Κατανομή πληθυσμού υπό παραγωγική οπτική

Ο πίνακας έχει δημιουργηθεί από επίσημα στοιχεία (ΕΣΥΕ, ΙΟΒΕ, ΓΣΕΕ) του 2010 με κάποια προσαρμογή (προσεγγιστική) για την ανεργία.

Ως "επισφαλής εργασία" έχω ξεχωρήσει τους μισθωτούς με προσωρινή εργασία και όλους τους αυτοαπασχολούμενους. Θεωρώ ότι ο κατακερματισμός που προκαλούν στην οικονομπια, σε πολύ μικρές οικονομικές μονάδες, αποτελούν μια από τις πολλές πτυχές του ανταγωνιστικού προβλήματος της οικονομίας μας. Εαν ήταν ενταγμένοι σε μεγαλύτερες οικονομικές μονάδες, θα εμφανίζονταν στην γραμμή "ιδιωτικοί υπάλληλοι" αυξάνοντας την προστιθέμενη αξία του οικονομικού αποτελέσματος.

Τελικά 3,2 εκατομμύρια εργαζόμενοι (μισθωτοί και αυτο-απασχολούμενοι) καλούνται να συντηρήσουν οικονομικά, εκτός από τους εαυτούς τους και τα υπόλοιπα 8,3 εκατ. Δηλαδή μια αναλογία περίπου 1:2,5.

Οπότε ένα μοντέρνο αντρόγυνο σήμερα πρέπει να δουλέψει για να ταίσει περίπου (εκτός από τους εαυτούς τους):

• ένα δικό τους παιδί,
• μισό ακόμη παιδί που σπουδάζει,
• έναν παπού ή μια γιαγιά,
• ένα δημόσιο υπάλληλο,
• έναν άνεργο και
• μισό άτομο με ειδικές ανάγκες.

Μάλιστα η αναλογία του πιο παραγωγικού κομματιού της οικονομίας, που λογικά είναι το 1,5 εκατ μισθωτών με μόνιμη απασχόληση (προφανώς σε κάπως μικρές προς μεσαίες οικονομικές μονάδες) είναι περίπου 1:10.

Φυσικά η "μελέτη" αυτή είναι μονάχα πληθυσμιακή και δεν γίνεται συγκριτική αντιστοίχιση εσόδων που παράγει το δυναμικό των 3,2 εκατ με τα έξοδα (μαζί με τα δανεικά + τόκοι κεφαλαίου) των 11,5 εκατομμυρίων, διότι δεν γνωρίζω εαν υπάρχουν και που τέτοια στοιχεία.

Θα άξιζε όμως κάποια ομάδα να κάνει μια μελέτη με αυτό το πρίσμα.

Ο παραλογισμός στο κόκκινο

O παραλογισμός στο κόκκινο ! Μια αριστερά που διαμαρτύρεται για τον διασυρμό των δύο εθνικών συμβόλων αντίστασης ενώ απερίσκεπτα τα έστειλε, ΓΕΡΟΝΤΑΚΙΑ, στην πρώτη γραμμή να ρουφήξουν καμαρώνοντας (!) μάλιστα τα δακρυγόνα ! Και τι θα μας πούν τώρα, ήταν κι εκείνα εκεί; Και λοιπόν τι πετύχατε;

Τι γυρεύανε τα "γεροντάκια" στην πρώτη γραμμή, τον διασυρμό τους; Ή θα μας πείτε ότι ο άσπλαχνος ο Ματατζής ...δεν δείχνει έλαιος ... Τι μας λέτε μωρέ;! ΠΟΣΟ αδύναμοι είσαστε!! Τα σύρατε και τα διασύρατε, ΑΦΗΣΑΤΕ τα σύμβολα τα εθνικά, τα δικά σας σύμβολα, στο έλαιος του «αντιπάλου» να τα εξεφτυλήσει ;! Μπράβο σας «αγωνιστές» ! Τόση σημασία δίνετε στα σύμβολα ... Αλλά μήπως η ψυχολογία του "εσταυρωμένου" δεν λέει να σας εγκαταλήψει παρόλη τον ιστορικό υλισμό που σας δίδαψε ο Μάρξ κι ο Έγκελς !

Εύγε αδύναμοι εγκέφαλοι! Την δική σας έλλειψη σεβασμού προς τα σύμβολα, την ανυπαρξία ΑΥΤΟσεβασμού την βλέπτε ή πρέπει να φωνάξω δυνατότερα;

Περισσότερο μυαλό είχαν τα χιλιάδες ελληνόπουλα – προβοκάτορες (!) που αυθόρμητα αυτο-οργανώθηκαν για να κάψουν τα αντίπαλα σύμβολα. Η αριστερά ξέρει μονάχα να καίει τα δικά της σύμβολα ... Ναι ξέρει επίσης να ονοματίζει προβοκάτορες όσους μπορούν να οργανώνονται και να εκτελούν με απαράμιλλο συντονισμό τις δικές της επαναστατικές φαντασιώσεις !! Μόνο ένα κράτος μπορεί να πετύχει τέτοιους βαθμούς μαζικού συντονισμού λένε στην αριστερά ...

Σε λίγο θα μας πουν πως τα αμούστακα ήταν γερμανοί πράκτορες άρτι αφιχθείς από το Βερολίνο για να καταστείλουν το εργατικό κίνημα ... Δεν ξέρω τι να πρωτοκάνω με το στομάχι μου .... να το αφήσω να λυθεί στα γέλια ή να ξεράσει την αηδία ...

Μοντέρνοι καπιταλιστιτικοί οργανισμοί επιδιώκουν τις πολλαπλές, αποκεντρωμένες ομάδες γιατί είναι ταχύτερες, ευέλικτες και πιο αποτελεσματικές. Ο Παγκόσμιος Ιστός λειτουργεί ως αυτορυθμιζόμενος οργανισμός. Το ανοικτό λογισμικό στο οποίο στηρίζονται ζωτικές λειτουργίες πολυεθνικών, φτιάχθηκε και συντηρείτε μέσω πολλαπλών και διάσπαρτων ομάδων εργασίας. Η ίδια η ζωή δεν κάνει τίποτε άλλο εδώ και μερικά δισεκατομμύρια χρόνια από το να αυτοοργανώνεται, μας μαθαίνει η Βιολογία ....

Η ελληνική αριστερά στο έμπα του 21ου αιώνα , ΟΜΩΣ, βρίσκει παντού αντίπαλό της το κράτος ... όταν η εμμονή σου να γίνεις η ίδια κράτος καταντάει άπιαστος εφιάλτης, σου παίρνει και την δόξα και τις φαντασιώσεις ...

Μια αριστερά γερασμένη, εκτός ιστορίας, εκτός λογικής, μια κοινωνία εκτός εαυτού ...

Οι ηθικοί αυτουργοί

του σημερινού αδιεξόδου και του κέντρου της Αθήνας που καίγεται για ακόμη μια φορά, είναι προφανώς το πολιτικό και το δημοσιογραφικό σύστημα.

Είναι ο ηθικός αυτουργός με την εμμονή στην οικονομική τρομολαγνία, είτε μνημονιακή είτε αντί.

Ο κατακερματισμός των νοηματοδοτήσεων, η πτώχευση της αφήγησης "ποιός είμαι, από που έρχομαι και που πάω, γιατί ζω κι εργάζομαι" δεν αντιμετωπίζονται με οικονομικές αναλύσεις !! Ούτε καλύπτεται το δικό τους έλλειμμα με δανεικά χρήματα !

Δεν εμπνέουν αυτά την ψυχή ενός λαού (ακόμη κι αν ο ίδιος πίστευε το αντίθετο) αλλά μονάχα η ΝΕΑ αφήγηση ενός τρόπου ζωής που να εμπνέει ... δεν αλλάζει το νόημα της ζωής κάποιου που το είχε εναποθέσει σ ένα υψηλό επίπεδο διαβίωσης, με τεχνοκρατικούς όρους, αλλά με μια αφήγηση του πως θα είναι η ζωή του τα επόμενα χρόνια και γιατί αξίζει να το επιθυμήσει ... Ο άνθρωπος είναι ικανός να πεινάσει, να ζήσει ασκητικά, ακόμη και να δώσει την ζωή του όταν κατανοήσει και πιστέψει ότι συμμετέχει σε κάτι μεγάλο, κάτι που αξίζει και που τον υπερβαίνει.

Οι ωμές τεχνοκρατικές περιγραφές όσο ωμές κι αν είναι, δεν προσφέρουν νοήματα ζωής, εισπράττονται μονάχα ως άλογες απειλές και προκαλούν εξίσου άλογες αντιδράσεις !!

Τι δεν είναι Αυτονομία

Τελικά η Ιστορία δεν διδάσκει, εμάς τους νεοΈλληνες τουλάχιστον. Ούτε οι ελάχιστες υγιείς φωνές, τα πιο φωτισμένα ελληνικά πνεύματα, έγιναν κατανοητά.

Αντιγράφω από το βιβλίο "Σοσιαλισμός και Κοινοτισμός". Κ. Δ. Καραβίδας, 1930 (ζητώ συγνώμη για το μονοτονικό)

"Όλος ο σημερινός πολιτισμός είναι καπιταλιστικός, δηλαδή το κάθε τι εις το οποίον ο πολιτισμός αυτός εμφανίζεται είνε ενσάρκωσι και δημιούργημα του καπιταλιστικού κεφαλαίου. Δεν μπορεί κατά ταύτα να παρίσταται ως πολιτισμένη - κατά την σημερινή βεβαίως έννοια - η χώρα που δεν έχει καπιταλιστικά κεφάλαια και μάλιστα γηγενή κι όχι δανεικά. Το αντίθετο είνε διακωμώδησις και γελοιοποίησις, είνε συγχρόνως και κίνδυνος υποδουλώσεως"

"Δεν υπάρχει όμως κανείς κανείς λόγος να γελοιοποιήται, αφού με λίγο μυαλό ημπορεί να εύρη τον δικό της δρόμο απάνω στης δικές της γεωοικονομικές βάσεις και στης δικές της πρώτες ύλες, το δικό της είδος ζώης και τον δικό της πολιτισμό"

"Δεν μπορεί σε μια χώρα, επωφελώς δι αυτήν, να προηγηθεί η διάδοσις αυτών των καπιταλιστικών μορφών οργανώσεως της οικονομίας προ της δημιουργίας του βασικού παράγοντας, δηλαδή του κεφαλαίου, το οποίον άλλως πουθενά δεν έκαμε την πρώτη μαγιά του με δανεικά αλλά με υπερεργασία, με περιπετειώδεις κινδύνους και με εύστοχη κεφαλαιοποίησι. Κι αυτό είνε γεγονός που μπορεί κανείς να το διαπιστώση και στην σημερινή προσπάθεια της Ρωσσίας που δημιουργεί γοργά το κεφάλαιά της με πρωτοφανείς θυσίες του λαού της."

"Το να ζήτε μέσα σε μια καπιταλιστική αλλά και σοσιαλιστική επίσης ψευδαίσθησι, να πυκνώνετε εδω μεγάλες παρασιτικές πολιτείες (σημ. δική μου: εννοεί τις πόλεις) που τίποτε δεν δημιουργούν, που αντίθετα δια μέσου εκμαυλιστικών τραπεζικών οργανισμών, πλασάρουν μέσα στης καθυστερημένες γεωργικές χώρες μας, ξένα συμφέροντα και ξένα βιομηχανικά προϊόντα, εξ άλλου το να κάνετε δάνεια στο βρόντο και συγχρόνως το να μαζεύετε το κομπόδεμα του λαού με παραπλανητικούς τόκους καταθέσεων και να αρπάζετε δια της φορολογίας το χρήμα των παραγωγών και να το δίνετε για να το διαχειρισθούν, ως ικανότεροι τάχα, αυτοί που δεν παράγουν τίποτα, που ιδέα δεν έχουν ούτε από χωρική αλλ΄ ούτε και από καπιταλιστική (πολύ λιγότερο) παραγωγή, αυτό είναι κάτι εις το οποίον έχομε και παραέχομε ν΄ αντιτάξωμε αποφασιστικές κι αμείλικτες αντιρρήσεις"

Ποιό έθνος να λυπάστε

Το έθνος να λυπάστε αν φορεί ένδυμα που δεν το ύφανε.

Ψωμί αν τρώει αλλά όχι απ’ τη σοδειά του.

Κρασί αν πίνει, αλλά όχι από το πατητήρι του.

Το έθνος να λυπάστε που δεν υψώνει τη φωνή παρά μονάχα στη πομπή της κηδείας.

Που δεν συμφιλιώνεται παρά μονάχα μες τα ερείπιά του.

Που δεν επαναστατεί παρά μονάχα σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα.

Το έθνος να λυπάστε που έχει αλεπού για πολιτικό, απατεώνα για φιλόσοφο, μπαλώματα και απομιμήσεις είναι η τέχνη του.

Το έθνος να λυπάστε που έχει σοφούς από χρόνια βουβαμένους
(Χαλίλ Γκιμπράν 1923)

Ο χορός των Νυμφάδων

Σήμερα το πρωί, τι όμορφο που ήταν το ανάλαφρο πέσιμο των κατάλευκων Νιφάδων ...



σαν χορός υπερβόριων Νυμφάδων !

Ο ποιητής που αγόραζε Εικόνες

Μια μέρα, μια αιωνιότητα που χάθηκε ... Ένας ποιητής που "αγόραζε" ελληνικές εικόνες, ένας συλλέκτης ελληνικών πλάνων, έφυγε σήμερα.



Τα έργα του Θ. Αγγελόπουλου τελετουργικές μυήσεις, θρησκευτικά ή (θα τολμούσε να πει κανείς) στρατιωτικά “καψώνια” … απαραίτητα για να έρθει κανείς αντιμέτωπος με τον εσώτερο κόσμο, κόσμο που κρύβεται μέσα κι έξω …. Επιδίωξή του να απομονώσει τον ατομικό έσω κόσμο, να τον ακινητοποιήσει, να τον μηδενίσει όπως οι Βουδιστές μοναχοί …
Γι αυτό απαιτούν πολύ κόπο και υπομονή … μας ζητούν την απόλυτη παράδοση του εσωτερικού μας Χρόνου … όπως κάνει ο ΜΟΝΑΧΟΣ … ο μονάχος Μοναχός … να χωθούμε μέσα στο Τίποτα του εσωτερικού μας Είναι, να βγούμε έξω και να δούμε το κάτι Άλλο όπως ΕΚΕΙΝΟ είναι.

Έτσι το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε για Τον τιμήσουμε, είναι να του αφιερώσουμε μια ώρα. Να επιλέξουμε ένα αντικείμενο που μας αφήνει αδιάφορους (π.χ. μια πέτρα, ένα βράχο, ένα πόμολο, ένα ταβάνι, ένα τενεκέ σκουπίδια) και να το κοιτάμε επίμονα για 1 ώρα, αδειάζοντας εντελώς τη σκέψη μας από τις καθημερινές σκοτούρες … να το δούμε από όλες τις μεριές και με όλους τους δυνατούς τρόπους.

Και που ξέρεις, εάν αισθανθούμε ότι κάπου εκεί προς το τέλος της μιας ώρας μέσα στον βράχο διαγράφεται το ευφυές κι αγέρωχο μειδίαμά του, να μην απορρήσουμε, να μην φοβηθούμε ούτε να αμφισβητήσουμε.

Διότι εκεί κάπου βρίσκεται τώρα και Πατρικά μας χαιρετά …

Συνωστισμένοι ΚΑΙ στο Ζάλογγο οι Έλληνες !

Από δημόσιες και καλά αμειβόμενες θέσεις επιρροής, τα ιθαγενή όρνεα συνεχίζουν συστηματικά, χθόνια κι αθόρυβα να τσιμπολογούν, τα πλέον ένα με την σάρκα, κουρέλια του γέρο Κρόνου ... Άμα τον ξεγυμνώσουν μια μέρα, αγριεμένος από τον Πόνο κι Οργισμένος με την Ύβρη τους, θα τα σηκώσει ψηλά, ένα-προς-ένα αχάριστα παιδιά, για να τα καταπιεί με δύναμη ξανά ...

Χάρις σε μια παρουσίαση του Βιβλίου του Γιώργου Καραμπελιά που έγινε χθες 23 Ιανουάριου 2012 στον Ιανό το μάθαμε κι αυτό ! Το πέσιμο των ηρωίδων από τον Βράχο μπορεί και να μην οφείλονταν τελικά στην ανυπότακτη θυσία των Σουλιωτισσών του Ζαλόγγου αλλά σε συνωστισμό τους !!!

Γράφει η Βάσω Ψιμούλη στο μακροσκελέστατο (540 σελίδες) βιβλίο της «Σούλι και Σουλιώτες» [1]:

« Στη διάρκεια της διεξαγόμενης, σε στενωπούς και μονοπάτια του όρους, μάχης, μέρος των γυναικόπαιδων κατακρημνίστηκε είτε απωθούμενο στην άκρη του γκρεμού από τους οπισθοχωρούντες μαχητές, είτε με απόφαση των γυναικών να προτιμήσουν γι' αυτές και τα παιδιά τους τον εκούσιο θάνατο παρά μια οδυνηρή αιματοχυσία και αιχμαλωσία »

Εστιάζουν, έτσι, οι μεταμοντέρνοι αποδομιστές (γιατί άραγε η λέξη ηχεί το ίδιο αισχρή όπως η λέξη σοδομιστές ; ) στο στρίμωγμα που επέβαλε ο ισχυρότερος αντίπαλος .... Η εναλλακτική της παράδοσης στον κατακτητή εισάγετε με απονευρωμένους, διφορούμενους και παραπλανητικούς όρους ... Ο εκούσιος θάνατος μπορεί και να μην ήταν τελικά εκούσιος, αλλά να οφείλονταν στους οπισθοχωρούντες Σουλιώτες μαχητές και στην στενότητα του μονοπατιού !! Δεν πρέπει να είμαστε βέβαιοι δηλαδή για την αποφασιστικότητα της Θυσίας και την γενναιότητά τους ! Λεπτές, πολύ λεπτές, οι εννοιολογικές διαφορές ... Στόχος το αρχαιοελληνικό και διαχρονικά ελληνικό αγωνιστικό και ΠΕΡΗΦΑΝΟ πνεύμα ...

Εθνικιστική μυθοπλασία λοιπόν οι Σουλίωτες και η ανένδοτη αντίσταση εναντίον του Σουλτάνου ...

Δυο (2) βασικά γνωρίσματα του Σουλιώτικου αγώνα ενοχλούν περισσότερο τους αποδομιστές:

α) Ο ΧΟΡΟΣ και το ΤΡΑΓΟΥΔΙ. Πρόκειται για μια αρχαιοελληνική κίνηση μεγαλείου, μια δήλωση ελληνικότατης περηφάνιας, μια κατεξοχήν συμβολική πράξη τιμής προς την ζωή … αλλά όχι προς ένα οποιοδήποτε ΤΡΟΠΟ ζωής ! Το τραγούδι κι ο χορός, αποτελούν καταθέσεις ψυχής, συμβολικές δηλώσεις ΑΨΗΦΙΣΗΣ του Θανάτου μπροστά σ΄ ένα Υψηλότερο Ιδανικό, εκείνο της Ελεύθερης Ζωής ... Διότι θα αρκούσε μια αυτοχειρία, απλώς μια πτώση, εάν είχαν στριμωχτεί και πέσει ΑΚΟΥΣΙΑ από ‘κείνα τα βράχια … !! Αναρωτιέται και ο πιο αφελής:

« Μα καλά που βρήκαν τον χρόνο και τον χώρο να χορέψουν και να τραγουδήσουν έτσι στριμωγμένες στα στενά περάσματα του Σουλίου !!! »


Γράφει ο Αλέξης Πολίτης, Καθηγητής Φιλολογίας (παρακαλώ ! ) ^[6] που πληρώνεται από το περίσσευμα όλων εμάς των υπολοίπων για να μας φωτίζει περισσότερο μια και ξοδεύουμε τον δικό μας χρόνο στην παραγωγή άλλων, υλικότερων, αγαθών …

« ... η μυθοποίηση βρίσκεται μονάχα στην εξιδανίκευση, στο χορό. Αυτό άλλωστε είναι το διαφορετικό και το εξαιρετικό, επειδή αυτοκτονίες απελπισμένων, ακόμη και ομαδικές δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο στην ανθρώπινη ιστορία … » ^[1]

Τους έχει ενοχλήσει ο χορός και θα πρέπει να τον διαγράψουν, επειδή ακριβώς πρόκειται για πράξη Ευγένειας που υποδηλώνει καλλιέργεια! Τους ενοχλεί μια και το τραγούδι, ο χορός, την στιγμή της θυσίας σημαίνουν – και στον πιο αδαή αγράμματο – ότι οι "πρωτόγονοι" κλέφτες των Σουλιώτικων βουνών διέθεταν ήδη Παιδεία και καλλιέργεια πνεύματος … πριν τον ευρωπαϊκό "διαφωτισμό" μας .... !

Προφανώς περίμεναν, οι αποδομιστές, οι Σουλιώτισσες να συνωστίζονταν όπως οι οπαδοί στο στάδιο Χέϋζελ και απλώς να αυτό-ποδοπατιόνταν … Τέτοια είναι η δική τους κλίμακα αξιών … Η ενσωμάτωση σε μια κουλτούρα, σε μια καταγωγική πατρίδα, είναι ίδια με την ενσωμάτωση σε μια ποδοσφαιρική ομάδα … !

Ο χορός και το τραγούδι καταστρέφουν την Ακούσια και Απελπισμένη διάθεση που θα ήθελαν να τους αποδώσουν … Αλλά αν ο χορός είναι σχετικά εύκολος να αμφισβητηθεί όντας πράγματι δύσκολος στην κατάποση από τους πάσης φύσης δύσπιστους, η θυσία των παιδιών αποτελεί για τους αποδομιστές αμετακίνητο ογκόλιθο … Γι αυτό και αποσιωπείται από κάποιους όπως ο Πολίτης. Διότι γι αυτό το ΚΟΡΥΦΑΙΟ Συμβολικό γεγονός ΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ τι μπορούν να  μας πούν; Είτε ότι δεν συνέβη είτε ότι δεν είμαστε βέβαιοι ότι συνέβη (όπως κάνει η Ψιμούλη) .... Αυτό το συμβάν βλέπετε, δεν επιδέχεται μυθοπλασίες, εξιδανικεύσεις και γενικά κάποιου είδους φτιασίδωμα. Είτε έγινε είτε όχι !

Αλήθεια πόσο πολύ θα ενοχληθούν όταν μάθουν πως ακόμη κι ο μεγάλος ζωγράφος Delacroix εμπνεύστηκε την γυναικεία φιγούρα που καθοδηγεί το πλήθος στον περίφημο πίνακα “ La Liberté guidant le peuple”, σύμβολο της Γαλλικής Επανάστασης και του Δυτικού Διαφωτισμού, από το ηρωικό παράδειγμα της Σουλιώτισσας Μόσχως Τζαβέλλα ; !!! ^[3]

Ο χορός των Σουλιωτισσών θα έπρεπε πάντως να είχε ενοχλήσει και τότε (το 1805) μέρος της γαλλικής διανόησης, διότι η μονομαχία των δικών τους "ευγενών" ανδρών για την τιμή μιας γυναίκας, συγκρινόμενη με τον χορό των Σουλιωτισσών ΓΥΝΑΙΚΩΝ πάνω από τις Πύλες του Άδη και τον μαζικό αφανισμό εκείνων και των παιδιών τους για την τιμή της Ελευθερίας, θα τους έκανε να μοιάζουν με μικρά κοριτσάκια που απλώς μαλλιοτραβιούνται για την πλαστική κουκλίτσα τους !!

β) Ο πανελλήνιος χαρακτήρας του αγώνα τους. Το γεγονός ότι αισθάνονταν Έλληνες και μαζί με τους υπόλοιπους Έλληνες, ελληνόφωνους, αλβανόφωνους και τουρκόφωνους αγωνίστηκαν για λογαριασμό όλων των Ελλήνων, ανεξαρτήτως γλώσσας, χρώματος και καταγωγής ! Ποιό ήταν το κεντρικό στοιχείο που καθόρισε την ελεύθερη προσχώρησή τους στην Ελληνικότητα και όχι ας πούμε στην Αλβανικότητα; Μα φυσικά αυτό που συνεχίζει και σήμερα να κάνει Φιλέλληνες τόσους πολλούς ανθρώπους ανά την υφήλιο ! Η αρχαιοελληνική πνευματική παράδοση της Φιλομάθειας (Αξιοσύνη του Πνεύματος), της Αρετής (Αξιοσύνη του Ατόμου) και της Ευνομίας (Αξιοσύνη της Πολιτείας). Όλα μαζί συνοψίζονται στην ελληνική εκδοχή της ανθρώπινης Ελευθερίας.

Αυτά ήταν τα κυρίαρχα στοιχεία στην προσωπικότητα του Σουλιώτη Μάρκου Μπότσαρη που σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές όχι μόνο πρωτοστάτησε αλλά ξεκίνησε τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του ‘21. Σύμφωνα με τον γάλλο συγγραφέα Auguste Fabre:

« Ο Μάρκος Μπότσαρης εδείχθη ο άξιος αντιπρόσωπος όλης της αρχαίας Ελλάδος, συνενώνων τάς αρετάς τών σοφών της και τήν έμπνευσιν τών ποιητών  της  μέ  τούς ηρωϊσμούς τών ημιθέων της ... » ^[5]

Δηλαδή, αυτό ακριβώς που η αποδομίστρια Ψιμούλη ΕΙΡΩΝΕΥΕΤΑΙ ως «εθνική μυθοπλασία» στις ανάγκες της οποίας « η ιστοριογραφία της Σουλιώτικης κοινωνίας υποτάχθηκε ΕΞΑΡΧΗΣ ώστε να συνεισφέρει στη συγκρότηση του θεμελιωτικού ΜΥΘΟΥ της ελληνικής εθνικής ιδεολογίας » … (Πρόλογος στο βιβλίο της «Σούλι και Σουλιώτες») [4]

Δεν άντεξα χθες και κάπου εκεί σε μια στιγμή σύντομης παύσης των ομιλητών μου ξέφυγε ένας αναστεναγμός "φθάνει πια το χωνέψαμε, το καταλάβαμε" … Δεν ήταν για να σταματήσει η καταιγιστική παρουσίαση στοιχείων που με κόπο έχει συλλέξει στο βιβλίο του ο Καραμπελιάς για να στηρίξει τα αυτονόητα ! Ήταν ένας πόνος ψυχής, το τσούξιμο μιας πληγής που ενώ την έχεις ήδη καθαρίσει αρκετά της ρίχνεις κι άλλο οινόπνευμα .... Την καθαρίσατε αρκετά την πληγή μας κυρίες και κύριοι ΑΠΟΔΟΜΙΣΤΕΣ ...

Βλέπεις, πόσο ν’ αντέξει κάποιος ο οποίος κατάγεται από την περιοχή αυτή ;! Του οποίου οι γονείς γεννήθηκαν σ΄ αυτόν τον Τόπο ; Τους οποίους οι παππούδες μεγάλωσαν με τα δημοτικά τραγούδια της Τζαβέλαινας και του Μάρκου Μπότσαρη ; Κάποιου που όταν ατενίζει από το πατρικό του σπίτι τ’ αγέρωχα και ψηλόκορφα βουνά του Σουλίου, όταν το βλέμμα του χάνεται ακολουθώντας το πέταγμα του αετού πίσω από τα βουνά, αισθάνεται το Αίσθημα της Ελευθερίας να φυτρώνει μέσα του, κάθε φορά ξανά και ξανά …

Κάποιου που χαζεύοντας τον τσομπάνο πάνω στον βράχο με την γκλίτσα στον ώμο αναρωτιέται πως ήταν δυνατό να ζήσουν εκείνοι οι άνθρωποι σε ΤΟΥΤΑ τα μέρη με κάτι λιγότερο από τον βαθύ και υγρό αγέρα της Λευτεριάς !!

Πόσο, ακόμη, ν’ αντέξει κάποιος ο οποίος μικρό παιδί στο δημοτικό σχολείο, φορούσε την φουστανέλα και απάγγελε ως επιβράβευση της πρωτιάς στην τάξη του, το δημοτικό τραγούδι των Σουλιωτών ;!

Πόση υπομονή, πόση αντοχή, να δείξει ένας μοντέρνος, μορφωμένος και πολυπολιτισμικός άνθρωπος μπροστά σ΄ αυτήν την κατάπτυστη δήθεν επιστημοσύνη ;! Και γιατί να το κάνει άραγε; Μήπως για να μην χαρακτηριστεί φανατικός; Εθνικιστής;

Πραγματικά κάπου εδώ καταρρέουν οι αν(τ)οχές μας και κάπως έτσι οι αποδομιστές θα εμφυσήσουν ξανά σ’ εμάς τους αθώους αλλά καθόλου ανυποψίαστους ιθαγενείς, την άγρια Ελληνικότητα … !

Άραγε, γιατί επιμένει όμως η μεταμοντέρνα παγκοσμιοποίηση ξοδεύοντας εκατομμύρια ΕΥΡΩ στην παραχάραξη της ιστορίας μας; Εάν επιδίωξή τους ήταν ΜΟΝΑΧΑ η συμφιλίωση των λαών και η διευκόλυνση των εμπορικών ανταλλαγών μεταξύ μας, θα αρκούσε η καταγραφή της ιστορίας ως ΠΑΡΕΛΘΟΝ και η ενασχόλησή τους με την δημιουργία ΝΕΩΝ Συλλογικών Πολυπολιτισμικών Φαντασιακών και Συμβολικών Ταυτοτήτων στην θέση τους έθνους ... Δεν εξετάσθηκε επαρκώς και δεν απαντήθηκε εκτενώς από τους κατά τα άλλα αξιότατους ομιλητές στην χθεσινή παρουσίαση του βιβλίου του Γ. Καραμπελιά !

Εκτιμώ πως αυτό ακριβώς το λεπτό σημείο θα πρέπει να συζητηθεί αποκλειστικά και ΔΙΕΞΟΔΙΚΑ. Διότι αυτή η ακατανόητη ενασχόληση με το παρελθόν μοιάζει με μια προσπάθεια εκ των υστέρων αιτιολόγησης ΠΑΡΟΝΤΙΚΩΝ πράξεων (ή παραλήψεων). Με απλά λόγια ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ της ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ στάσης μιας μερίδας των νεοελλήνων.

Μοιάζουν να θέλουν να πουν στον Εαυτό τους (πάνω απ΄όλα) και σε όλους εμάς:

“ Κοιτάξτε μην απορείτε που κάνουμε εμείς αυτές τις επιλογές ΣΗΜΕΡΑ. Πάντοτε οι άνθρωποι έτσι παθητικά και δουλικά συμπεριφέρονταν μπροστά στην Ισχύ, άσχετα με το ποιές ηρωικές μυθοπλασίες κατασκεύαζαν οι πρόγονοί μας για να τις δικαιολογήσουν. Εμείς οι έλληνες δεν αποτελούμε εξαίρεση σ΄αυτόν τον πανανθρώπινο κανόνα ”

Την επόμενη φορά που όλοι εμείς οι παγκοσμιοποιημένοι Έλληνες καταναλωτές και οι οποίοι δεν είχαμε ποτέ καμία σχέση με την «εθνικό-επαναστατική» αριστερά, θα υπομένουμε την αποδόμηση μερικών εγχώριων κρανίων, θα είναι γιατί αρκετά ανεχτήκαμε όλους αυτούς τους πληρωμένους και ξεπουλημένους αποδομιστές της συλλογικής μας ταυτότητας … μιας ταυτότητας πέραν τους κράτους, της γλώσσας, της ράτσας ακόμη και της καταγωγής.

Να μην παραξενευτούν, ούτε να διαμαρτυρηθούν τότε, οι αποδομιστές, οι ηθικοί αυτουργοί, για την επιστροφή μας πίσω στην Ελληνική «βαρβαρότητα» … διότι εμείς οι μετα-παγκόσμιοι Έλληνες θα την βαφτίσουμε τότε – και δικαιολογημένα - «απόδοση ιστορικής αλήθειας» κι «απονομή δικαιοσύνης» !

Πηγές

[1] Βιβλίο Γ. Καραμπελιά «Συνωστισμένες στο Ζάλογγο», Εναλλακτικές Εκδόσεις 2011

[2] Κλέφτικα Δημοτικά Τραγούδια από το Web site Ήπειρος Λαός, Παράδοση, Ιστορία

[3] Marina Warner, «Monuments and maidens: the allegory of the female form», California Press 2000

[4] Βάσω Ψιμούλη, Πρόλογος από το «Σούλι και Σουλιώτες», Εστία 2005 

[5] Αναφορά στον Auguste Fabre από τον Γρηγόρη Ν. Κοσυβάκη στο άρθρο «ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΟΤΣΑΡΗΣ-ΕΝΑΣ ΙΔΑΝΙΚΟΣ ΗΡΩΑΣ»

[6] Αλέξης Πολίτης, Καθηγητής Φιλολογίας Πανεπιστημίου Κρήτης

Μαζί με τα υπόλοιπα έρχεται και το PEAK OIL

Τρόϊκα, ΕΕ και Ελληνική κυβέρνηση είναι αποροφημένοι (πλεόν - επιτέλους) με το κούρεμα - αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους. Σχεδιάζουν την επιμήκυνση του χρόνου λήξης των ομολόγων με ορίζοντα τριακονταετίας μαθαίνω.

Φαντάζομαι ότι θα έχουν, τουλάχιστον οι δανειστές μας - ειδικοί εμπειρογνώμονες - και κάποιο συνοδευτικό σχέδιο αναδιάρθρωσης της Ελληνικής οικονομίας ... Λέτε; Πούντο και μας το κρύβουν ;!

Πάντως οποιοδήποτε σχέδιο και για οποιαδήποτε οικονομία θα πρέπει να λάβει υπόψη του το PEAK OIL !

Πρόσφατη (2009) μελέτη από την Αυστραλιανή Κυβέρνηση προβλέπει ότι το ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ PEAK OIL να συμβεί περίπου το 2016 ! Ύστερα θα συμβεί αυτό που αποκαλούν ένα "2017 drop-off.

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της μελέτης τους, η εικόνα δεν θα αλλάξει σημαντικά εαν υποτεθεί ότι η Μέση Ανατολή αυξάνει κι άλλο την παραγωγή της για να αντισταθμίσει την γενική μείωση. Η παραγωγή θα αυξηθεί προσωρίνα ΑΛΛΑ ύστερα θα πέσει ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΑΠΟΤΟΜΑ. Αυτό θα οδηγήσει σε ένα ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ σενάριο μια και η αναθρωπότητα δεν θα έχει αντιληφθεί την ανάγκη μετάβασης στην ΜΕΤΑ-ΠΕΤΡΕΛΑΙΟ (After Peak Oil) εποχή !

Επομένως, το ερώτημα που τίθεται είναι πως θα αντιμετωπιστεί η μειωμένη διάθεση του σημαντικότερου και πιο βολικού ενεργειακού αγαθού με πληθώρα άλλων προϊόντων (λιπαντικά, λάστιχο, άσφαλτος, λιπάσματα, κλπ). Υπάρχουν στην πραγματικότητα τρεις επιλογές::

1. Αντικατάσταση του Πετρελαίου με άλλο υλικό (ισότιμα πλούσιο και άφθονο) κάτι που ανοίγει ΕΠΙΤΑΚΤΑ πλέον την συζήτηση των εναλλακτικών πηγών και των χαρακτηριστικών τους γνωρισμάτων.

2. Βελτίωση του Ενεργειακού "αποτυπώματος" που σημαίνει ουσιαστικά ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ συντελεστή Ενέργεια/ Μονάδα ΑΕΠ ώστε να καλυφθεί η μείωση .

3. Μείωση του ΑΕΠ αντίστοιχη της μείωσης στην παραγωγή πετρελαίου.

Οι αλλαγές των επιλογών 1 & 2 θα πρέπει να "τρέξουν" με ρυθμός αντίστοιχο της ΚΑΘΟΔΟΥ της παραγωγής πετρελαίου από την Κορύφωσή της το 2016 (περίπου 1,5% ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ).

Όλες οι παραπάνω επιλογές θα έχουν ως συνέπεια την ΑΥΞΗΣΗ του ιδιωτικού και δημόσιου ΧΡΕΟΥΣ, με μοναδική διαφορά την αιτία της. Στις επιλογές 1 & 2 το μελλοντικό χρέος θα αυξηθεί εξαιτίας της τωρινής χρηματοδότησης του μελλοντικού επιπλέον ΑΕΠ που θα απαιτηθεί για να γίνουν οι διορθωτικές κινήσεις, ενώ στην 3η επιλογή η αύξηση θα προέρθει ουσιαστικά από την αδυναμία αποπληρωμής του υπάρχοντος χρέους εξαιτίας της μελλοντικής μείωσης του ΑΕΠ.

Τα έχουν σκεφτεί αυτά οι δανειστές και οι εγχώριοι "σχεδιαστές" ;

Πηγή: http://crudeoilpeak.info/australian-peaky-leaks-goes-mainstream 

Καλή χρονιά

Η "άλλη" κρίση

Κι ενώ όλοι αχολούμαστε με την Οικονομική, μια άλλη πολύ χειρότερη κρίση σιγοβράζει μακριά από το τηλεοπτικό βλέμα μας ...

Σημειώνονται αλλεπάλληλα ρεκόρ χειμερινής ανομβρίας σε πολλά σημεία του πλανήτη:

Δυτική Ελλάδα: Νοέμβριος ο πιο ξηρός μήνας τα τελευταία 80 χρόνια

Κεντρική Ευρώπη: Η στάθμη του Δούναβη πλησιάζει το ιστορικό χαμηλό του 2003

Αγγλία: Η Υπηρεσία Περιβάλλοντος εκδίδει νότα για την λήψη έκτακτων μέτρων εξαιτίας της Φθινοπωρινής ανοβρίας (50% λιγότερη βροχόπτωση από την μέση τιμή) στην κεντρική Αγγλία, που συνοδεύει την ξηρότερη Άνοιξη τα τελευταία 80 χρόνια!

Αμερική: Νότιες πολιτείες όπως το Τέξας αντιμετωπίζουν την χειρότερη ξηρασία στην ιστορία τους !

Η Βρετανική υπηρεσία εξέδωσε ήδη νότα αντιμετώπισης της κρίσης, οι δικές μας υπηρεσίες πότε σκοπεύουν να κάνουν κάτι ;

Μετά την Άνοιξη το Φθινόπωρο

Και τα πρώτα εκλογικά αποτελέσματα στην Αίγυπτο ήρθαν για να επιβεβαιώσουν τα λεγόμενά μας

Τι είναι αυτό που Άνοιξε στην Ανατολή ;

Τις εκλογές κέρδισαν δύο Ισλαμικά κόματα, ένα ακραίο κι ένα δεύτερο λιγότερο ακραίο. Οι ηττημένοι των εκλογών ήταν εκείνοι που άρχισαν την Αραβική Άνοιξη, οι κοσμικοί δημοκράτες.

Περισσότερη πληροφόρηση εδω

Τι είναι αυτό που Άνοιξε στην Ανατολή;

Η Αραβική Άνοιξη συνεχίζει σε πλήρη εκδίπλωση. Τι είναι όμως αυτό ακριβώς που "άνοιξε" εκεί στην Ανατολή;

O εκδημοκρατισμός της Ανατολής θα έχει ως αντιστάθμισμα τον εκβαρβαρισμό της Δύσης έχει προφητεύσει ο φιλόσοφος Μποντριγιάρντ εδώ και πλέον της μιας δεκαετίας.

Η ημιαυτόνομη αποσταθεροποίηση της ιδεολογικοπολιτικής τάξης στην Ανατολή είναι επόμενο, ιδιαίτερα στον σημερινό υπερδιασυνδεδεμένο (υλικά και πληροφοριακά) κόσμο μας, να αποσταθεροποιήσει την Δύση. Καθώς κατακάθεται η πανηγυρική σκόνη τους τέλους της ιστορίας που δήθεν θα έφερνε η ιδεολογική νίκη της Δυτικής δημοκρατίας πάνω στους ανατολικούς πληθυσμούς, η Δύση αρχίζει να αντιλαμβάνεται ότι ενδεχομένως τα πράγματα να εξελίσσονται αντίστροφα: Είναι η Ανατολή που εξάγει την βαρβαρότητά της και που μας εκβιάζει με τα δικά μας ιδεολογήματα περί φτώχιας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτό δείχνει η αγωνία της Δύσης για το που θα οδηγηθούν οι Άνοιξες σε Αίγυπτο και Λιβύη και εάν θα "εκδημοκρατιστούν" ΤΕΛΙΚΑ.

Είμαστε εμείς που έχοντας ίσως φθάσει στο δικό μας τέλος της Ιστορίας έχουμε μπει ολοταχώς στην όπισθεν. Ίσως αντί οι λαοί της ανατολής να επιταχύνουν προς την μοντέρνα δημοκρατία να είμαστε εμείς που οπισθοχωρούμε προς την αντίθετη κατεύθυνση. Όπως προειδοποιούσε ο Σολζενίτσιν τον Ζαχάρωφ, όταν δυο κοινωνίες πάνε ΑΠΛΩΣ ν’ ανταλλάξουν τις διαφορές τους ως ένδειξη πλουραλισμού, ανοικτότητας και “ανεκτικότητας”, τελικά αυτό που συμβαίνει στην πράξη είναι ένα άθροισμα διαφορών και αρνητικών ποιοτήτων, αυτό που θα προκύψει είναι μια κοινωνία δυο φορές πιο διεφθαρμένη! Μήπως δεν ζούμε αυτόν τον “πλουραλισμό” εμείς εδώ στην Ελλάδα;

Άλλωστε ζητώντας από τους λαούς της Ανατολής να απελευθερώσουν ξαφνικά τεράστιες ποσότητες καταπιεσμένης ελευθερίας, καταψυγμένης για αιώνες στον πιο παχύ πάγο, δεν είναι αναμενόμενο η επαφή αυτή να προκαλέσει απίστευτη σύγχυση, αστάθεια κι αταξία; Η Ανατολή μπορεί να είναι αποξενωμένη από το υλικό σώμα της είναι όμως ενωμένη με τον εαυτό της, με την Ψυχή της. Αντίθετα η Δύση είναι αποξενωμένη από τον εαυτό της, ζει για το σώμα με πρόσχημα το φάντασμα της Ελευθερίας. Γι αυτό η Ανατολή είναι ισχυρότερη μέσα στην αδυναμία της. Και τώρα ελευθερώνονται με εκρηκτικό τρόπο τα πιο καταπιεσμένα ένστικτα. Η εξημερωμένη Δύση πάει να ανταλλάξει τα υλικά σημάδια – υποκατάστατα ελευθερίας που κατασκεύασε για να σημάνει την έλλειψη της Ελευθερίας, με την πραγματική ελευθερία που ΜΠΟΡΕΙ να ζήσει η Ανατολή, με το σημαινόμενο της Ελευθερίας, με την ελευθερία ως Ιδέα που έχει ΑΝΟΙΞΕΙ στους λαούς στης Ανατολής!

Διότι η Αραβική “Άνοιξη” περί τούτου πρόκειται. Για μια ΒΙΩΜΑΤΙΚΗ σχέση, μια ΒΙΑΗ ρήξη με το παρελθόν, μια ενεργή υπέρβαση στο παρόν! Πρόκειται για την Ελευθερία ως Ιδέα !! Είναι δυνατό η Δύση να βγεί αλώβητη από την επαφή του καυτού σημαινόμενου της Ελευθερίας με την κλιματιζόμενη αναδιανομή υλικών υποκατάστατων – σημαινόντων ; Πρόκειται για μια διαβολική συναλλαγή, αφού η Ανατολή καλείται να πουλήσει την Ψυχή της και η Δύση την άνεσή της !!

Διότι οι δυτικές κοινωνίες διαθέτουν κι εκείνες σε χειμερία νάρκη, τα αρχαϊκά ένστικτα, τις αναχρονιστικές πολιτικές δομές, τις παλιές ιδεολογίες. Βρίσκονται εκεί μέσα στην παρούσα ιστορική δομή, ανενεργές, αλλά πάντοτε εν δυνάμει. Διαθέσιμες να χρησιμοποιηθούν εφόσον είναι τα καταλληλότερα μέσα επιβίωσης στις νέες περιβάλλουσες ιστορικές συνθήκες. Η Δύση αφελώς πιστεύει ότι όλες οι κουλτούρες είναι συμβατές μεταξύ τους και ότι μπορεί να πάρει η ίδια την θέση της Ανατολής στην Ανατολή. Μέσω της ημιυποκινούμενης Άνοιξης, θα πέσει όμως  στην παγίδα της. Μιας Ανατολής που επιδιώκει την εξαφάνιση της Δύσης ακόμη και με κίνδυνο τον δικό της θάνατο. Αυτή θα είναι η Ιδέα της Ανατολικής Ελευθερίας. Εάν υπάρχει αμφιβολία περί τούτου, ας αναλογιστούμε τον συμβολισμό της τζιχάντ.

Αντί για μια παγκόσμια ηθική κοινότητα, μια Νέα Παγκόσμια και δημοκρατική Τάξη, που θα εξασφάλιζε η ιδεολογική ηγεμονία της Δύσης, μάλλον οδηγούμαστε σε μια εντελώς διεφθαρμένη παγκόσμια κοινωνία, μια ενιαία αυτοκρατορία της σύγχισης, μια Νέα Παγκόσμια Αταξία ….

Υπερπραγματικότητα εναντίον Πραγματικότητας

H σύγχρονη επιστήμη (όπως συστάθηκε με το Καρτέσιο και τον Βάκωνα) αφού απέρριψε την ενότητα Πραγματικότητας και Πραγματικού, δηλαδή την συνοχή που εξασφάλιζε η πρωτοκαθεδρία του Ενός, οδηγήθηκε, σε αγαστή συνεργασία με τον παραγωγικό καπιταλισμό, στην δημουργία πολλαπλών υλικών αντιγράφων του.

Σήμερα ζούμε το τελικό στάδιο της συγκόλησης του ρίγματος Πραγματικότητας και Πραγματικού, δηλαδή την επανεμφάνιση της μιας και αδιαίρετης Πραγματικότητας όχι όμως ως Ιδέα του Ενός, αλλά ως υλικό Αντίγραφό του.

Ο 20ος ήταν ο αιώνας της θεμελίωσης των προϋποθέσεων (πληροφορική/τηλεπικοινωνίες, επικράτηση καπιταλισμού, παγκοσμιοποίηση) για την Προσομοίωση του Ενός. Τον αιώνα που μόλις άρχισε θα ολοκληρωθει το πέρασμα από το Πραγματικό και το υπερΠραγματικό στην Υπερπραγματικότητα των παγκόσμιων αγορών, των χρηματιστηρίων ρίπων, πόρων και τροφίμων, των μεταλλαγμένων, της καταγραφής των γονιδιωμάτων ζωντανών οργανισμών, της βιοτεχνολογίας, της νανοτεχνολογίας, της προσθετικής ρομποτικής, της νανοφαρμακολογίας, κα.

Έτσι ο 21ος θα αποτελέσει τον αιώνα της μεγαλύτερης και σ' όλα τα επίπεδα, Τιτανομαχίας, που γνώρισε μέχρι σήμερα η ανθρωπότητα και ο πλανήτης. Πρόκειται για την σκληρότερη και μεγαλύτερη σύγκρουση στην ανθρώπινη ιστορία μεταξύ ιδεών, πολιτισμών και υλικών υποστάσεων !

Μια τελική, νικηφόρα, αλλά όχι οριστική Τιτανομαχία. Ένας ολοκληρωτικός και παγκόσμιος πόλεμος μεταξύ μιας Υπερπραγματικότητας και της Πραγματικότητας.

Κάλεσμα ελληνικό

Όχι, όχι, δεν θα ξεχάσει, ο Ήλιος ο Νοητός, την πατρίδα μας ... Τις σκοτεινές αλλά φαρδιές, μητρικές ψυχές, ποτέ δεν τις ξεχνά !



Όμως, όπως πάντα, μόνο αφότου καρβουνιάσει γύρω και μέσα ολάκερη η πλάση, θα μπορέσουν τ' όνειρα να πάρουν εκδίκηση γι ακόμη μια φορά !

Τότε μόνο, η καύτρα, η πνευματική, η γονική, θα βρεί πλούσια εύφλεκτη ύλη ξανά ! Οπόταν, μυροβολούσα της άξιας ανθρωπιάς νέα φωτιά θ' ανάψει ! Κι έτσι το ΦΩΣ θα γεννηθεί, και πάλι, στον Τόπο ετούτο τον ελληνικό. Και θα το μεταλαμπαδεύσουμε εμείς οι έλληνες, χέρι στο χέρι, απλόχερα, σεμνά, με σιγουριά, ώστε ο άνθρωπος να ανα-στηθεί ξανά !

Ναι, ναι, ο Ήλιος θ' ανατείλει από τον Κόσμο ετούτο, τον μικρό τον Μέγα, γι ακόμη μια φορά. Ώστε τον κύκλο του να κάνει, ο Νοητός, από την αρχή ξανά !

Το τελευταίο στάδιο του Καπιταλισμού

Τελικά το πείραμα που ξεκίνησε με την Ελλάδα για το οποίο μιλούσαν κάποιοι, έχει να κάνει με την σύγκρουση της Οικονομικής “Επιστήμης” με την Πολιτκή. Η λογική του παγκοσμιοοποιημένου καπιταλισμού λέει πως η συμμετοχή των αδύναμων χωρών στον παγκοσμιοποιημένο ανταγωνισμό παραγωγής/κατανάλωσης δεν μπορεί να διεκπεραιωθεί ΠΙΑ από την ΠΟΛΙΤΙΚΗ.

Θα πρέπει αυτή την δουλειά να την αναλάβουν οι οικονομο-τεχνοκράτες …. Ζούμε ιστορικές στιγμές !

Με απλά λόγια, θα φύγουν από την μέση οι (αιρετοί) ΜΕΣΑΖΟΝΤΕΣ που διαχειρίζονταν τα δανεικά, ώστε το χρήμα να φθάνει απευθείας στον προορισμό του και να παράγει το επιθυμητό αποτέλεσμα (δηλαδή καλές αποδόσεις) απρόσκοπτα! Μάλιστα αυτό θα μπορούσε να επενδυθεί με μια δόση λαϊκισμού ώστε όταν δοθούν τα χρήματα στο κατάλληλο timing να φανεί ως σωτηρία και ενδεχομένως να πιάσει. Άλλωστε τους πολλούς τους ενδιαφέρει να βγαίνει “το καθημερινό” και όποιος τους το δώσει θα αποκτήσει κοινωνική, ενδεχομένως ΚΑΙ πολιτική αποδοχή !

Από την δημοκρατία και τα έθνη – κράτη θα περάσουμε, εφόσον πετύχει το πείραμα, σε μια νέα μορφή παγκοσμιοποιημένης Φεουδαρχίας με υπερεθνικές συλλογικότητες … αυτό μοιάζει να είναι το όραμα του καπιταλισμού στο τελευταίο του στάδιο, εκείνο της πλανητικής διακυβέρνησης.

Πως να γίνουμε ευτυχισμένοι χωρίς χρήματα

Δύσκολοι καιροί, ΛΕΦΤΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, όμως το κεφάλι ψηλά !

Εμείς οι σύγχρονοι Έλληνες μπορούμε να ξαναγίνουμε ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ ... !


Ας θυμηθούμε τα ΤΡΙΑ βασικά στοιχεία της Ευτυχίας σύμφωνα με τον Επίκουρο ....

Το δικό μας χρέος

Με αφορμή ένα πρόσφατο άρθρο του Γκυ Σορμάν με τίτλο "Η τιμή της Ελλάδος"

http://infognomonpolitics.blogspot.com/2011/09/blog-post_6570.html

θα έλεγα πως δικαιολογημένα η Δύση αισθάνεται το ιστορικό της χρέος απέναντι στον αρχαιοελληνικό πολιτισμό. Ήταν τέτοιο το πνευματικό κατόρθωμα, τέτοια η λάμψη εκεί στον 5-6ο αιώνα, πραγματικά θα μπορούσε να την παρομοιάσει κανείς με έκρηξη καινοφανούς αστέρα, μια εκθαμβωτική λάμψη για ολόκληρη την ανθρωπότητα ... !

Ανυπέρβλητη η παρακαταθήκη (οι "έλληνες τα έχουν πει όλα", εμείς στην Δύση βάζουμε απλώς τις υποσημειώσεις έχει αναφέρει κάποιος επώνυμος δυτικός το όνομα του οποίου μου διαφεύγει) ώστε η σύγχρονη ελλάδα μονίμως να υπολείπεται σαν το δυστυχισμένο παιδί του Ωνάση ως προς το να ξεπεράσει τον πήχη του πατέρα! Ίσως αυτή η ανυπέρβλητη δυσκολία κάνει πάρα πολλούς από εμάς τους έλληνες να έχουμε μια τόσο προβληματική σχέση με το επίτευγμα (υποτίμηση, τυφλή μίμηση, φθόνος, κα)

Όμως, εαν πράγματι η Δύση χρωστά σε εμάς την πνευματική της υπόσταση, εμείς οι απόγονοι ΕΚΕΙΝΩΝ, χρωστάμε στην Δύση αλλά και στους εαυτούς μας, ιδιαίτερα σήμερα, έναν ολοκαίνουργιο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ.

Κάποτε, όχι και στο πολύ μακρινό παρελθόν, ακόμη, οι έλληνες διατηρούσαμε κάποια ελάχιστη πνευματική λάμψη. Τουλάχιστον τα αιτήματά μας τότε ήταν για να έχουμε "Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία" ....

Καθώς καταρρέει εσωτερικά το ελληνικό πνεύμα με αγοραία, ποταπά και χυδαία αιτήματα όπως το "δεν πληρώνω". Καθώς η πνευματική μάζα συμπιέζεται όπως σ΄ ένα γέρικο άστρο και αλλάζει ταχύτατα την δομή της, για να δούμε, ίσως εκραγεί ξανά όπως ΤΟΤΕ και φωτίσει και πάλι την Δύση και ολόκληρο τον πλανήτη !!

Αυτό είναι το δικό μας χρέος, όχι απλά ο μηδενισμός της λογιστικής του αναπαράστασης ...

30 Χρόνια "Πράσινου Συμβολαίου"

Στις 4 Οκτ 2011 το ΠΑΣΟΚ θα γιορτάσει τα 30 χρόνια από το καταστατικό του "Συμβόλαιο με τον Λαό", ένα κείμενο 100 περίπου σελίδων

http://www.pasok.gr/portal/resource/section/sumvolaioMenu

όπου περιγράφονται αναλυτικά οι στόχοι και οι τρόποι υλοποιήσης της περίφημης "Αλλαγής" του Ανδρέα Παπανδρέου. Θα συμπέσει (τραγική ειρωνία) με την πιο ταπεινωτική, αντιλαϊκή και ανίσχυρη στιγμή της νεώτερης Ελλάδας.

Αν διαβάσει κανείς το κείμενο αυτό θα βρεί πολλά σημεία που αποτελούν σήμερα απλή επαναδιατύπωση των αιτημάτων της εποχής που συμματοδοτήθηκε από την τραγωδία της Κύπρου και την εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Αιτήματα του "Συμβολαίου με τον Λαό" επαναδιατυπώνονται σήμερα από το κίνημα των "Αγνακτισμένων", την οικολογία, μέρος της αριστεράς, σποραδικά ακόμη και από τα κόμματα εξουσίας. Μόνο το κεβερνόν κόμα, το ΠΑΣΟΚ, μοιάζει να έχει διαγράψει εντελώς την ιδρυτική του φρασεολογία!

Πρώτο το ΠΑΣΟΚ του 1974 είχε διαγνώσει την ανάγκη αποκέντρωσης, την ενδυνάμωση της τοπικής αυτό-διοίκηση, την δημιουργία εταιρειών λαϊκής βάσης (οι περίφημοι συνεταιρισμοί), την συμμετοχή του λαού στις αποφάσεις, κα

Η έννοια της σημερινής αμεσοδημοκρατίας που ζητούν οι "Αγανακτισμένοι" και οι Οικολόγοι Πράσιμοι, πόσο αλήθεια απέχει από το « Κάθε εξουσία πηγάζει από το Λαό, εκφράζει το Λαό και υπηρετεί το Λαό» …

Κυριολεκτικά ανατριχιάζει κανείς όταν διαβάσει το «Συμβόλαιο με τον Λαό» του ΠΑΣΟΚ του 1981 και το συγκρίνει με την σημερινή κατάσταση !! ΠΟΛΥ ενδεικτικά μερικά αποσπάσματα:

«Mε το ΠA.ΣO.K. στην Κυβέρνηση και το Λαό στην Εξουσία, θα ανοίξει διάπλατα η λεωφόρος που οδηγεί σε μια Ελλάδα εθνικά περήφανη και κοινωνικά δίκαιη.» (σελ 1)

«Εκπροσωπούμε και εκφράζουμε τα συμφέροντα όλων των μη προνομιούχων Ελλήνων. Οι αγρότες, οι εργάτες, οι μισθωτοί, οι επαγγελματίες, οι βιοτέχνες, οι μικρομεσαίοι, οι επιστήμονες, οι διανοούμενοι, οι καλλιτέχνες, καθώς και οι νέοι και οι γυναίκες είναι αντικείμενο εκμετάλλευσης από την ξένη και ντόπια οικονομική ολιγαρχία.» (σελ 4 )»

«O Λαός συμμετέχει αποφασιστικά στις επιλογές για τις τοπικές του υποθέσεις, μέσα από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ενώ ταυτόχρονα διεκδικεί και προωθεί την επίλυση των προβλημάτων του μέσα από το συνδικαλιστικό κίνημα.» (σελ 8)

«H πλήρης απογραφή και κοινωνικά υπεύθυνη εκμετάλλευση των φυσικών μας πόρων και η αξιοποίηση των δικών μας πόρων και η αξιοποίηση του ανθρώπινου Ελληνικού δυναμικού, μέσα κι έξω από την Ελλάδα, θα συνοδεύονται από συστηματική επιστημονική έρευνα· μια έρευνα που θα βοηθά τη σωστή επιλογή και αφομοίωση ξένης τεχνολογίας και θα δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη μιας εθνικής τεχνολογίας. (σελ 10)

«H ανάπτυξη της συνεταιριστικής οργάνωσης μεταβάλλει τις σχέσεις παραγωγής, καταργώντας την αποξένωση του παραγωγού από το προϊόν του μόχθου του, ενώ ταυτόχρονα μειώνει το κόστος παραγωγής εξαλείφει τους μεσάζοντες συμβάλλοντας στην ελάφρυνση του καταναλωτή αλλά και στην αντιπληθωρική πολιτική. Προς την ίδια κατεύθυνση θα λειτουργήσουν οι νέοι φορείς λαϊκής βάσης, που ταυτόχρονα μειώνουν την ανεργία.» (σελ 13)

«Άμεσα θα ξεκινήσει η εξυγίανση της δημόσιας διοίκησης ώστε από δυνάστης να γίνει συμπαραστάτης του πολίτη. H αξιοκρατία και η εντιμότητα θα είναι τα μόνα κριτήρια για την αξιολόγηση του δημοσίου υπαλλήλου.» (σελ 15)

«Tο ξαναζωντάνεμα της Ελληνικής υπαίθρου και η προστασία του περιβάλλοντος απαιτούν άμεσα και δραστικά μέτρα.» (σελ 15)

«Kαι μόνο η πάταξη της φοροδιαφυγής, νόμιμης και παράνομης, θα μας επιτρέψει να προχωρήσουμε στην κάλυψη ευρύτερων κοινωνικών αναγκών και στη δίκαιη κατανομή του εισοδήματος υπέρ των εργαζομένων» (σελ 16)

«Oι Κυβερνήσεις της Δεξιάς έχουν κομματικοποιήσει και ιδιοποιούνται αναίσχυντα τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Tο ΠA.ΣO.K. θεωρεί χρέος του να εξασφαλίσει και να κατοχυρώσει την αντικειμενική πληροφόρηση του Λαού από την τηλεόραση και το ραδιόφωνο.» (σελ 28)

“Όχι μόνο οι τρέχουσες δαπάνες αλλά και οι δαπάνες επενδύσεων θα τεθούν κάτω από εξονυχιστικό έλεγχο για να εξασφαλισθεί η αποφυγή δαπανών χαμηλής οικονομικής ή κοινωνικής αποδοτικότητας. Σε κανένα τομέα δεν είναι ίσως τόσο κραυγαλέα η κατασπατάληση των πόρων του Eλληνικού Λαού όσο στις δημόσιες επενδύσεις. γ) Mέτρα για τον δραστικό περιορισμό της φοροαποφυγής, για την πάταξη της φοροδιαφυγής και την εξάλειψη της παραοικονομίας, στα πλαίσια μιας νέας φορολογικής πολιτικής, που θα παίξει και τον ουσιαστικό ρόλο στην αναδιανομή των οικονομικών βαρών και του εισοδήματος.” (σελ 44)

« η) Ριζικές δομές και λειτουργικές αλλαγές στις δημόσιες επιχειρήσεις, που θα οδηγήσουν στην ελαχιστοποίηση του κόστους. Οι αλλαγές αυτές προϋποθέτουν ευέλικτο διοικητικό μηχανισμό, που να ακολουθεί ιδιωτικο-οικονομικά κριτήρια αποδοτικότητας και κατάργηση των αντιοικονομικών κρατικών παρεμβάσεων. Θα εφαρμοσθεί όμως κοινωνικός έλεγχος, τόσο προληπτικά, με τη σύνδεση της επιχείρησης με τον εθνικό προγραμματισμό, όσο και κατασταλτικά με βάση τα επιτυγχανόμενα αποτελέσματα. H καθιέρωση της δημοκρατικής διαχείρισης, δηλαδή η αποφασιστική συμμετοχή των εργαζόμενων στη διοίκηση, τον προγραμματισμό και τη λειτουργία, θα συμβάλει αποφασιστικά στην αύξηση της αποδοτικότητας και στην εξυγίανση των δημοσίων επιχειρήσεων.» (σελ 45)

«H Κυβέρνηση του ΠA.ΣO.K. θα ζητήσει σύμφωνα με τις συνταγματικές διαδικασίες, τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος, για να αποφασίσει ελεύθερα ο Λαός, ύστερα από αντικειμενική και πλήρη ενημέρωση, αν επιθυμεί τη συνέχιση της ένταξης, ή αν το συμφέρον του επιβάλλει, όπως εμείς πιστεύουμε, τη σύναψη μιας ειδικής συμφωνίας με την Κοινή Αγορά. Όσο βρισκόμαστε στην Κοινή Αγορά θα αγωνιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις, μέσα από τα όργανα και τις διαδικασίες της, για την ελαχιστοποίηση των αρνητικών επιδράσεων της ένταξης στην οικονομία της χώρας. Σε κάθε όμως περίπτωση δεν πρόκειται να θυσιάσουμε βασικά σημεία του οικονομικού και κοινωνικού μας προγράμματος, όταν συμβαίνει τα σημεία αυτά να έρχονται σε αντίθεση με κανόνες της Κοινής Αγοράς.» (σελ 47)

«120. Άλλη μορφή οικονομικής εξάρτησης, στην οποία η Κυβέρνηση του ΠA.ΣO.K. θα στρέψει την προσοχή της είναι ο εξωτερικός δανεισμός. O εξωτερικός δανεισμός επιτρέπεται όταν είναι εντεταγμένος σ' ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα οικονομικής ανάπτυξης. … H επιτυχία του εξωτερικού δανεισμού κρίνεται από την ταχύτητα με την οποία αυτοπεριορίζεται. (σελ 48)

«Tα πιστωτικά ιδρύματα θα αναθεωρήσουν τις βάσεις δανειοδότησης. πρωταρχικά κριτήρια, θα είναι η παραγωγικότητα της επένδυσης και η κοινωνική της σκοπιμότητα» (σελ 54)

«141. H Eλληνική επαρχία είναι η ραχοκοκκαλιά της πατρίδας και του Έθνους …. Tο Eθνικό Kτηματολόγιο και η λεπτομερής απογραφή των υδάτινων και εδαφικών πόρων θα βοηθήσουνν σημαντικά την αγροτική ανάτπυξη. H εξασφάλιση της αυτάρκειας της χώρας σε βασικά είδη διατροφής αποτελεί βασικό στόχο της αγροτικής πολιτικής του ΠA.ΣO.K.» (σελ 55)

«207. Tο όραμα μας για μια Aνεξάρτητη Δημοκρατική και Σοσιαλιστική Eλλάδα είναι το όραμα μιας κοινωνίας ελεύθερων ανθρώπων, που βασίζεται στην αυτοδιαχείριση. Mιας κοινωνίας γνήσια δημοκρατικής και αντιγραφειοκρατικής,όπου ο πολίτης συμμετέχει ενεργά σ' όλες τις αποφάσεις που τον αφορούν». (σελ 81)

«Eίναι αλήθεια πως η Δημόσια Διοίκηση εμφανίζεται ως ο μεγάλος ασθενής της χώρας μας … Η άλλη μεγάλη μάχη θα είναι για το χτύπημα της γραφειοκρατίας, που εκδηλώνεται από τη μια μεριά με την ευθυνοφοβία των υπαλλήλων και από την άλλη με την καταδυνάστευση και ταλαιπωρία του πολίτη. Όλοι ξέρουμε πόσα πιστοποιητικά κάθε μορφής και φύσης ζητούνται για να εξεταστεί ακόμα και το πιο απλό και εύλογο αίτημα. Aποφασιστικά και άμεσα θα προχωρήσουμε στην εξάλειψη του κομματισμού, της μεγαλύτερης πληγής στη λειτουργία της Δημόσιας Διοίκησης και στην πάταξη της διαφθοράς. H διάβρωση ενός μέρους της Διοίκησης, ο συσχετισμός της σταδιοδρομίας του υπάλληλου με το ρουσφέτι του βουλευτή, του κομματάρχη, ή με το αντάλλαγμα του ιδιώτη ή της επιχείρησης, είναι συνεπακόλουθο του κομματικού κράτους της Δεξιάς. » (σελ 85)

Συγκρίνοντας το περιεχόμενο του 100σέλιδου κειμένου με το τι υλοποιήθηκε τελικά, σε πιάνει μια παγερή ανατριχίλα !

Πρόκειται για "Συνολική και πλήρης αποτυχία" !!!

Αντί να γιορτάσουν το "Συμβόλαιο με τον Λαό", κανονικά θα πρέπει να του κάνουν μνημόσυνο ..... Αλήθεια τι νόημα έχει η ύπαρξη αυτού του πολιτικό φορέα με το συγκεκριμένο όνομα και ιδρυτικό κείμενο όταν έχει αποτύχει πλήρως στην υλοποίησή του ;

Κάποιοι, οι παλιότεροι, στο ΠΑΣΟΚ οφείλουν να αναρωτηθούν "μα τι πήγε ΤΟΟΟΣΟ στραβά;!

Τελικά λεφτά ΔΕΝ υπάρχουν !

Λεφτά ΔΕΝ υπάρχουν! Επιτέλους σοβαρευτείτε … είπαν οι Τροϊκανοί στον Βενιζέλο... κι έχουν δίκιο !

Έτσι χθές, 6 Σεπ 2011, δύο χρόνια μετά την περίφημη και βαρύγδουπη δήλωση ΓΑΠ στην ΔΕΘ με την οποία υφάρπαξε τις εκλογές, η κυβέρνηση συνειδητοποίησε επιτέλους στο παρά πέντε και αφότου έκανε έξαλους τους ευρωπαίους εταίρους, ό,τι τα αστεία, τα παιγνίδια και η έλλειψη σεβασμού του μόχθου κάποιων άλλων λαών τελείωσαν ...

Ξέχασαν βέβαια, οι Τροϊκανοί, να προσθέσουν πως ούτε πρόκειται να υπάρξουν λεφτά σύντομα, εφόσον ό,τι χρήματα δημιουργούνται πηγαίνουν αμέσως στις τσέπες κολοσσιαίων funds που τα παίζουν μεταξύ τους στο παγκόσμιο και ανεξέλεγκτο πόκερ "παραγώγων" που έχουν στήσει διεστραμένες προσωπικότητες από την δεκαετία του '80 ...