που θα υπάρξει στο πείραμα.

Όμως κάποιες απο τις σύγχρονες θεωρίες που πρόκειται να δοκιμαστούν στον LHC, προβλέπουν την ύπαρξη μερικών πολύ μικρών έξτρα διαστάσεων στις οποίες η βαρύτητα είναι πολύ πιο ισχυρή απ΄ότι στις γνωστές. Αυτό σημαίνει πως στην περίπτωση αυτή η ενέργεια που απαιτεί η Θεωρεία της Σχετικότητας είναι μικρότερη και το ενδεχόμενο δημιουργία μαύρης τρύπας πιθανότερο.

Εάν δηλαδή ισχύει η θεωρία των έξτρα διαστάσεων πιθανόν να δημιουργηθεί μια μίνι-μαύρη τρύπα. Βέβαια ακόμη και αν συμβεί αυτό, η μίνι μαύρη τρύπα θα εξαφανιστεί εκπέποντας ακτινοβολία σύμφωνα με την θεωρία του Χόκινγκς. Προσέξτε, σύμφωνα με την θεωρία ... Πράγματι η εξαύλωση μιας μίνι μαύρης τρύπας δεν έχει επιβεβαιωθεί πειραματικά, δεν έχει δηλαδή παρατηρηθεί να συμβαίνει κάπου στο σύμπαν.

Επομένως το πείραμα θα αποτελέσει και μιας πρώτης τάξης ευκαιρεία για πειραματική επιβεβαίωση ή (δραματική) απόριψη της θεωρίας του Χόκινγκς. Μάλιστα οι επιστήμονες αναμένουν να επιβεβαιώσουν πειραματική για πρώτη φορά την ακτινοβολία Χόκινγς στον LHC. Σύμφωνα με το ίδιο το CERN ο LHC θα αποτελέσει ένα εργοστάσιο παραγωγής μίνι μαύρων τρυπών, δημιουργώντας περίπου 1 μίνι μαύρη τρύπα το δευτερόλεπτο!

Τότε πως βγαίνουν μερικοί και λένε πως δεν θα δημιουργηθούν, εφόσον αποτελεί στόχο η μαζική δημιουργία τους ... για να επιβεβαιωθούν πειραματικά τόσο η θεωρεία των έξτρα διαστάσεων, η ακτινοβολία Χόκινγκς και ένα σωρό άλλα καλούδια για την δημιουργία του σύμπαντος ;!

α) Τι θα συμβεί εάν πράγματι υπάρχουν οι έξτρα διαστάσεις αλλά δεν ισχύει η θεωρία του Χόκινγκς; Εύλογο το ερώτημα! Θα δημιουργηθούν πολλές αλλά σταθερές και ίσως μη ανιχνεύσιμες (αφού δεν θα εκπέμπουν ακτινοβολία Χόκινγκς) μίνι μαύρες τρύπες στο κέντρο ακριβώς του LHC. Στο κενό των σωλήνων της δέσμης δεν φαίνεται να υπάρχει αρχικά κίνδυνος, αλλά πιθανόν οι μίνι μαύρες τρύπες να ενωθούν και αποροφώντας στην συνέχεια σωματίδια (κουάρκς, ηλεκτρόνια) να μεγαλώσουν σημαντικά. Σύμφωνα με τον Otto Roosler , ειδικό στην θεωρεία του χάους και τα πολύπλοκα συστήματα, η συμπεριφορά της μινι-μαύρης τρύπας ενδεχομένως να μην είναι γραμμική. Ο Otto υποστηρίζει μια διαφορετική ερμηνεία της Γενικής Σχετικότητας σύμφωνα με την οποία η μαύρη τρύπα είναι ελαφρά φορτισμένη και ο ορίζοντας γεγονότων εκτείνεται εως το άπειρο, επομένως δεν εκπέμπει ακτινοβολία Χόκινγκς. Σύμφωνα με τον Otto, η μίνι-μαύρη τρύπα μπορεί να μεγαλώσει εκθετικά, αντιδρώντας όπως ένα αυτο-οργανώμενο σύστημα τύπου κβάζαρ και να "καταβροχθίσει" ολόκληρη την γη μέσα σε μερικούς μήνες αντί για εκατομύρια χρόνια που προβλέπουν τα γραμμικά μοντέλα.

β) Κατά την τρομερή σύγκρουση, τα πρωτόνια και νετρόνια του πυρήνα θα διαλυθούν κυριολεκτικά σε κουάρκς, στα συστατικά τους στοιχειώδη σωματίδια δηλαδή. Θυμάμαι όταν πριν 20 και πλέον χρόνια διάβαζα σε επιστημονικό περιοδικό για την "ανακάλυψη" (θεωρητική κατασκευή) των κουάρκς, πως ήταν τόσο ισχυρή η δύναμη που τα ένωνε μεταξύ τους, ώστε ήταν αδύνατο να αποκοληθούν ... Σήμερα συζητούν οι επιστήμονες για μια σούπα (πλάσμα) από κουάρκς ... Ο 2ος κίνδυνος αφορά τα παραδοξόνια (strangelets). Αυτά είναι νέα πολύ βαριά (πυκνά) σωματίδια που ενδεχομένως να σχηματιστούν από την επανένωση των κουάρκς.

Παρόλο που μόνα τους μπορεί να είναι ακίνδυνα γιατί θα είναι μικρότερα του ατόμου, σύμφωνα με την θεωρία μπορεί να είναι πολύ επικύνδινα εαν έρθουν σε επαφή με την ύλη που γνωρίζουμε, αλλοιώνοντας την υφή της και μετατρέποντάς την και αυτή σε παραδοξόνια. Σύμφωνα με το απίθανο αυτό σενάριο, η γη θα μερατραπεί σε μια παράξενη, υπερπυκνή μπάλα ακτίνας περίπου 100 μέτρων!

γ) Το τρίτο και πιο εξωφρενικό σενάριο είναι να καταστραφεί η υφή του χώρου ολόκληρου του σύμπαντος! Ναι καλά διαβάσατε. Οι θεωρίες των αστροφυσικών μας επιτρέπει να κάνουν συζητήσεις με τέτοιο περιέχομενο πρόσωπο - με πρόσωπο! Πως μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο; Σύμφωνα με την κβαντομηχανική το επονομαζόμενο κβαντικό κενό δεν είναι και τόσο κενό όσο αφήνει να εννοηθεί η λέξη κενό.

Διαθέτει μια πολύ μικρή ποσότητα ενέργειας. Είναι το κατώτερο ποσό ενέργειας, το κβαντικό κατώφλι ενέργειας ως προς το οποίο συγκρινόμενες άλλες μεγαλύτερες ποσότητες ενέργειας δίνουν υπόσταση στα στοιχειώδη σωματίδια, άτομα, στην ύλη, κλπ. Το κβαντικό κενό με άλλα λόγια είναι το "ύφασμα" από το οποίο είναι φτιαγμένος ο χώρος.

Ορισμένοι επιστήμονες εκτιμούν πως η τιμή του κατωφλιού ενέργειας του κβαντικού κενού είναι ασταθής και αυθαίρετη, ότι δηλαδή θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη ή μικρότερη αλλά φυσικά ποτέ εντελώς μηδέν. Ο χώρος δηλαδή δεν είναι ένας και μοναδικός αλλά μπορεί να υπάρξει σε διαφορετικές μορφές όπως το νερό (στερεά, υγρή & αέρια). Η παρομοίωση που κάνει ο REES με το υπερ-παγωμένο νερό είναι ευρηματική! Ίσως δεν είναι γνωστό αλλά όταν το νερό είναι εντελώς ακίνητο και πεντακάθαρο, μπορεί να ψυχθεί σε θερμοκρασία πολύ μικρότερη της κανονικής θερμοκρασίας παγοποίησής του (0 βαθμοί Κελσίου). Η θεωρητική θερμοκρασία είναι -42 βαθμοί Κελσίου και πειραματικά έχουν επιβεβαιωθεί θερμοκρασίες -21 βαθμών όπου το υπερπαγωμένο νερό παρέμεινε σε υγρή μορφή!

Το "κακό" με το υπερπαγωμένο νερό είναι πως μια έστω και μικρή τοπική διαταραχή, όπως το να πέσει ένας κόκος σκόνης στην επιφάνειά του, είναι αρκετή για να προκαλέσει την άμεση μετατροπή του όγκου του σε υγρή μορφή! Κατά αναλογία θα μπορούσε, θεωρητικά, όσο και εξαιρετικά απίθανο αν ακούγεται, η μικρή τοπική διαταραχή που θα προκαλέσει η μεγάλη συγκέντρωση ενέργειας στο σημείο της σύγρουσης να προκαλέσει μια αλλαγή φάσης στην υφή του χώρου!

Το κβαντικό κενό θα αποκτήσει ξαφνικά ένα νέο κατώφλι! Η αλλαγή φάσης θα μεταδοθεί σε ολόκληρο το σύμπαν τουλάχιστον με την ταχύτητα του φωτός. Λέω τουλάχιστον διότι υπάρχουν κβαντικά φαινόμενα που φαίνεται να μεταδίδονται ακαριαία και που δεν έχουν απ΄όσο γνωρίζω εξηγηθεί ικανοποιητικά.

Τα 3 παραπάνω ενδεχόμενα φαντάζουν τόσο εξωπραγματικά, ώστε εύκολα κάποιος να τα απορίψει, να τα αγνοήσει, ακόμη και να τα ειρωνευτεί ακριβώς επειδή φαντάζουν εξωπραγματικά!

Όμως μήπως υπάρχουν πιο ψύχραιμοι και καλύτεροι τρόποι προσέγγισης αυτών των εξωφρενικών ενδεχομένων, αλλά και του όλου εγχειρήματος;

Συμβαίνουν αντίστοιχα φαινόμενα με το Πείραμα κάπου στο γνωστό σύμπαν ?

Η ερώτηση είναι εύλογη και πολύ έξυπνη. Με απλά λόγια, εάν αυτό που πρόκειται να συμβεί στο CERN το επαναλαμβάνει η φύση από μόνη της κάπου στο σύμπαν δεν έχουμε λόγο να ανησυχούμε, τουλάχιστον για το 3ο ενδεχόμενο ... Όσοι επιστήμονες προσπαθούν να μας καθησυχάσουν λένε πως αυτό που θα συμβεί στον LHC συμβαίνει καθημερινά σε ολόκληρο το σύμπαν. Μάλιστα, λένε, συμβαίνει ακριβώς πάνω απο κεφάλια μας καθώς σωματίδια της κοσμικής ακτινοβολίας προσπίπτουν στην γήινη ατμόσφαιρα. Και βέβαια ψεύδονται !

Το σκεπτικό αυτό χρησιμοποίησε ο REES πίσω στα 1983 όταν μελετούσε την ασφάλεια των πειραμάτων τότε. Διαπιστώθηκε ότι οι ενέργειες σύγκρουσης των πειραμάτων της εποχής (π.χ. του μεγάλου συγκρουστή LEP-Large Electron-Positron collider ήταν της τάξης των 50 GeV και του SPS 500 GeV) ήταν αρκετά μικρότερες απο εκείνες που προκαλεί η κοσμική ακτινοβολία όταν πέφτει πάνω σε ατομικούς πυρήνες στο κενό του σύμπαντος.

Στο τωρινό πείραμα στο CERN όμως οι ενέργειες σύγκρουσης έχουν πολλαπλασιαστεί. Σύμφωνα με μελέτες που έχουν γίνει παραμένουν μικρότερες από εκείνες που συμβαίνουν στο σύμπαν και ενδεχομένως η πιθανότητα να συμβεί μια μετάλαξη του χώρου να είναι κοντά 1 στο δισεκατομμύριο, όμως οι συνθήκες που μπορεί να οδηγήσουν σε ατύχημα με τα παραδοξόνια δεν είναι επαληθεύσιμες στην φύση!

Ενδεχομένως παραδοξόνια να σχηματίζονται σποραδικά μέσα στο κενό του σύμπαντος καθώς η κοσμική ακτινοβολία συγκρούεται με μοναχικά άτομα. Όμως το παραδοξόνιο που θα σχηματιστεί μέσα σε ένα τόσο αραιό περιβάλλον (νομίζω 1 άτομο/ κυβικό μέτρο!) είναι εξαιρετικά απίθανο να συναντήσει άλλο πυρήνα στην πορεία του. Αντιθέτως μπορεί το κενό του LHC να είναι ακόμη πιο αραιό από εκείνο στις παρυφές του σύμπαντος, όμως το παραδοξόνιο, αν σχηματιστεί μέσα στον LHC θα έχει την συντροφιά τρισεκατομμυρίων άλλων σωματιδίων!

Υπάρχει ακόμη μια σημαντική διαφορά με το πείραμα του CERN και τις φυσικές συνθήκες σύγκρουσης. Όταν ένας βαρύς πυρήνας υψηλής ενέργειας πέσει πάνω σε ένα πλανήτη (ας πούμε χωρίς ατμόσφαιρα) ακόμη και αν σχηματιστεί ένα παραδοξόνιο ως "σκουπίδι" από την σύγκρουση με ένα άτομο στο χώμα του πλανήτη, αυτό θα συνεχίσει την αρχική πορεία του πυρήνα. Στην περίπτωση όμως του πειράματος έχουμε συμμετρική σύγκρουση δύο αντίθετα κινούμενων σωματιδίων, οπότε το παραδοξόνιο δεν θα έχει εναπομείνουσα κινητική ενέργεια. Το παραδοξόνιο, θα παραμείνει στην περιοχή με υψηλότερη πιθανότητα προσέλκυσης σωματιδίων από ότι μπορεί να συμβαίνει με φυσικό τρόπο. Επιπλέον η θεωρεία προβλέπει τα παραδοξόνια να είναι θετικά φορτισμένα, δηλαδή αποθητικά, αντί αρνητικά. Επομένως πρέπει να συμπέσουν αρκετές "κακές" συμπτώσεις για γίνει πραγματικότητα το ατύχημα των παραδοξονίων.

Συμπερασματικά οι συνθήκες του πειράματος του LHC δεν επαναλαμβάνονται πουθενά αλλού στο σύμπαν!

1. Το κενό στους 2 σωλήνες του LHC εκτιμάται ότι είναι ενδεχομένως πιο κενό ακόμη και απο το διαστρικό κενό.
2. Η θερμοκρασία, μόλις 1,9 βαθμοί Κελσίου πάνω από το απόλυτο μηδέν, επίσης εκτιμάται πως δεν υπάρχει πουθενά αλλού στο σύμπαν
3. Οι δέσμες σωματιδίων του LHC είναι πολύ πιο πυκνές τουλάχιστον από την σωματιδιακή ακτινοβολία που πέφτει πάνω στην γη
4. Τα σωματίδια θα συγκρουστούν μετωπικά και με την ίδια ενέργεια, κάτι που επίσης δεν συμβαίνει στο σύμπαν.

Επομένως το επιχείρημα των επιστημόνων καταρέει και η ανησυχία μερικών επιστημόνων, αλλά και του απλού ανθρώπου είναι εύλογη και δικαιολογημένη.

Οπότε ερχόμαστε στο επόμενο ερώτημα.

Ποιοί κίνδυνοι είναι αποδεκτοί και ποιοί όχι;

Είναι περισσότερο από προφανές πως τα πειράματα στον LHC, στις επιθυμητές ενέργειες ενέχουν κίνδυνο. Πως μπορούμε να μετρήσουμε τον κίνδυνο αυτό και να αποφανθούμε εάν ο κίνδυνος είναι αποδεκτός ή όχι;

Ο συνηθισμένος τρόπος υπολογισμού είναι να εκτιμηθεί η πιθανότητα να συμβεί το υποτιθέμενο ατύχημα και να πολλαπλασιασθεί με έναν αριθμό που να εκφράζει την ζημιά που θα προκληθεί.

Για τα δυο πρώτα ενδεχόμενα (μαύρη τρύπα, παραδοξόνια) η ζημιά θα είναι η ολοκληρωτική καταστροφή της γης. Ένας τρόπος μέτρησης της ζημιάς είναι ο αριθμός των ανθρώπινων ζωών που θα χαθούν -> 6 δισεκατομμύρια ανθρώπινες ζωές. Ποιά είναι η πιθανότητα να συμβεί μια καταστροφή στον LHC; H πιθανότητα που αναφέρει ο Martin να έχει προκύψει από τις μελέτες των επιτροπών ασφάλειας για το CERN, είναι 1 /50.000.000. Πραγματικά εξαιρετικά μικρή. Είναι σαν να κερδίζεις το λότο!

Πως; Δεν είναι εντελώς μηδέν αναρωτιέστε; ΜΗΔΕΝ;; Μα δεν υπάρχει τίποτε, μα τίποτε με πιθανότητα μηδέν, όπως και με απόλυτη βεβαιότητα! Βγαίνουν επιστήμονες στα κανάλια και ξεδιάντροπα μας μιλάνε για μηδενικές πιθανότητες!

Λοιπόν εαν πολλαπλασιάσουμε τα 6.000.000.000 * 1/50.000.000 έχουμε τον αριθμό 120 ζωές που δείχνει επικυνδινότητα του πειράματος. Το ισοδύναμο απώλειας 120 ανθρώπινων ζωών. Ο REES βέβαια σύμφωνος με την παραδοσιακή δυτική κουλτούρα της προστασίας του ατόμου, κάθε ατόμου, λέει πως δεν θα δεχόταν ένα πείραμα με ισοδύναμο το βεβαιομένο αποτέλεσμα 120 νεκρών. Όμως εδω γίνονται πόλεμοι με αναμενόμενες απώλειες πολλές χιλιάδες ζωές!

Εαν έτσι το υπολόγισαν όσοι έδωσαν το "OK, έχουν πέσει τελείως έξω. Στο συγκεκριμένο πείραμα, η καταστροφή δεν είναι απλά η απώλεια 6 δις ανθρωπίνων ζωών. Είναι η ολοκληρωτική εξαφάνιση του ανθρωπίνου είδους μαζί και με όλα τα άλλα είδη ζωής πάνω στον πλανήτη! Τι είδους πολλαπλασιαστή πρέπει να χρησιμοποιήσουμε στην παραπάνω εξίσωση;

Πόσο "κοστίζει" η απώλεια ολόκληρου του ανθρώπινου είδους; Πόσο "κοστίζει" η απώλεια κάθε μορφής γήινης ζωής;

Ο Martin REES λέει πως στην περίπτωση εξαφάνισης του ανθρώπινου είδους, 1 ανθρώπινη ζωή αξίζει όσο 6.00.000.000 ζωές. Επομένως το 120 γίνεται 720.000.000.000 και δεν έχουμε συνυπολογίσει την αξία της βιόσφαιρας.

Η σταθμισμένη επικυνδινότητα του πειράματος στον LHC όσον αφορά τους δυο πρώτους κυνδίνους, εφράζεται ως το ισοδύναμο της απώλειας 1 τρισεκατομυρίου ανθρωπίνων ζωών!

Πως είπατε κύριοι της επιστήμης; Δεν είνα επικύνδινο το πείραμα στον LHC;!! Άδικα ανησυχεί ο "κόσμος";

Να σταματήσει εδω και τώρα ο άνθρωπος να το παίζει "θεός"!

Το τελευταίο ερώτημα, "Ποιός πρέπει να αποφασίζει τελικά για τέτοιου είδους πειράματα και πως μπορεί να συμβεί αυτό", το αφήνω στον καθένα μας να το σκεφτεί.

Τώρα έχετε και εσείς την εξίσωση! Βάλτε την δική σας αξία πάνω στην ανθρώπινη ζώη, το είδος μας και την αξία της γήινης ζωής και βγάλτε τον δικό σας βαθμό επικυνδινότητας!

Ολύμπια Ματαιότητα

Παρακολουθώ και εγώ τους Ολυμπιακούς αγώνες με σχετικό ενδιαφέρον. Το κάνω απο συνήθεια αν και η "ένταση" του αγωνίσματος μου ανεβάζει την αδρεναλίνη. Μήπως το κάνω ακριβώς επειδή η προσωπική μου ζωή δεν μου δίνει ευκαιρείες για "εξιταρίσματα", για έντονες συγκινήσεις; Ερωτώ μήπως;;;

Έχουμε συνηθίσει, τι λέω έχουμε εκπαιδευθεί με το Ολυμπιακά ιδεώδες που γέννησε ο "ιερός" ετούτος τόπος (λες και δεν είναι κάθε τόπος πάνω στην γη ιερός).

Βλέπω τους διάφορους πρωταθλητές να δείνουν ό,τι μπορούν στο αγώνισμά τους, να τρέχουν βάδην κάτω από καταρακτώδη βροχή, να εστιάζουν τον νου και τις αισθήσεις τους στο "μεγάλο άλμα" αποκλείοντας κάθε άλλη σκέψη, να τρέχουν σαν τα μικρά παιδιά γύρω-γύρω όλοι με την "εθνική" σημαία φορεσιά, να ανεβαίνουν συγκινημένοι στο βάθρο του "νικητή", ιδιαίτερα στο "πρώτο" βάθρο. Εαν τύχει δε και κάνουν και παγκόσμιο ρεκόρ, τότε τους βλέπω να κλαίνε γοερά λες και έχασαν την πολυαγαπημένη τους μητέρα μαζί με όλους τους καλούς τους φίλους.

Μπας και κλαίνε γιατί ξεπερνόντας το ρεκόρ διαπιστώνουν ότι δεν ήταν δα και κάτι τόσο ακατόρθωτο όσο το φαντάζονταν; Μήπως είναι η συνειδητοποίηση εκεί πάνω στο βάθρο με όλους τους υπόλοιπους να ουρλιάζουν για την επιτυχία τους, ότι δεν είναι παρά απλοί ηθοποιοί ενός θεάματος, έρμαια στις αδυφάγες ορέξεις των θεατών - καταναλωτών; Μήπως κλαίνε τελικά για όλες αυτές τις α-νόημες θυσίες στις οποίες υπέστησαν, απλά και μόνο για να ακοκτά νόημα η μίζερη ζωή όλων αυτών των μέτριων και αγύμναστων θεατών; Όπως και να έχει, το κλάμα είναι ανακλαστική ψυχοσωματική αντίδραση σε ένα αίσθημα ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ, ανυμποριάς! Μερικοί θα σκεφτούν πως είναι τόσο μεγάλη η χαρά τους, ώστε να μην μπορούν να την χειρστούν. Ανύμποροι απέναντι στην χαρά οι πρωταθλητές;

Πάντως, αλήθεια προς τι όλη αυτή η φασαρία;

Διαβάζω άρθρα σε εφημερίδες που αναφέρουν ότι πάνω από το 90% των επίδοξων πρωταθλητών δεν θα είχαν πρόβλημα να ρίσκαραν την ατομική τους υγεία ακόμη και εως θανάτου αρκεί να πετύχαιναν τον αθλητικό τους "στόχο".

Τον στόχο τους. Τι είναι αυτό που σημαδεύετε ωρέ;

Μην είναι το χρήμα από χορηγούς και ομοσπονδίες; Μόνο ένας Φέλπς είχε την πολυτέλεια να πασχίζει για 1.000.000 $ στην Ολυπιάδα του Πεκίνου. Οι περισσότεροι θα πρέπει να βολευτούν μόνο με μερικές δεκάδες χιλιάδες €.

Μήπως είναι το 9,65", τα 286 κιλά και τα 5,05 μέτρα; Μα αυτοί είναι απλώς αριθμοί!

Μήπως είναι η πρωτιά; Μα πρωτιά σε τι; Στο "κόψιμο του νήματος", στο "πέρασμα του πήχυ", στην φυσική ικανότητα; Μα το νήμα δεν είναι τίποτε άλλα παρά μια κλωστή και ο πήχυς ένα πλαστικό δοκάρι! Και εντάξει η φυσική ικανότητα, άντε ας παραδεχθούμε πως είναι ένας αγαθός στόχος για να γίνει κανένας καλύτερος. Αλλά να γίνει πρώτος, να ξεχωρίσει δηλαδή από τους άλλους, να επιδείξει ότι είναι εκείνος ο ξεχωριστός, ο πιο σπουδαίος. Τι αξία έχει να είσαι πρώτος και μάλιστα σε κάτι το οποίο σε ξεχωρίζει από τους άλλους ;!; Τι προσφέρουν οι πρωταθλητές στην ανθρωπότητα ή πολύ περισσότερο στον Κόσμο;

Μακάρι να ήταν απλώς το ξεπέταγμα, το καλυτέρευμα του εαυτού κάθε ανθρώπου ... μέσα από την φυσική άσκηση! Αλλά αυτό δεν θα απαιτούσε ανταγωνιστικούς αγώνες, πρωταθλητές, ρεκόρ και πρωτιές. Θα χρειαζόταν αθλητικές γιορτές χωρίς χρονόμετρα, χωρίς νήματα, μετάλια και κλάματα. Όλοι θα συμμετχείχαν, κανείς δεν θα έμενε παθητικός θαυμαστής ... Αλλά δεν φταίνε μόνο οι πρωταθλητές για την κατάντια μας! Αυτοί είναι μονάχα η κορυφή του ναρκισικού ανθρώπινου παγόβουνου. Δεν φταίνε εκείνοι που είναι παιδιά του σωλήνα, του πολιτισμικού σωλήνα!

Όλοι μας φταίμε που καταστρέφουν την σωματική και πνευματική τους υγεία!

Κοιτώντας γύρω μου έχω συχαθεί την υποκρισία μας. Επιτρέπουμε με την συμπεριφορά μας, στους καλούς απο καλή προαίρεση και στους "κακούς" εκμεταλευτές να μας "οργανώνουν", να μας κατευθύνουν, να μας ντοπάρουν συνεχώς με ψευτο-αξίες και να μας ελέγχουν γιατί δεν μπορούμε να πράξουμε τα αυτονόητα μόνοι μας!

Δεν μπορούμε να μην πετάμε σκουπίδια - δώστου δημοτικούς και ιδιωτικούς φύλακες, δεν μπορούμε να μην ζηλεύουμε και να μην κλέβουμε τον γείτονα - δώστου αστυνομίες, δεν μπορούμε να μην τσακωνόμαστε τα αδέρφια και οι οικογένειες για τις χαζοπεριουσίες - δώστου δικαστήρια, δεν μπορύμε να μην κοκορευόμαστε για την ομάδα μας, την πατρίδα μας, την φάρα μας - δώστου οι στρατοί αλλά και οι αθλητικοί αγώνες ...

Ορκίστηκα να μην ξανα-προσφέρω τον δικό μου τηλεοπτικό χρόνο στην όποια στατιστική τους, αλλά λέτε να καταφέρω να τον τηρήσω ;;; Πολύ αμφιβάλω ...! Έχουμε περάσει εκπαίδευση αιώνων ολυμπιακού ιδεώδους ... Είναι βλέπεις τόσο ελκυστικό να παρακολουθείς 10 μαντραχαλέους επί 45 λεπτά να ιδρώνουν για το ποιός θα πατήσει ψηλότερα και ποιά "ομάδα" θα καρφώσει περισσότερες φορές ένα κομμάτι φουσκομένο πλαστικό σε ένα τρύπιο καλάθι!

Έτσι πλαστικά ζούμε, τέτοια τρύπια είναι να τα νοήματα της ζωής μας. Έτσι κυλάει ο χρόνος με εκείνα και με τα άλλα πέρασε, θα πεθάνουμε και δεν θα μας έχει μείνει καμιά αληθινά άξια αναφοράς εμπειρία, ώστε φτύνοντας την τελευταία μας πνοή να μπορέσουμε να πούμε "κοίτα μωρέ που κατάφερα να ζήσω τελικά τι σημαίνει άνθρωπος" ...!

Παιδεία, Κατάρτιση και Πανεπιστήμια

Αναρτώ μερικές σκέψεις που κατατέθηκαν στο blog της πολύ αξιόλογης σειράς του Π. Σαβίδη (Ανιχνεύσεις).

Το θέμα της εκομπής της 28ης Μαίου 2008 ήταν το ζήτημα της Παιδείας, της έρευνας και της τεχνολογίας στην Ελλάδα. Ο Κος Σαβίδης καλώντας μόνο πρυτάνεις και τον ΓΓ Έρευνας & Τεχνολογίας εγκλωβίστηκε στο μόνο θέμα για το οποίο μπορούσαν να μιλήσουν, δηλαδή την έρευνα και την τεχνολογία. Ξέχωρα του ότι μόνο ένας από αυτούς αναφέρθηκε στην ανάγκη της Παιδεία ως προϋπόθεση της έρευνας & τεχνολογίας, κανένας δεν είπε τίποτε απολύτως για το περιεχόμενο της Παιδείας.

Μάλλον ούτε και για το συγκεκριμένο περιεχόμενο της έρευνας μίλησαν, απλά όλοι παπαγάλισαν τα γνωστά πλέον κλισέ, όπως το ότι η έρευνα παράγει γνώση, ότι η παραγωγή νέας γνώσης παράγει πλούτο, ότι είμαστε ως χώρα πάρα πολύ πίσω στον τομέα αυτό και αναγκαζόμαστε να εισαγάγουμε μονίμως τεχνολογία, ότι ολόκληρη η Ευρώπη είναι πίσω και έχει θέσει φιλόδοξους στόχους στον τομέα αυτό, πως για να σταθούμε στο διεθνές ανταγωνιστικό περιβάλλον πρέπει να αποκτήσουμε έρευνα αιχμής, δηλαδή τόσο το κράτος όσος και οι επιχειρήσεις να ξοδέψουν χρήματα στην έρευνα, κλπ, κλπ.

Πάντως ο Κος Σαβίδης μας είχε προετοιμάσει για τις προθέσεις (ικανότητες; γνώσεις;) των συνομιλητών του τοποθετώντας στην κατάλληλη σειρά τις λέξεις στον τίτλο της εκπομπής του. Πρώτα η έρευνα, μετά η τεχνολογία, τελευταία (και καταϊδρωμένη) η παιδεία.

Εκτός του ότι κανένας δεν μίλησε ουσιαστικά για την παιδεία και τον (ανύπαρκτο) ρόλο των Πανεπιστημίων σε αυτήν, έκαναν επίδειξη και προσωπικής έλειψης παιδείας, αφού αγνόησαν παντελώς (ως συνηθίζεται να γίνεται στις ακαδημαϊκές "αφ υψηλού" διαλέξεις "έδρας") τον διάλογο και πληθώρα ερωτημάτων που έθεσαν φοιτητές και απλοί πολίτες μέσω του blog της εκπομπής. Έτσι αντιλαμβάνονται την σχέση τους με τους πελάτες - φοιτητές τους, κατά τα άλλα ζητούν απο τους γονείς τους - εργαζόμενους παραπάνω χρήματα για έρευνα ...

Τα δικά μας ερωτήματα/παρατηρήσεις πάνω στο θέμα (που φυσικά έμειναν χωρίς διάλογο) ήταν:

* Ποιά είναι η άποψη των Κων καθηγητών (την αντίδραση των οποίων βεβαίως και κατανοούμε καθώς και την δικαιολογημένη επαγγελματική και συντεχνιακή τους αγωνία όταν καταστρέφονται οι εγκαταστάσεις τους και προπιλακίζονται οι ίδιοι) για την ΣΧΕΣΗ Έρευνας/ Τεχνολογίας και ΠΑΙΔΕΙΑΣ; Εαν δεν προβληματιστούμε πάνω σε αυτό δεν νομίζω πως θα αλλάξει κάτι στα Πανεπιστήμια.Τι σχέση έχουν η μοριακή βιολογία, η πληροφορική, η επιστήμη της ατμόσφαιρας, η νανοτεχνολογία, τι σχέση έχουν όλες αυτές οι γνώσεις με την ΠΑΙΔΕΙΑ του απλού ανθρώπου; Τι σχέση έχουν αυτά με τις υπαρξιακές αγωνίες του , με την ωριμότητά του, την επίγνωση της θέσης του στον Κόσμο, με την ικανότητά του να ξεχωρίζει τι είναι καλό, τι είναι Άριστο και τι είναι επιζήμιο; Τι σχέση έχει η στεγνή γνώση-για-την-γνώση, με την σοφία για το τι πρέπει να γνωρίζουμε και τι θα πρέπει να αφήνουμε αγνώριστο;

* Η δική μας άποψη είναι πως το μόνο που μπορεί να καταφέρει η ΩΜΗ Τεχνολογία (χωρίς να έχει προηγηθεί δηλαδή η Παιδεία) είναι να παρέχει ΠΑΙΓΝΙΔΙΑ και ΨΕΥΤΟ-ανέσεις. Μετατρέπονται έτσι οι ανθρώπινες "μάζες", όλοι εμείς δηλαδή, σε άβουλους καταναλωτές - ΧΡΗΣΤΕΣ των προϊόντων/ ευκολιών της τεχνολογίας.

* Πως απαντούν οι εκπρόσωποι της επιστημονικής κοινότητας στο γεγονός ότι η τεχνολογική έρευνα και τα τεχνολογικά προϊόντα χρησιμοποιούνται εις βάρος των ανθρώπων και των άλλων μορφών ζωής; Τα παραδείγματα είναι αμέτρητα, απο το DDT, τα CFCs, τις χρωστικές και άλλες τεχνητές ουσίες, στα σύγχρονα και υπεραυτόματα σφαγεία ζώων, στα μεταλαγμένα, μέχρι τις πυρηνκές βόμβες!Τι σχέση έχουν όλα αυτά τα Παιγνίδια, τα μέσα ενίσχυσης του ΑΤΟΜΙΚΟΥ Ψευτο-ΕΓΩ και συνεχής ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ του ανθρώπου από τεχνολογικά δεκανίκια με την ΠΑΙΔΕΙΑ; Εαν οι εκπρόσωποι δεν συλογιστούν αυτήν την διάσταση, ίσως να μην καταφέρουν ποτέ να κατανοήσουν γιατί κάποιοι νέοι, απλοί άνθρωποι δεν τους βλέπουν παρά μόνο ως εκπροσώπους μιας ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΕΛΙΤ που υποβαθμίζει την ΠΑΙΔΕΙΑ αντί να την παράγει !!!

Αλλά φαίνεται - και φάνηκε αυτό στην εκομπή - πως οι εργαζόμενοι στα ελληνικά Πανεπιστήμια δεν είναι εκπαιδευτές. Στο μόνο στο οποίο έχουν εκπαιδευτεί - όπως και όλοι εμείς που μεγαλώσουμε μέσα στην Δυτική κουλτούρα - είναι πως να συμμετέχουν αποτελεσματικά στον πολιτισμό της ΤΕΧΝΙΚΗΣ! Η εισαγωγή μας στα Πανεπιστήμια μας παρέχει την κατάρτιση στην Τεχνική, δηλαδή εκείνες της γνωσιακές ικανότητες που μπορούν να μας εξασφαλίσουν ΑΤΟΜΙΚΗ προστιθέμενη αξία (special δηλαδή ικανότητες, αντίστοιχες των γαμψών ονύχων, σουβλερών δοντιών, "γατίσιας" όρασης, κλπ του ζωϊκού - φυσικού βασιλείου), εκείνες δηλαδή τις ικανότητες που θα μας βοηθήοσυν να επικρατήσουμε - επιβιώσουμε έναντι των άλλων ζώων (εεε, ανθρώπων και άλλων ζώων ήθελα να πω ...).

Δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα, η φυσική επιλογή συνεχίζεται και μέσα στον ΤΕΧΝΙΚΟ μας πολιτισμό. Παρόλο που πολλοί νομίζουν πως υποτίθεται ότι όλες αυτές οι επιστημονικές ανακαλύψεις (ιατρική, βιοτεχνολογίες, κλπ) και τεχνολογίες (πληροφορική, μεταφορές, εξωτικά υλικά, κλπ) γίνονται για το "καλό" του ανθρώπου, στην πραγματικότητα δεν ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ τι είναι ΚΑΛΟ.

Η συμμετοχή μας στην Τεχνική δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά ωμό ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ. Συμμετέχουμε στην ΦΥΣΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ του ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟΥ, μόνο που αυτή λαμβάνει χώρα στην Τεχνόσφαιρα.

Αυτή δυστυχώς είναι η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΡΙΖΑ του Home Sapiens Sapiens, η καταγωγή του είδους μας . Χάρις στην ψυχοσύνθεση - ικανότητα του αδίστακτου εξολοθρευτή - ανταγωνιστή αλλά και χάρις στην ανάπτυξη της ΤΕΧΝΙΚΗΣ, το είδος μας επικράτησε του Homo Νεάρντενταλ, χάρις σε αυτήν εξαφάνισε όλα τα άλλα ανθρωποειδή και συνεχίζει να εξαφανίζει σήμερα είδη με ασύληπτους ρυθμούς (10.000 ταχύτερα απ΄ ότι η φυσιολογική εξαφάνιση, η επονομαζόμενη "εξαφάνιση υποβάθρου").

Μερικοί παρουσιάζουν τα Πανεπιστήμια ως "ναούς γνώσης". Η Τεχνική έχει αποκτήσει και εκείνη την Μεταφυσική της διάσταση και ο παραλληλισμός των Πανεπιστημίων με ναούς, των καθηγητών με δεσπότες και της Τεχνικής ως της σύγχρονης θρησκείας, θυμίζει πολύ την μεταφυσική διάσταση των Οικονομικών και των Ελεύθερων (sic) Αγορών. Στους περισσότερους διαφεύγει το γεγονός ότι, δυστυχώς, πίσω απο τις τεχνολογίες και τις επιστήμες υπάρχουν ΖΩΝΤΑΝΟΙ άνθρωποι, φιλόδοξοι άνθρωποι, ματαιό-δοξοι άνθρωποι, άνθρωποι που κινούν τα νήματα!

Τα Πανεπιστήμια δεν είναι μεταφυσικές Πολιτείες της Θεάς Τεχνικής. Τα Πανεπιστήμια λειτουυγούν κάτω από την καθοδήγηση ζωντανών ανθρώπων, ανθρώπων με εξαιρετικές νοητικές ικανότητες, με ΒΟΥΛΗΣΗ και πολύ έντονες ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ελέγχου, εξουσίας και επικράτησης! Όχι μην ψάχνετε γύρω σας για τους Μπούσηδες, τους Μπίλ Γκαίτς και τους Βγενόπουλους ... κοιτάξτε και λιγάκι μέσα σας και θα καταλάβετε καλύτερα τι εννοώ.

Τι σχέση έχει λοιπόν η ΠΑΙΔΕΙΑ με όλα αυτά; ΤΕΡΑΣΤΙΑ! Εξαρτάται πως θέλει να την προσεγγίσει κανείς, εαν θέλει δηλαδή να την ΥΠΟΒΙΒΑΣΕΙ σε μια καθαρά ΧΡΗΣΤΙΚΗ, κατάφορα ατομικιστική αλλά σίγουρα σύγχρονη έννοια ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ.

Τότε ΠΑΙΔΕΙΑ = ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ !

Όμως, σύμφωνα με την αρχαιελληνική της σημασία, η ΠΑΙΔΕΙΑ δεν αφορούσε μόνο την κατάρτιση στις επιστήμες αλλά και στις ΤΕΧΝΕΣ, τον ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ και στην ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ! Η ΠΑΙΔΕΙΑ ήταν το ΠΑΙΔΕΜΑ σώματος και πνεύματος, τουλάχιστον για τους κλασικούς, με σκοπό την ΠΡΑΓΜΑΤΩΣΗ του ανθρώπου. Βέβαια για εκείνους άνθρωπος ήταν η ΙΔΕΑ Άνθρωπος. Ο προορισμός του ήταν ο άνθρωπος και όχι η αρχή του (δηλαδή το ζωώδες υπόστρωμά του).

Η Παιδεία δηλαδή αντανακλούσε μια ΚΟΣΜΟ-αντίληψη και μια άποψη για το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος και ποιά η αποστολή σου μέσα στον Κόσμο!

Η ΠΑΙΔΕΙΑ δεν μπορεί να απομονωθεί απο το ευρύτερο ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ πλαίσιο , τον ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΦΑΚΟ μιας κοινωνίας ... Η σημερινή ανυπαρξία ουσιατικά Παιδείας οφείλεται στο γεγονός πως ο Πολιτισμικός Φακός μας είναι κατάφωρα Ωφελιμιστικός, Ατομικιστικός και Χρηστικός!

Έτσι εαν ΔΕΝ θέλουμε να ασχοληθούμε ΜΟΝΟ με την ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ αλλά θέλουμε να μιλήσουμε για Παιδεία, δεν μπορούμε να το κάνουμε εαν δεν απαντήσουμε πρώτα στα ερωτήματα "Ποιό είναι το νόημα της ζωής;", "Τι είναι φύση; Τι είναι φυσικό;", "Τι είναι ο άνθρωπος και ποιός ο ρόλος του πάνω στην γή;" "Τι είναι ΚΑΛΟ (Αγαθό);"

Κε Σαβίδη αυτά τα τελευταία νομίζω είναι πολύ ενδιαφέροντα φιλοσοφικά ζητήματα για να γεμίσουν αρκετές εκπομπές σας.Για την σημερινή εκομπή θα επιθυμούσα οι ομιλητές σας να κάνουν έναν σαφή διαχωρισμό μεταξύ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ και ΠΑΙΔΕΙΑΣ ....!

Πάντως για να μην νομισθεί ότι δεν υπάρχει - ούτε υπήρξε ποτέ - ένας παιδευτικός καθηγητής στα ελληνικά Πανεπιστήμια, αλλά και για να γίνει περισσότερο κατανοητώ τι εννοούμε με τον όρο "Παιδεία", όσοι ενδιαφέρονται ας παρακολουθήσουν μια "περιφερειακή" (ως προς το βασικό αντικείμενο της Πανεπιστημιακής λειτουργίας που είνα η κατάρτιση) διάλεξη, ενός πολύ μεγάλου και παρεξηγημένου σύγχρονα έλληνα στοχαστή-καθηγητή:

Ακολυθεί ένα πολύ ενδιαφέρον/ ευχάριστο video που περιγράφει τις αδυναμίες του εκπαιδευτικού συστήματος, παγκοσμίως, καθώς και το πως σκοτώνει την δημιουργικότητα

http://www.ted.com/index.php/talks/ken_robinson_says_schools_kill_creativity.html

Κάτι μικροί ενήλικες

Μαμ,
κακκά,
εξουσία,
λεφτά και
....
σέξ

Είναι πανεύκολο να λες πολλά

Αλλά πολύ δύσκολο να κάνεις περισσότερα και ακόμη δυσκολότερο να λες ή να γράφεις λιγότερα!

Το ανόημα των Εορτών

Πολλοί αναρωτιούνται πιο είναι το νόημα των εορτών των Χριστουγέννων.

Προς τι όλα αυτά τα πολυτελή ρεβεγιόν που διοργανώνονται, οι μονότονες ευχές για χρόνια πολλά ενώ γνωρίζουμε πως “Ουκ εν τω πολλώ το ευφ”, προς τι τα πανύψηλα τεχνητά δένδρα, τα παιδιά που ζητιανεύουν ένα σεντ πριν καλά - καλά ολοκληρώσουν το κακόφωνο και βιαστικό κάλαντο, οι υπερβολικοί στολισμοί, τα αγχωμένα ψώνια, τα υπερβολικά δώρα, οι κροκοδείλιες ευχές, τα λουκούλλεια γεύματα γύρω από την εστία; Ποιο είναι το νόημα όλου αυτού του σαματά και τι είναι αυτό που “γιορτάζουμε”;

Κάποιοι απαντούν πως είναι η συλλογική εκδήλωση χαράς, αγάπης, αδελφοσύνης, συμπόνιας και ευγνωμοσύνης στο πρόσωπο του θεα-ανθρώπου. Μοιραζόμαστε και απολαμβάνουμε όλοι μαζί τα υλικά αγαθά που έχει δημιουργήσει ο πολιτισμός μας στο Όνομά του. Φυσικά και θυμόμαστε, ειδικά ετούτες τις ημέρες, τον συνάνθρωπο που υποφέρει, εκείνον που δεν ήταν τόσο τυχερός όσο εμείς να κατέχει τα "καλά" του πολιτισμού μας. Οι γιορτές των Χριστουγέννων είναι η κατεξοχήν περίοδο για να εκδηλώσουμε την φιλανθρωπία μας, λένε κάποιοι, ως εκδήλωση της αγάπης μας για τον (συν)άνθρωπο. Αλλά έχουμε πάψει προ πολλού να θρώσκομεν άνωθεν …

Δεν υπάρχει χειρότερη δυσοσμία από εκείνη που βγάζει η καλοσύνη όταν σαπίζει. Είναι μαζί η μπόχα του ανθρώπινου και του θεϊκού πτώματος. Ένας άνθρωπος δεν είναι καλός επειδή μπορεί να με ταΐσει όταν πεθαίνω της πείνας ή επειδή μπορεί να με ζεστάνει όταν παγώνω, αυτά τα κάνει και ένας σκύλος Λαμπραντόρ! Φιλ(ος)ανθρωπία με την πιο ευρεία έννοια δεν σημαίνει συμ-πόνια για τον συνάνθρωπο. Τι ωφελεί η φιλανθρωπία ως αναγνώριση πόνου, εάν δεν μας βοηθά στην καλύτερή μας φάση, τότε που πράγματι αξίζουμε την φιλία των συνανθρώπων μας; Όλα τα υπόλοιπα είναι υποκρισίες! Συχνά οι “φτωχοί” υποφέρουν περισσότερο από την αμορφωσιά και την αγένεια παρά από το κρύο και την πείνα. Αν τους δώσουμε χρήματα το μόνο που τους μαθαίνουμε είναι πως να αγοράζουν και άλλα κουρέλια. Αλλά μήπως και εμείς την ίδια συνήθεια δεν έχουμε, να αγοράζουμε κουρέλια, ίσως όμως πιο ακριβά, πιο φανταχτερά.

Η πολυτέλειά μας εξαντλείται στο ότι μπορούμε να τα εναλλάσσουμε συχνότερα!

Σκοπός των ρούχων ήταν κάποτε να μας κρατούν ζεστούς. Όμως, στην σημερινή εποχή σκοπός τους είναι να καλύπτουν την γύμνια μας. Γι αυτό τα αλλάζουμε τόσο γρήγορα. Νομίζουμε πως για την γύμνια μας φταίει το ρούχο και έτσι απεγνωσμένα ψάχνουμε εκείνο που επιτέλους θα την καλύψει. Γιατί άραγε δεν βρέθηκε ακόμη το ιδανικό ρούχο που θα την καλύψει εντελώς;

Γιατί συνεχίζεις, ώ άνθρωπε, να νιώθεις τόσο πολύ γυμνός;

Ο πολύς κόσμος νοιάζεται περισσότερο να έχει ρούχα της μόδας, ή τουλάχιστον καθαρά και ατσαλάκωτα, παρά να έχει καθαρή συνείδηση! Πιο μεγάλη σημασία δίνει στο κοστούμι παρά στον άνθρωπο που το φοράει. Σήμερα δεν πιστεύουμε ποια ούτε στις τρεις Χάριτες ούτε στις τρεις Μοίρες αλλά μόνο στην “θεά” Μόδα.

Η φιλανθρωπία αποτελεί την μοναδική αρετή που εκτιμά η ανθρωπότητα. Μα τι λέω, την υπερεκτιμά και πολύ μάλιστα. Στην πραγματικότητα όμως, ο φιλάνθρωπος απλώς περιβάλλει την ανθρωπότητα με την αύρα των δικών του απωθημένων θλίψεων κι αυτό το αποκαλεί συμπόνια.

Πρέπει να μεταδίδουμε το θάρρος μας και όχι την απελπισία μας, την υγεία και την ευρωστία και όχι την αρρώστια μας και να προσέχουμε μην και εξαπλωθεί η τελευταία σαν την πανούκλα. Αυτό που στενοχωρεί τον “φιλάνθρωπο” δεν είναι τόσο η κατάσταση του συνανθρώπου του αλλά το προσωπικό του βάσανο. Δεν νιώθει, ο φιλάνθρωπος, συμπόνια με την έννοια της πραγματικής έγνοιας για τον άλλο. Η φιλανθρωπία είναι γι αυτόν, στην καλύτερη περίπτωση ένα τρόπος εξιλέωσης που έτυχε εκείνος, τάχα, να βρεθεί σε καλύτερη μοίρα, δηλαδή να έχει περισσότερα υλικά πλούτη από τον άλλο και στην χειρότερη ένας πρακτικός τρόπος κοινωνικής “καταξίωσης”. Ποιός θα βρεθεί να χτυπήσει συμπονετικά τον φιλάνθρωπο στην πλάτη;

Στην πραγματικότητα ο πλούτος του ανθρώπου μετριέται όχι από τον αριθμό των πραγμάτων (ασημένιων ή χρυσών) που έχει στην κατοχή του αλλά από όλα εκείνα τα αναρίθμητα που έχει την πολυτέλεια να αφήνει απείραχτα.

Αλλά, αλίμονο!! Τι έχει αφήσει απείραχτο ο σύγχρονος άνθρωπος;

Ζει απελπιστικά πολύ γρήγορα. Θεωρεί ουσιώδες να μπορεί να χρησιμοποιεί ένα σωρό εφευρέσεις και εργαλεία τα οποία εναλλάσσονται και εξελίσσονται, εφευρέσεις τις οποίες δεν έχει δημιουργήσει ο ίδιος αλλά κάποιες αφηρημένες οντότητες (πανεπιστήμια, νοσοκομεία, επιχειρήσεις, έθνη-κράτη).

Όπως έγραψε κάποτε ο Θορώ “Αν δεν αφιερώσουμε μερόνυχτα ατελείωτα για την κατασκευή σιδηροτροχιών τότε ποιος θα κατασκευάσει και επεκτείνει τους σιδηροδρόμους; Και αν δεν φτιαχτούν οι σιδηρόδρομοι τότε πως θα προλάβουμε να φθάσουμε έγκαιρα στον Παράδεισο; Δεν ταξιδεύουμε με το τρένο, το τρένο ταξιδεύει πάνω μας.”

Όμως όσο και να μειώνουμε τις αποστάσεις μεταξύ μας με τραίνα και αεροπλάνα δεν πρόκειται να έρθουμε κοντύτερα ο ένας με τον άλλο στην σκέψη. Αλήθεια σε τι επιθυμούμε να κατοικούμε πιο κοντά στην σκέψη ή στο σώμα;

Γιατί θα πρέπει να ζούμε τις ζωές μας τόσο βιαστικά, τόσο απερίσκεπτα και τόσο σπάταλα; Σταματήστε πια! Γιατί κάνετε πως τρέχετε τόσο γρήγορα ενώ στην πραγματικότητα σέρνεστε πιο αργά και από τα σαλιγκάρια; Αντί να δείξετε σεβασμό μονάχα σε ότι είναι ουσιώδες και αναπόφευκτο, αντί να αναγνωρίσετε το δικαίωμα ύπαρξης στο αναγκαίο, κλείνετε τα μάτια και κοιμάστε όρθιοι. Επιτρέπετε στους εαυτούς σας να ξεγελιούνται από τις εντυπώσεις, από το φαίνεσθε, από την τεχνική γυαλάδα της εξωτερικής επιφάνειας που έχετε δημιουργήσει γύρω από την μονότονη ζωής σας, όλοι εσείς οι σύγχρονοι πολίτες. Μια ζωή θεμελιωμένη στην ψευδαίσθηση, χτισμένη με τούβλο το ψέμα και πηλό την υποκρισία.

Ότι πιστεύει κανείς για τον εαυτό του, αυτό είναι που καθορίζει, ή πιο σωστά προμηνύει την μοίρα του. Το χειρότερο είναι να είσαι ο μαστιγωτής του εαυτού σου. Κανένα πλάσμα της Φύσης δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο από τροφή και ένα φυσικό καταφύγιο.

Αφού ο άνθρωπος κατάφερε να ζεστάνει τον κορμό του ποιά ήταν η επόμενη επιθυμία του; Γιατί εκφυλίζεται; Γιατί ενώ ο πολιτισμός βελτιώνει συνεχώς τα σπίτια, δεν βελτιώνει παράλληλα και τους ανθρώπους που κατοικούν μέσα σε αυτά. Αλίμονο! Οι άνθρωποι έγιναν εργαλεία των εργαλείων τους! Χτίζουμε γι αυτόν τον κόσμο ένα αρχοντικό και για τον άλλο έναν οικογενειακό τάφο. Ο πολιτισμένος άνθρωπος δεν είναι τίποτε περισσότερο από έναν πιο έμπειρο και εξυπνότερο αλλά ακαλλιέργητο άγριο.

Οι περισσότεροι άνθρωποι δείχνουν να μην έχουν συλλογιστεί ποτέ τους τι ακριβώς σημαίνει σπίτι. Ο άνθρωπος που χτίζει το δικό του σπίτι είναι σαν το πουλί που φτιάχνει την φωλιά του. Εμείς όμως μοιάζουμε σαν τον κούκο που αφήνει τα αυγά του σε φωλιές που έχουν χτίσει άλλα πουλιά. Είναι τόσο πολύ “εξελιγμένα” τα σημερινά σπίτια, ώστε μας είναι αδύνατο να ασχοληθούμε με μια τόσο φυσική εργασία όπως το χτίσιμο του δικού μας σπιτιού. Όπως το σπίτι, έτσι και όλα σχεδόν τα υπόλοιπα, τα ρούχα, το φαγητό ακόμη και την διασκέδαση, τα λαμβάνουμε έτοιμα από άλλους.

Που θα σταματήσει αυτός ο κατακερματισμός της εργασίας; Και σε τελική ανάλυση τι σκοπό εξυπηρετεί; Όσων τα κελάρια είναι άδεια από καρβέλια και (σε λίγο) από πόσιμο νερό, το τελευταίο που τους απασχολεί είναι η μόδα, η αρχιτεκτονική και η σπιτική “θαλπωρή”. Υπάρχει μια διάχυτη μυθολογία γύρω από τις τεχνολογικές “προόδους” μας, μια ψευδαίσθηση γύρω από αυτές. Οι εφευρέσεις μας, τις οποίες συνεχίζουμε να δημιουργούμε και να χρησιμοποιούμε με ασίγαστο πάθος, δεν είναι παρά έξυπνα και κομψά παιγνίδια που αποσπούν την προσοχή μας από τα σοβαρά ζητήματα.

Έτσι δεν είναι παρά βελτιωμένα μέσα για έναν αβελτίωτο σκοπό.

Τις παράγουμε με όλο και μεγαλύτερη ταχύτητα, λες και κάποια αόρατη μοίρα μας απειλεί ότι δεν προλαβαίνουμε, πως ο χρόνος μας τελειώνει. Και έτσι όλα γίνονται πλέον πολύ γρήγορα. Σήμερα το ζητούμενο είναι να μιλάμε γρήγορα και όχι λογικά, να δρούμε άμεσα και όχι ιδιαίτερα μελετημένα. Οι άνθρωποι φαίνεται να έχουν την πεποίθηση πως εάν εξακολουθούν να δημιουργούν εφευρέσεις με ταχύτερους ρυθμούς κάποτε θα μπορέσουν να φθάσουν κάπου σε χρόνο μηδέν και με μηδέν κόστος ...

Αυτή η στάση μας θυμίζει τον Έλληνα εκείνο που ξενιτεύτηκε στην Γερμανία για να κάνει πολλά χρήματα, ώστε να μπορέσει κάποια μέρα (κοντά στο τέλος της ζωής του) να επιστρέψει για να ζήσει ως ποιητής ή ως φιλόσοφος στην εξοχική κατοικία που θα έχει κατασκευάσει με τα χρήματα της ξενιτιάς. Μα καλά αφού ήταν εδώ στον τόπο που γεννήθηκε η φιλοσοφία γιατί δεν έμπαινε αμέσως σε ένα πιθάρι να αρχίσει να φιλοσοφεί;

Αυτά παθαίνει όποιος μεγαλώνει με την μελέτη της Πολιτικής Οικονομίας αντί για την οικονομία της Ζωής.

Όπως οι πολίτες τους, έτσι και τα σύγχρονα έθνη κατατρέχονται από την παράλογη επιθυμία να διαιωνίσουν την μνήμη τους μέσα από τις τεράστιες ποσότητες κατεργασμένου μετάλλου, μπετόν, γυαλιού και πλαστικού που θα αφήσουν πίσω τους. Πόσο διαφορετικά θα ήταν εάν διαγωνίζονταν στην κατεργασία των τρόπων τους αντί του τσιμέντου; Όλες αυτές οι κατασκευές κοστίζουν περισσότερο από όσο αξίζουν. Κινητήρια δύναμη για την δημιουργία τους δεν είναι η ανάγκη για καταφύγιο και ζεστασιά του σώματος (που έχει ήδη προ πολλού ικανοποιηθεί), αλλά η ματαιοδοξία .... παγωνιά στην ψυχή ...

Τελικά, μέσα στο μεγάλο πανηγύρι των ημερών, ανάμεσα στους τόνους από κομφετί, λαμπιόνια, κρέατα, ποτά και μακιγιάζ, πάλι καλά που υπάρχει εκεί σε κάποια ακρούλα, βουβή η εικόνα με την καλύβα της γέννησης του Χριστού. Νιώθω το παιδικό βλέμμα να μας επεξεργάζεται με θλιμμένη και ερωτηματική ματιά.

Πότε θα ωριμάσουμε;

Τα πραγματικά αποτελέσματα των Εκλογών

Επειδή μας έχουν κάνει πλύση εγκεφάλου τα Κόμματα και οι διάφοροι δημοσκόποι, αναρτώ τον παρακάτω πίνακα με τα πραγματικά ποσοστά των Πολιτικών Κομμάτων ... (με ένα κλίκ ανοίγει μεγάλη εικόνα) :



Όπως διαπιστώνει κανείς πολύ εύκολα:

• Πρώτο Κόμμα είναι η ΝΔ αλλά μόλις με 30,19 %
• Δεύτερο "Κόμμα" είναι οι μη επιλέξαντες ένα κόμμα (αποχή, λευκό άκυρο) με 27,83 %
• Τρίτο Κόμμα είναι το ΠΑΣΟΚ με 27,49 %

Επίσης:

• Μεγάλοι νικητές είναι το ΛΑΟΣ και το ΚΚΕ, ειδικά το τελευταίο που ανέβασε ποσοστιαία περισσότερο από 40% την επιροή του, ακόμη και από το 1996
• Ο ΣΥΡΙΖΑ απλά κέρδισε το χαμένο έδαφος και η επιροή του ήρθε στα επίπεδα του 1996
• Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ έχασαν αθροιστικά περίπου ένα 5 % ακόμη και απο το 1996 που ήταν δυνατή η αριστερά
• Η απομάκρυνση (αποχή, λευκό-άκυρο) από την κομματική Δημοκρατία ήταν συνειδητή πράξη και μάλιστα ξεπέρασε κατά 4 % την αμέσως μεγαλύτερη αποχή του 2000

Τα παραπάνω ποσοστά συνυπολογίζουν την αύξηση των εγεγγραμένων ψηφοφόρων και ανάγονται όλα στους εγγεγραμένους (που είναι το σωστό) και όχι στους "έγκυρους" μόνο.

Βέβαια αυτή η προσέγγιση αφορά και απηχεί σε Οικο-Αυθεντικούς ανθρώπους και όχι σε Δημο-ΚΡΑΤΕΣ ...

Τύφλα να έχουν οι αναλυτές και όλες αυτές οι εταιρείες δημοσκοπήσεων που πληρώνουμε για να μας ανα-λύουν (δηλαδή δια-λύουν) τα αποτελέσματα.

Καλή περισυλλογή ... !

To Λευκό να γίνει Λαχανί!

Για όλους όσους είναι αναποφάσιστοι τα πράγματα είναι απλά! Όσοι απέχουν, ρίξουν άκυρο ή λευκό, ουσιαστικά θα χαρίσουν την απόφαση στους "χούλιγκαν" των κομμάτων, οι οποίοι θα κατέβουν να ψηφίσουν "δαγκωτά" το δικό τους κόμμα.

Ακόμη και στα 2 μεγάλα κόμματα που σηκώνουν στους ώμους τους στον ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΧΑΣΜΟ, που άφησαν το φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον να απαξιωθούν, συνεχίζουν να υπάρχουν οι φανατικοί οπαδοί που εθελοτυφλούν. Σε ποδοσφαιρική ορολογία τους ονομάζουμε "ανεγκέφαλους".

Είναι όλοι αυτοί που βρίσκονται πολύ "κοντά" στα κόμματα, οι αποκαλούμενοι και κομματική "πελατεία". Όπως κάθε παραδοσιακός οπαδός δεν τους ενδιαφέρει πραγματικά τι πρόκειται να κάνει το κόμμα τους, αρκεί την επόμενη ημέρα των εκλογών, αφού έχουν "νικήσει", να εισπράξουν τους προεκλογικούς κόπους τους μέσω ενός διορισμού ή κάποιας άλλης εξυπηρέτησης.

Έτσι μεγάλωσαν οι γενιές μας μέσα στον ΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟ ... Πρωταθλητές ΝΔ και ΠΑΣΟΚ (ή ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ).

Οι αναποφάσιστοι, όσοι έχουν σιχαθεί το αδιέξοδο κομματικό σύστημα (αυτοί το ονομάζουν ανάγκη αυτοδυναμίας μια και δεν τους ΣΥΜΦΕΡΕΙ να συνεννοηθούν) είναι σε μεγάλο δίλλημα. Να μην πάνε καθόλου (αποχή), να πάνε και να ζωγραφίσουν μια μούντζα πάνω στο λευκό (άκυρο) ή να ρίξουν λευκό; Το τελευταίο μπορεί και να "έπιανε" τόπο" εάν είχε την εννοιολογική του σημασία.

Αλλά τι σε αυτόν τον καυτερό τόπο, έχει την ορθολογική σημασία του "Κοινού Νου", για να είχε και το ΛΕΥΚΟ;

Διότι το Λευκό δεν είναι ούτε ΑΚΥΡΟ ούτε ΕΓΚΥΡΟ στην Κομματική Δημοκρατία! Γιατί δεν είναι άκυρο το καταλαβαίνουμε. Γιατί όμως δεν είναι έγκυρο; Ας το πούμε απλά. Διότι δεν επιλέγει κάποιο από τα διαθέσιμα (29 στις τωρινές εκλογές) κόμματα! Δηλαδή παραβιάζει, υποτίθεται, την εκλογική (κομματική) διαδικασία. Οπότε για να μην υπάρχουν αμφισβητήσεις με διευκρινιστικό νόμο το ΛΕΥΚΟ θα καταμετρηθεί ώς ΑΚΥΡΟ!

Το καλύτερο πόστ που τα εξηγεί όλα αυτά βρίσκεται εδώ. Αξίζουν πραγματικά συγχαρητήρια στον blogger για την γνώση που είχε την διάθεση να μοιραστεί μαζί μας.

Επομένως όπως είναι η κατάσταση σήμερα με το Λευκό, δυστυχώς δεν μπορεί να εκπροσωπηθεί ικανοποιητικά μέσα στο Κοινοβούλιο.

Η πρόταση ενός "Κοινού ΝΟΥ", όπως του δικού μου, είναι πως το λευκό έπρεπε να εκπροσωπείται από μια ΥΠΕΡ-ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ Λίστα Προσωπικοτήτων (Επιστήμονες, Μάνατζερ, κλπ), κάτι σαν το Επικρατείας αλλά ΕΞΩ-Κομματικό. Έτσι το Λευκό θα έμπαινε στο Κοινοβούλιο ως αυτό που πράγματι εκπροσωπεί, δηλαδή την μη επιλογή κανενός από τα υπαρκτά κόμματα.

Είναι τόσο απλό ... τόσο προφανές! Τόσο προφανές όσο και το ότι όλα τα κόμματα μπορούν να συνεργασθούν - συνεννοηθούν μεταξύ τους αρκεί ... να το θελήσουν!

Ήρθε η ώρα να τους μπολιάσουμε με Θέληση,

ήρθε η Ύψιστη στιγμή να τους μάθουμε την Συνεννόηση, όλοι εμείς οι "απλοί" άνθρωποι.

Είμαι έτοιμος να πάω να ψηφίσω αν και απείχα στις προηγούμενες εκλογές. Ήθελα να ρίξω μαι μούντζα ή λευκό αλλά με έπεισες. Όμως πιο μικρό κόμμα να ψηφίσω, εφόσον κανένα δεν με εκφράζει;

Δεν έχει καμία σημασία, οποιαδήποτε απο τα 3 μικρά κόμματα που θα μπουν στο Κοινοβούλιο, ή τα άλλα 2-3 που ακολουθούν αμέσως μετά! Ο σκοπός σου δεν είναι να εκλέξεις κυβέρνηση, αλλά να τους πεις: Σας βαρέθηκα όλους εσάς που μας λιβανίζετε μέρα-νύχτα "Δεν συνεργαζόμαστε", "Το πρόγραμμά μου δεν έχει σημεία επαφής με ..."," κλπ, κλπ. Ιδιαίτερα, τα 2 μεγάλα κόμματα, τόσα χρόνια, μας τρομοκρατούν με τον ΜΥΘΟ πως οι έλληνες δεν μπορούν να συνεννοηθούν μεταξύ τους!

Αυτοί μας δίδαξαν τον Διχασμό. Εμείς ας τους μάθουμε την ΣΥΝΕΝΟΗΣΗ!

Αλλά να σας πω και το κρυφό μου μυστικό. Έχω ένα ανέλπιστο όραμα, μια οπτασία, βλέπω έναν αντικατοπτρισμό.

Φαντάσου λέει να γινόταν το απίστευτο, μετά από τέτοια Οικολογική καταστροφή, οι έλληνες, ιδιαίτερα οι περισσότεροι από τους οι "Απέχοντες" (24% στις προηγούμενες εκλογές), οι "Λευκοί", όλοι εκείνοι οι οργισμένοι ή απογοητευμένοι που ρίχνουν άκυρο, αλλά και οι αναποφάσιστοι (7% σύμφωνα με τελευταία γκάλοπ) αποφάσιζαν να ψηφίσουν όλοι μαζί, σαν να ήταν συνεννοημένοι, ένα οικολογικό κόμμα!

Φαντάσου λέει να επέλεγαν όλοι αυτοί τους Οικολόγους Πράσινους, φαντάσου το μεγάλο Outsider να έμπαινε με τα τσαρούχια στην Ελληνική Βουλή! Διότι τα άλλα πέντε κόμματα σίγουρα θα μπούνε ...

Τι ηχηρό χαστούκι στον ΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟ θα ήτανε ετούτο! Διότι εάν έμπαιναν οι Οικολόγοι Πράσινοι στην Βουλή, ποιός θα τολμούσε να ΜΗΝ συνεργαστεί μαζί τους; Ποιός σοβαρός Πρωθυπουργός δεν θα έπαιρνε το ξεκάθαρο μήνυμα μετά την Πάρνηθα, την Πεντέλη και την Ηλεία;

Ηχηρό και ουσιαστικό! Το ΛΕΥΚΟ ας γίνει ΛΑΧΑΝΙ!

------------- Μήνυμα --------------------

Όχι σε αποχή, άκυρο, λευκό! Συμμετοχή! Αυτοί μας δίχασαν, εμείς θα τους ενώσουμε! Το Λευκό ας γίνει Λαχανί: http://notes-mirage.blogspot.com/2007/09/to.html

------------- Μήνυμα --------------------

Οι Οικολόγοι Πράσινοι έβγαλαν videάκι. Μετά το φύμωτρο που τους μπήκε απ΄ όλα τα κανάλια, επιτέλους πήραν το πρόβλημα στα χέρια τους! Θα το βρείτε εδω

http://www.youtube.com/watch?v=cXSvFRpCgno

H Χάρτα των Πρασίνων βρίσκεται εδω

Το Πρόγραμμα των Οιοκολόγων Πράσινων βρίσκεται εδω

Πάντως εκτός απο το Λαχανί, καλό είναι και το Ντοματί, ιδιαίτερα εκείνο το Βιολογικής Προελεύσεως!

Το δικό μου Διάγγελμα

Όπως καταλαβαίνετε από την θέση του "απλού" πολίτη μπορώ να λέω ό,τι θέλω. Δεν έχω ούτε καλή συνολική εποπτεία της κατάτασης (ΕΥΠ, Πυροσβετική, κλπ) ούτε τα στοιχεία που μπορεί να γνωρίζει ένας πρωθυπουργός, οπότε μην δώσετε και πολύ σημασία στο δικό μου διάγγελμα. Δείτε το ως μια εκτόνωση από το άλγος των ημερών.

Αγαπημένοι μου συμπολίτες, όπως θα δείτε στον παραπάνω χάρτη, αλλά και στο Παρατηρητήριο Κλιματικών Αλλαγών, οι φωτιές χτύπησαν αυτήν την φορά την Δυτική Βαλκανική με ανείπωτη ένταση. Ένα κύμα καύσωνα (> 37ο C) συνδυασμένο με εξαιρετικά ισχυρούς ανέμους (6-7 μποφώρ στην στεριά), ήρθε από τα δυτικά αφού έκαψε κυρίως τη Σικελία και μας βρήκε όλους, και το εννοώ, ΟΛΟΥΣ, πολιτεία και πολίτες απροετοίμαστους!

Αναγνωρίζω πρώτα απ' όλα την δική μας ευθύνη, την ευθύνη της κυβέρνησής μας. Ειλικρινά, όσο και εάν είχαμε προετοιμαστεί για το ενδεχόμενο πυρκαγιών αυτό το καλοκαίρι, δεν περιμέναμε τέτοιο συνδυασμό κλιματικών συνθηκών! Και ενώ είχαμε υπόψη μας τις αναφορές της IPCC, ενώ ζήσαμε μόλις ένα εξάμηνο νωρίτερα έναν πρωτόγνωρα άνυδρο χειμώνα και επιστήμονες κύρους (όπως ο Κος Ζερεφός) μας είχαν επισημάνει τον κίνδυνο ερημοποίησης της χώρας μας, δεν περιμέναμε τέτοια άμεση εκδήλωση των φαινομένων.

Ελληνίδες, Έλληνες. Αρκετοί από εσάς έχετε μείνει βουβοί από την σφοδρότητα και την συχνότητα εκδήλωσης των πυρκαγιών. Μη μπορώντας να πιστέψουμε αυτό που μας συμβαίνει, πολλοί από εμάς θα σπεύσουμε να υποθέσουμε πως μια τέτοιας μεγάλης έκτασης και σφοδρότητας καταστροφή δεν μπορεί παρά να είναι ένα καλά οργανωμένο σχέδιο από κάποιον ΑΛΛΟ. Σας προτρέπω όλους να μην βιαστούμε να μεταθέσουμε τις δικές μας ευθύνες. Αυτές τις δύσκολες ώρες, δεν πρέπει να δειλιάσουμε, δεν πρέπει να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να θεωρήσει πως αυτό που μας συμβαίνει είναι κάτι Αφύσικο, κάτι πέρα από τις δικές μας δυνάμεις.

Φίλες και φίλοι, πάντοτε ήμασταν ένας περήφανος λαός. Πρέπει και τώρα, ειδικά τώρα, να κάνουμε την ΥΠΕΡΒΑΣΗ. Δεν πρέπει να μεταφέρουμε ίχνος από την δική μας δύναμη σε κάποιον ΑΓΝΩΣΤΟ τρίτο. Επιβάλλεται ειδικά τώρα, να σηκώσουμε ψηλά το ανάστημα και να πούμε πως η συμφορά που μας βρήκε έχει εμάς όλους ως αποκλειστικούς υπεύθυνους.

Ακόμη και εάν υπάρχει κάποιος δόλιος αντίπαλος αυτός δεν μπορεί να είναι ισχυρότερος από την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΨΥΧΗ!

Ελληνίδες, Έλληνες. Έχουμε σήμερα ως λαός, πολλά θετικά χαρακτηριστικά όπως η ευστροφία, η δημιουργικότητα, η επινοητικότητα, το θάρρος, η αυταπάρνηση, η αυτοεκτίμηση, η εργατικότητα και η συμπόνια. Υπάρχει επιστημονικό δυναμικό και γνώση διαθέσιμκο σε λίγους άξιους το οποίο μπορούν και θέλουν να μοιραστούν μαζί μας.

Αυτά είναι και παραμένουν διαχρονικά τα δυνατά μας σημεία. Δυστυχώς μετά τον εμφύλιο που αδικαιολόγητα ΔΙΧΑΣΕ την κοινωνία μας και ιδιαίτερα τις τελευταίες δεκαετίες, έχουμε καλλιεργήσει και αναπτύξει, όλοι μας, και όταν λέω όλοι μας, εννοώ μηδενός εξαιρεμένου, ούτε καν εμένα του ίδιου, αρκετές κακές συνήθειες!

Η πιο γνωστή που μας έχει κάνει αρνητική διαφήμιση στο εξωτερικό είναι η ΥΠΕΡΒΟΛΗ των θετικών μας γνωρισμάτων!

Έχουμε χάσει το μέτρο. Νομίζουμε πως η ατομική μας ευστροφία και επινοητικότητα μπορούν να υποκαταστήσουν την Βέλτιστη Πρακτική και την Συνεργασία.

Είναι αυτό που οι Αγγλομαθείς αποκαλούν "Best Practice". Για τα περισσότερο ζητήματα υπάρχουν βέλτιστες πρακτικές όπως τα καθάρισμα των ξερών χόρτων γύρω από τα σπίτια μας, το κλάδεμα των δένδρων, η προσεκτική απόθεση των σκουπιδιών, η πρόβλεψη για ύπαρξη δεξαμενών νερού σε κάθε σπίτι που βρίσκεται μέσα στο δάσος, κα. Πρακτικές που αν ακολουθούσαμε όλοι μας με συνέπεια, με εμπιστοσύνη και αυτοπεποίθηση, θα πετυχαίναμε πολύ περισσότερα. Εάν ο καθένας από εμάς ακολουθούσε, με ευλάβεια συγκεκριμένους κανόνες, κανόνες συνταγής ("By the Book") όπως ακοκαλούνται, θα διαθέταμε εκ των προτέρων καλύτερη άμυνα απέναντι στην λαίλαπα.

Βέβαια, η πρώτη ευθύνη για να γίνει πράξη η παιδεία των ελλήνων, η δική σας παιδεία, ανήκει στην Πολιτεία. Γι αυτό είμαι ιδιαίτερα συντετριμμένος, νιώθω να έχω αποτύχει προσωπικά στο έργο μου. Είμαι συντετριμμένος, παρόλο που η λογική διατύνεται πως ήταν αδύνατο να εκπαιδευτούμε και να αλλάξουμε άμεσα την νοοτροπία της Αβάσταχτης Ελαφρότητας που μας διακρίνει ως Λαό τις τελευταίες δεκαετίες. Υπάρχουν και άλλα αρνητικά χαρακτηριστικά που οφείλω να επισημάνω.

Αγαπημένοι μου συμπολίτες, οφείλω να κάνω κάτι τέτοιο, δηλαδή να επισημάνω τα αρνητικά μας, ειδικά τούτη την πολύ δύσκολη ώρα, διότι όλοι μας και εννοώ περιλαμβανομένου τόσο εμένα προσωπικά όσο και της δική μας Παράταξης, όλοι μας πρέπει να γκρεμίσουμε, να εξαφανίσουμε την Κομματική μας Ταυτότητα και να ενωθούμε ως κοινωνία και πάλι κάτω από μια νέα Συλλογική Ταυτότητα. Μέρος των αρνητικών μας γνωρισμάτων είναι και η απώλει ταυτότητας, κάτι που μας κάνει κομματικούς αντιπάλους αντί για συνεργάτες. Επισημαίνω, τα αρνητικά μας με ειλικρινή αγάπη στον κάθε ένα από εσάς ξεχωριστά, με αγνή πρόθεση ώστε να γίνουμε όλοι μας καλύτεροι.

Μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι άμεσα, εάν σταματήσει να νομίζει ο καθένας πως τα γνωρίζει όλα και αρχίσει να αναζητεί ενεργά την συμπαράσταση και συνεργασία του διπλανού του που είναι σίγουρο πως πολύ πρόθυμα θα του προσφέρει.

Μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι εάν επιδιώκουμε ενεργά πράγματι να γίνουμε Ατομικά και Συλλογικά Καλύτεροι, εάν δηλαδή προσπαθούμε συνεχώς να αποκτούμε υψηλότερα Ιδανικά, περισσότερες γνώσεις και εξασκούμε τις ικανότητές μας (όποιες και εάν είναι αυτές) συνεχώς.

Φίλοι και φίλες, οι Κλιματικές Αλλαγές μας έδειξαν αυτό το τριήμερο πως βρισκόμαστε σε μετωπική σύγκρουση, σε έναν ιδιότυπο Πόλεμο θα λέγαμε με την Φύση. Σίγουρα οι περισσότεροι από εμάς, κάτω από το βάρος μιας ικανοποιητικής καθημερινότητας δεν έχουμε αντιληφθεί πως είμαστε εμείς οι ίδιοι, ειδικότερα ο κακός μας εαυτός, που έχει κηρύξει αυτόν τον άχαρο πόλεμο. Διαπιστώσαμε όλοι πως έχει επέλθει μια σημαντική αναταραχή στο Οικοσύστημα, την οποία πολλοί αποδίδουν στην ανθρώπινη δραστηριότητα και όχι άδικα. Η Φύση γύρω μας γίνεται ολοένα και λιγότερο ανεκτική στις απροσεξίες μας. Το ελάχιστο ανθρώπινο λάθος, η παραμικρή απροσεξία (π.χ. της γριούλας στην Ζαχάρω) ακόμη κα η μικρή έλλειψη συντονισμένης προετοιμασίας ή διαρκούς ετοιμότητας, στις νέες Κλιματικές Συνθήκες δεν πρόκειται να μας συγχωρεθεί!

Αντίθετα, θα πρέπει να προετοιμαστούμε, αρχίζοντας άμεσα, αύριο κιόλας, για τις ραγδαίες και απρόβλεπτες αλλαγές που πρόκειται να συμβούν τα επόμενα πενήντα (50) χρόνια και έχουν ήδη αρχίσει.

Αυτός ο πόλεμος που εμείς κηρύξαμε άθελά μας, μας βρήκε όλους όπως προείπα απροετοίμαστους. Δεν έχουμε άλλη επιλογή, δεν επιθυμούμε κάτι λιγότερο από το να κάνουμε την Υπέρβαση. Μόνο που αυτήν την φορά πρέπει να την κάνουμε άμεσα, χωρίς δεύτερη σκέψη και μάλιστα αξιοποιώντας ικανότητες που τα αρνητικά γνωρίσματα που σκιαγράφησα πιο πάνω, έχουν εξαφανίσει.

Θα υπάρξουν το επόμενο διάστημα ραγδαίες εξελίξεις. Για αρχή ανακοινώνω την άμεση σύγκλιση των αρχηγών όλων των κομμάτων με ποσοστό >1% στις προηγούμενες εκλογές για να συζητήσουν υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, και ελπίζω αποφασίσουν ΟΜΟΦΩΝΑ τα παρακάτω:

1. Την κατάργηση της διαδικασίας ων επερχόμενων εκλογών
2. Παύση για 10 χρόνια της εκλογικής διαδικασίας
3. Δημιουργία οικουμενικής κυβέρνησης με αναλογική εκπροσώπηση όλων των συμμετεχόντων για τα επόμενα 10 χρόνια
4. Δέσμευση στην στρατηγική ανάπτυξη Συλλογικής Οικολογικής Συνείδησης
5. Δέσμευση στον στρατηγικό Πανεθνικό στόχο της Συλλογικής Αξιοσύνης
6. Υποχρέωση όλων των συμμετεχόντων κομμάτων να προτείνουν αυτούς που θεωρούν καλύτερους για τον κρατικό "μηχανισμό" και την τοπική αυτοδιοίκηση υπό το πρίσμα της νέας οπτικής (4 & 5)

Φίλες και φίλοι, το μέλλον μας εξαρτάται από το πόσο γρήγορα θα συνειδητοποιήσουμε πως έχουμε μπροστά μας μόνο μια επιλογή:

Τον δρόμο της Οικολογικής Αξιοσύνης, τόσο ατομικά όσο και κυρίως συλλογικά.

Η ταχεία και συνεχής ενίσχυση των θετικών μας χαρακτηριστικών με ταυτόχρονη αντικατάσταση των αρνητικών με τα θετικά τους ισοδύναμα (συνεργασία, σοβαρότητα, υπεθυνότητα) αλλά και το ίδιο το όραμα της Συλλογικής μας αξιοσύνης είναι η μόνη μας επιλογή.

Η Φύση, ο Θεός για όσους πιστεύουν, περιμένει από εμάς να δείξουμε τον καλύτερό μας εαυτό. Μπορούμε καλύτερα!