Τι δεν μας λένε για τον LHC

Διαβάζω άρθρα σε εφημερίδες και blogs, παρακολουθώ εκπομπές, συζητώ με φίλους για το περίφημο πείραμα στον νέο επιταχυντή LHC (Large Hardon Collider) του CERN.

Οι επιστήμονες που εμφανίζονται στην τηλεόραση είναι απολύτως καθησυχαστικοί. Αναφέρονται με τεράστιο ενθουσιασμό στο μεγαλύτερο gadget όλων των εποχών που κατασκεύασε ποτέ η ανθρωπότητα. Παρουσιάζουν τις διάφορες θεωρίες με την ακαταλαβίστικη τεχνική τους ορολογία χωρίς να αναφέρουν τίποτε για κινδύνους. Μπορεί να θεωρούν πως δεν υπάρχει ο παραμικρός κίνδυνος μια και όλα είναι υπό έλεγχο, εφόσον τα έχουν σκεφτεί και προβλέψει όλα.

Όοοολα;;; Πολύ μεγάλη κουβέντα, τόσο μεγάλη όσο το γνωστό σύμπαν!

Το πιθανότερο είναι ότι αποδέχονται τον υπαρκτό κίνδυνο για χάρη της γνώσης, αλλά δεν τον επικοινωνούν στο κοινό για να μην το ανησυχήσουν. Αποκρίπτουν τον κίνδυνο, το παιγνίδι με το άγνωστο, διότι πάντα ο άνθρωπος ρίσκαρε με το άγνωστο. Το κάνουν για να προστατέψουν την επιστημονική Έρευνα και Γνώση, την σύγχρονη εναλλακτική θρησκεία. Δεν ονομάστηκε τυχαία το Σωματίδιο Χίγκς, σωματίδιο του "Θεού". Οι επιστήμονες ως σύγχρονοι αρχιεπίσκοποι της Γνώσης, επικοινωνούν με το "ποίμνιό" τους με τέτοιο τρόπο ώστε εκείνο να αποδέχεται πως όλα γίνονται για το καλό του. Το ζητούμενο είναι η ανοχή του στην έλλειψη ουσιαστικής κατανόησης του πως ακριβώς γίνεται, γιατί γίνεται και ποιούς κινδύνους ενέχει το πείραμα. Το ζήτημα είναι να συμφωνήσει το κοινό να πληρώσει και να στηρίξει ηθικά, εκ των υστέρων, ένα σχέδιο που έχει προαποφασισθεί χωρίς την σύμφωνη γνώμη του. Έτσι τα μέσα μαζικής επικοινωνίας απλά παρουσιάζουν την "βιτρίνα" του πειράματος, αφήνοντας κάποιους επιδέξιους να αισχροκερδίζουν με την ανησυχία του κόσμου. Την ευθύνη γι αυτή την παραπληροφόρηση την έχουν αποκλειστικά οι επιστήμονες! Η όλη ιστορία θυμίζει ολίγον .... Τιτανικό ... !

Μάλιστα κάποιοι επιστήμονες, ευτυχώς λίγοι, χαμογελούν με εκείνο το επικύνδινα ειρωνικό χαμόγελο σιγουριάς που χρησιμοποιεί κάποιος "μεγάλος" όταν έχει να αντιμετωπίσει την αθώα και αφελή ερώτηση ενός παιδιού ... Η επιστημονική κοινότητα αντιμετωπίζει τον απλό άνθρωπο, ως αδαή, ως ένα παιδί που δεν είναι ικανό να κατανοήσει, να ζυγίσει και συνειδητά (δηλαδή έχοντας γνώση) να δώσει ή μη την συγκατάθεσή του!

Οι απλοί άνθρωποι, φίλοι και γνωστοί έχουν ακούσει ή διαβάσει για το τέλος της ανθρωπότητας. Μερικοί το συζητάνε όπως κουβεντιάζουν για το ντέρπι Παναθηναϊκού - ΑΕΚ, τον τελευταίο δίσκο της Βανδή και τις επιχειρηματικές δραστηριότητες Βουλγαράκη. Επικαιρότητα!

Άλλοι πάλι, είναι πραγματικά αγχωμένοι, αισθάνονται ότι κάποιο επικύνδινο πείραμα πάει να γίνει. Μη έχοντας όμως συγκεκριμένη, υπεύθυνη και εκλαϊκευμένη γνώση για τους πραγματικούς (ή ανύπαρκτους) κυνδίνους του πειράματος, μερικοί, πραγματικά φοβούνται ότι το τέλος της ανθρωπότητας είναι βέβαιο! Μάλιστα δίνουν και ημερομηνίες, το 2012 λένε! Το έγραψαν οι Μάγια, εαν δεν μας βρει απο τον Επιταχυντή στο CERN θα μας βρεί είτε από μετεωρίτη ή από την αναστροφή του γήινου μαγνητικού πεδίου ή από την συζυγία του ηλιακού συστήματος με το κέντρο του γαλαξία ή από έναν 3ο παγκόσμιο πόλεμο.

Άλλοι τέλος, πατώντας πάνω στην άγνοια και τον φόβο των παραπάνω, πουλάνε χιλιάδες σελίδες αισχροκερδίζοντας. Μεγενθύνουν το ζήτημα; το διαστρεβλώνουν; δεν παρουσιάζουν αντικειμενικά γεγονότα; παρουσιάζουν τον κίνδυνο ως βέβαιο ατύχημα, πνίγοντας έτσι τον υγιή σκεπτικισμό και μετατρέποντάς τον σε παραληρηματικό φόβο!

Κάποιοι άλλοι, πάντως προσπαθούν να βρουν την αλήθεια κάπου στην μέση, να ξεχωρίσουν την αλήθεια από το ψέμα και την υπερβολή, να καταλάβουν εάν πράγματι υπάρχουν κίνδυνοι και πως είναι σωστότερο να τους προσεγγίσει κανείς.

Εκτιμώ ότι έχω την τύχη, ξέχωρα από την πολύχρονη ερασιτεχνική μου ενασχόλησή με την αστροφυσική, να διαβάσω έναν από τους κορυφαίους και ωριμότερους σύγχρονους αστροφυσκούς, τον Martin REES. Δεν πρόκειται για κάποιον ασήμαντο επιστήμονα, έχει κατακτήσει με τις εργασίες του καμιά ντουζίνα διακρίσεις! Πρόκειται όμως για έναν επιστήμονα που είχε το σθένος να προκαλέσει τις δυτικές κοινωνίες με το βιβλίο του "Ο τελευταίος αιώνας μας" (Our final century).

Για τους κινδύνους του πειράματος του CERN, αρκεί να διαβάσει κανείς τι γράφει ο REES στις σελίδες 119 - 133. Θα βρεί εκεί όλα όσα, αυτά και μόνο που θα έπρεπε να συζητιούνται στα blogs, στις τηλεοράσεις και στα άλλα μαζικά μέσα επικοινωνίας για το πείραμα στον LHC.

Αλίμονο στους επιστήμονες, περιλαμβανομένου και του δικού μας Νανόπουλου, που βγαίνουν στα παράθυρα και ειρωνεύονται την δικαιολογημένη ανησυχία του κόσμου. Αντί να παριστάνουν τους "μπαμπάδες" που καθησυχάζουν παιδιά, θα έπρεπε να εξηγούν τους κινδύνους με τον ίδιο σφαιρικό και εκλαϊκευτικό λόγο που χρησιμοποιούν για να παρουσιάσουν τις πιθανές ανακαλύψεις. Ντροπή τους! Ντροπή τους που μένουν στην βιτρίνα για να προστατέψουν με συντεχνιακή νοοτροπία την θεά Γνώση και την ροή των funds!

Θα επιχειρήσω μια σύνοψη των θεμάτων σε επικεφαλίδες (όπως τις αναφέρει ο REES μια και με υπερκαλύπτουν) και μετά θα παρουσιάσω τις 3 πρώτες όσο πιο περιεκτικά μπορέσω:

1. Ποιοί είναι οι 3 ενδεχόμενοι κίνδυνοι του Πειράματος στο CERN ?
   (σημείωση: Τρεις είναι οι κίνδυνοι που συζητιούνται μεταξύ των επιστημόνων, πιθανόν να υπάρχουν και άλλοι που δεν έχουν φανταστεί)
2. Για το πείραμα στο LHC υπάρχουν παρόμοια φυσικά φαινόμενα που διαδραματίζονται καθώς μιλάμε σε κάποια γωνιά του σύμπαντος; Ποιές είναι οι ομοιότητες και ποιές οι διαφορές;
3. Ποιοί κίνδυνοι είναι αποδεκτοί και ποιοί όχι; Πως μετράμε την επικυνδινότητα; Πως αποφασίζουμε εάν πρέπει να γίνει ένα πείραμα ή όχι;
4. Ποιός πρέπει να αποφασίζει τελικά;

Πριν αναφερθώ στους 3 επικρατέστερους κινδύνους, πρέπει να τονίσω δύο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που θα χρησιμοποιηθούν ως βάση στην συνέχεια.

α) Στο πείραμα του CERN θα συγκρουστούν μετωπικά και συμμετρικά δύο δέσμες πρωτονίων.

β) Κάθε δέσμη θα είναι σαν ένα τρένο πάχους μικρότερου μιας τρίχας, που αποτελείται από 300 τρισεκατομμύρια πρωτόνια σε 2.808 πακέτα.

Είναι εξαιρετικά δύσκολο να σημαδέψεις και να κάνεις κάτι τόσο μικρό όσο ένα κινούμενο πρωτόνιο να συγκρουστεί μετωπικά με ένα άλλο! Γι αυτό δέσμες θα οδηγούνται στην σύγκρουση εκατομμύρια φορές το δευτερόλεπτο ώστε σύμφωνα με εκτιμήσεις να υπάρξουν τελικά μερικά εκατομμύρια πραγματικές συγκρούσεις. Η κάθε μια δέσμη θα αποκτήσει κινητική ενέργεια της τάξης των 7 TeV, προσφέροντας ενέργεια 14 TeV στο σημείο της σύγκρουσης.

Η ενέργεια των 14 TeV (14 * 10**12) είναι αντίστοιχη της ενέργειας που έχουν τα σωματίδια της κοσμικής ακτινοβολίας που πέφτει πάνω στην γη, αλλά αποροφάται σε σημαντικό βαθμό από την γήινη ατμόσφαιρα. Τα σωματίδια υψηλής ενέργειας που προέρχονται κυρίως από εκρήξεις supernova (εκρηκτικός θάνατος μεγάλων άστρων), έχουν ενέργειες μέχρι περίπου 100 TeV (10**14 eV). Σωματίδια πάνω από 10**14 eV είναι πιο σπάνια και προέρχονται από το κέντρο του γαλαξία μας όπου βρίσκεται μια μεγάλη μαύρη τρύπα. Εξαιρετικά σπάνια είναι σωματίδια με ενέργειες στην περιοχή των ΕeV (10**18 eV) και αυτά πολύ πρόσφατα ανακοινώθηκε πως μάλλον προέρχονται από εξαιρετικά σπάνια και βίαια εξω-γαλαξιακά φαινόμενα όπως συγκρούσεις γαλαξιών ή από τα κέντρα πολύ μεγάλων και γέρικων γαλαξιών.

Μια άλλα σημαντική πληροφορία είναι ότι τα σωματίδια υψηλής ενέργειας που πέφτουν πάνω στην γη, δεν έρχονται όλα μαζί σε μορφή δέσμης όπως θα συμβαίνει στον LHC! Τα σωματίδια που φθάνουν στην γη με φυσικό τρόπο έρχονται ένα-ένα και συγκρούονται με σταθερά (ως προς εκείνα) σωματίδια της ατμόσφαιρας, "κλωτσόντας" τα αντί συνθλίβοντάς τα!

Όπως καταλαβαίνουμε οι δέσμες του LHC, όταν και άμα φθάσουν μετά απο 3 χρόνια δοκιμών στον στόχο των 14 TeV, είναι εξαιρετικά επικύνδινες. Η κάθε μια μπορεί να λιώσει μισό τόνο χαλκό! Επειδή γίνονται πιο επικύνδινες όσο παραμένουν σε τροχιά λόγω του ότι αυξάνεται η αστάθειά τους, γι αυτό "φρέσκες" θα μπαίνουν σε λειτουργία κάθε μερικές ώρες. Τι θα κάνουν τις παλιές; Καλή ερώτηση! Θα τις οδηγούν με ελεγχόμενο τρόπο σε ογκώδεις κατασκευές από γραφίτη για απορόφηση! Κάθε μια τέτοια κατασκευή αποτελείται από 8 μέτρα γραφίτη που ζυγίζει 10 τόνους. Ο γραφίτης είναι εμποτισμένος μέσα σε μπετόν 1.000 τόνων!

Η μέγιστη αναμενόμενη φωτεινότητα (luminosity) των δεσμών πρωτονίων θα είναι της τάξης των 10**34 erg/s, δηλαδή όσο του ήλιου μας! Η συγκέντρωση ενέργειας που θα δημιουργηθεί στιγμιαία στο σημείο της σύγκρουσης δεν έχει προηγούμενο στην ανθρώπινη ιστορία και πλησιάζει ακραίες καταστάσεις σωματιδίων υψηλής ενέργειας (supernova όπως αναφέραμε νωρίτερα) στο υπαρκτό σύμπαν! Από αυτό άλλωστε, δηλαδή την υπερ-υψηλή συγκέντρωση ενέργειας, εξαρτάται η επιτυχία του πειράματος διότι έτσι εκτιμάται ότι μπορούν να προσομειωθούν οι συνθήκες του νεογέννητου σύμπαντος.

Ποιοί είναι οι 3 ενδεχόμενοι κίνδυνοι του Πειράματος στο CERN ?

α) Να δημιουργηθεί μια μίνι-μαύρη τρύπα η οποία να παραμείνει σταθερή αποροφώντας τα σωματίδια που θα βρεί γύρω της. Σύμφωνα πάντως με την θεωρεία της Σχετικότητας η ενέργεια που απαιτείται για να σχηματιστεί μια τόσο μικρή μαύρη τρύπα είναι πολύ μεγαλύτερη από εκείνη που θα υπάρξει στο πείραμα.

Όμως κάποιες απο τις σύγχρονες θεωρίες που πρόκειται να δοκιμαστούν στον LHC, προβλέπουν την ύπαρξη μερικών πολύ μικρών έξτρα διαστάσεων στις οποίες η βαρύτητα είναι πολύ πιο ισχυρή απ΄ότι στις γνωστές. Αυτό σημαίνει πως στην περίπτωση αυτή η ενέργεια που απαιτεί η Θεωρεία της Σχετικότητας είναι μικρότερη και το ενδεχόμενο δημιουργία μαύρης τρύπας πιθανότερο.

Εάν δηλαδή ισχύει η θεωρία των έξτρα διαστάσεων πιθανόν να δημιουργηθεί μια μίνι-μαύρη τρύπα. Βέβαια ακόμη και αν συμβεί αυτό, η μίνι μαύρη τρύπα θα εξαφανιστεί εκπέποντας ακτινοβολία σύμφωνα με την θεωρία του Χόκινγκς. Προσέξτε, σύμφωνα με την θεωρία ... Πράγματι η εξαύλωση μιας μίνι μαύρης τρύπας δεν έχει επιβεβαιωθεί πειραματικά, δεν έχει δηλαδή παρατηρηθεί να συμβαίνει κάπου στο σύμπαν.

Επομένως το πείραμα θα αποτελέσει και μιας πρώτης τάξης ευκαιρεία για πειραματική επιβεβαίωση ή (δραματική) απόριψη της θεωρίας του Χόκινγκς. Μάλιστα οι επιστήμονες αναμένουν να επιβεβαιώσουν πειραματική για πρώτη φορά την ακτινοβολία Χόκινγς στον LHC. Σύμφωνα με το ίδιο το CERN ο LHC θα αποτελέσει ένα εργοστάσιο παραγωγής μίνι μαύρων τρυπών, δημιουργώντας περίπου 1 μίνι μαύρη τρύπα το δευτερόλεπτο!

Τότε πως βγαίνουν μερικοί και λένε πως δεν θα δημιουργηθούν, εφόσον αποτελεί στόχο η μαζική δημιουργία τους ... για να επιβεβαιωθούν πειραματικά τόσο η θεωρεία των έξτρα διαστάσεων, η ακτινοβολία Χόκινγκς και ένα σωρό άλλα καλούδια για την δημιουργία του σύμπαντος ;!

α) Τι θα συμβεί εάν πράγματι υπάρχουν οι έξτρα διαστάσεις αλλά δεν ισχύει η θεωρία του Χόκινγκς; Εύλογο το ερώτημα! Θα δημιουργηθούν πολλές αλλά σταθερές και ίσως μη ανιχνεύσιμες (αφού δεν θα εκπέμπουν ακτινοβολία Χόκινγκς) μίνι μαύρες τρύπες στο κέντρο ακριβώς του LHC. Στο κενό των σωλήνων της δέσμης δεν φαίνεται να υπάρχει αρχικά κίνδυνος, αλλά πιθανόν οι μίνι μαύρες τρύπες να ενωθούν και αποροφώντας στην συνέχεια σωματίδια (κουάρκς, ηλεκτρόνια) να μεγαλώσουν σημαντικά. Σύμφωνα με τον Otto Roosler , ειδικό στην θεωρεία του χάους και τα πολύπλοκα συστήματα, η συμπεριφορά της μινι-μαύρης τρύπας ενδεχομένως να μην είναι γραμμική. Ο Otto υποστηρίζει μια διαφορετική ερμηνεία της Γενικής Σχετικότητας σύμφωνα με την οποία η μαύρη τρύπα είναι ελαφρά φορτισμένη και ο ορίζοντας γεγονότων εκτείνεται εως το άπειρο, επομένως δεν εκπέμπει ακτινοβολία Χόκινγκς. Σύμφωνα με τον Otto, η μίνι-μαύρη τρύπα μπορεί να μεγαλώσει εκθετικά, αντιδρώντας όπως ένα αυτο-οργανώμενο σύστημα τύπου κβάζαρ και να "καταβροχθίσει" ολόκληρη την γη μέσα σε μερικούς μήνες αντί για εκατομύρια χρόνια που προβλέπουν τα γραμμικά μοντέλα.

β) Κατά την τρομερή σύγκρουση, τα πρωτόνια και νετρόνια του πυρήνα θα διαλυθούν κυριολεκτικά σε κουάρκς, στα συστατικά τους στοιχειώδη σωματίδια δηλαδή. Θυμάμαι όταν πριν 20 και πλέον χρόνια διάβαζα σε επιστημονικό περιοδικό για την "ανακάλυψη" (θεωρητική κατασκευή) των κουάρκς, πως ήταν τόσο ισχυρή η δύναμη που τα ένωνε μεταξύ τους, ώστε ήταν αδύνατο να αποκοληθούν ... Σήμερα συζητούν οι επιστήμονες για μια σούπα (πλάσμα) από κουάρκς ... Ο 2ος κίνδυνος αφορά τα παραδοξόνια (strangelets). Αυτά είναι νέα πολύ βαριά (πυκνά) σωματίδια που ενδεχομένως να σχηματιστούν από την επανένωση των κουάρκς.

Παρόλο που μόνα τους μπορεί να είναι ακίνδυνα γιατί θα είναι μικρότερα του ατόμου, σύμφωνα με την θεωρία μπορεί να είναι πολύ επικύνδινα εαν έρθουν σε επαφή με την ύλη που γνωρίζουμε, αλλοιώνοντας την υφή της και μετατρέποντάς την και αυτή σε παραδοξόνια. Σύμφωνα με το απίθανο αυτό σενάριο, η γη θα μερατραπεί σε μια παράξενη, υπερπυκνή μπάλα ακτίνας περίπου 100 μέτρων!

γ) Το τρίτο και πιο εξωφρενικό σενάριο είναι να καταστραφεί η υφή του χώρου ολόκληρου του σύμπαντος! Ναι καλά διαβάσατε. Οι θεωρίες των αστροφυσικών μας επιτρέπει να κάνουν συζητήσεις με τέτοιο περιέχομενο πρόσωπο - με πρόσωπο! Πως μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο; Σύμφωνα με την κβαντομηχανική το επονομαζόμενο κβαντικό κενό δεν είναι και τόσο κενό όσο αφήνει να εννοηθεί η λέξη κενό.

Διαθέτει μια πολύ μικρή ποσότητα ενέργειας. Είναι το κατώτερο ποσό ενέργειας, το κβαντικό κατώφλι ενέργειας ως προς το οποίο συγκρινόμενες άλλες μεγαλύτερες ποσότητες ενέργειας δίνουν υπόσταση στα στοιχειώδη σωματίδια, άτομα, στην ύλη, κλπ. Το κβαντικό κενό με άλλα λόγια είναι το "ύφασμα" από το οποίο είναι φτιαγμένος ο χώρος.

Ορισμένοι επιστήμονες εκτιμούν πως η τιμή του κατωφλιού ενέργειας του κβαντικού κενού είναι ασταθής και αυθαίρετη, ότι δηλαδή θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη ή μικρότερη αλλά φυσικά ποτέ εντελώς μηδέν. Ο χώρος δηλαδή δεν είναι ένας και μοναδικός αλλά μπορεί να υπάρξει σε διαφορετικές μορφές όπως το νερό (στερεά, υγρή & αέρια). Η παρομοίωση που κάνει ο REES με το υπερ-παγωμένο νερό είναι ευρηματική! Ίσως δεν είναι γνωστό αλλά όταν το νερό είναι εντελώς ακίνητο και πεντακάθαρο, μπορεί να ψυχθεί σε θερμοκρασία πολύ μικρότερη της κανονικής θερμοκρασίας παγοποίησής του (0 βαθμοί Κελσίου). Η θεωρητική θερμοκρασία είναι -42 βαθμοί Κελσίου και πειραματικά έχουν επιβεβαιωθεί θερμοκρασίες -21 βαθμών όπου το υπερπαγωμένο νερό παρέμεινε σε υγρή μορφή!

Το "κακό" με το υπερπαγωμένο νερό είναι πως μια έστω και μικρή τοπική διαταραχή, όπως το να πέσει ένας κόκος σκόνης στην επιφάνειά του, είναι αρκετή για να προκαλέσει την άμεση μετατροπή του όγκου του σε υγρή μορφή! Κατά αναλογία θα μπορούσε, θεωρητικά, όσο και εξαιρετικά απίθανο αν ακούγεται, η μικρή τοπική διαταραχή που θα προκαλέσει η μεγάλη συγκέντρωση ενέργειας στο σημείο της σύγρουσης να προκαλέσει μια αλλαγή φάσης στην υφή του χώρου!

Το κβαντικό κενό θα αποκτήσει ξαφνικά ένα νέο κατώφλι! Η αλλαγή φάσης θα μεταδοθεί σε ολόκληρο το σύμπαν τουλάχιστον με την ταχύτητα του φωτός. Λέω τουλάχιστον διότι υπάρχουν κβαντικά φαινόμενα που φαίνεται να μεταδίδονται ακαριαία και που δεν έχουν απ΄όσο γνωρίζω εξηγηθεί ικανοποιητικά.

Τα 3 παραπάνω ενδεχόμενα φαντάζουν τόσο εξωπραγματικά, ώστε εύκολα κάποιος να τα απορίψει, να τα αγνοήσει, ακόμη και να τα ειρωνευτεί ακριβώς επειδή φαντάζουν εξωπραγματικά!

Όμως μήπως υπάρχουν πιο ψύχραιμοι και καλύτεροι τρόποι προσέγγισης αυτών των εξωφρενικών ενδεχομένων, αλλά και του όλου εγχειρήματος;

Συμβαίνουν αντίστοιχα φαινόμενα με το Πείραμα κάπου στο γνωστό σύμπαν ?

Η ερώτηση είναι εύλογη και πολύ έξυπνη. Με απλά λόγια, εάν αυτό που πρόκειται να συμβεί στο CERN το επαναλαμβάνει η φύση από μόνη της κάπου στο σύμπαν δεν έχουμε λόγο να ανησυχούμε, τουλάχιστον για το 3ο ενδεχόμενο ... Όσοι επιστήμονες προσπαθούν να μας καθησυχάσουν λένε πως αυτό που θα συμβεί στον LHC συμβαίνει καθημερινά σε ολόκληρο το σύμπαν. Μάλιστα, λένε, συμβαίνει ακριβώς πάνω απο κεφάλια μας καθώς σωματίδια της κοσμικής ακτινοβολίας προσπίπτουν στην γήινη ατμόσφαιρα. Και βέβαια ψεύδονται !

Το σκεπτικό αυτό χρησιμοποίησε ο REES πίσω στα 1983 όταν μελετούσε την ασφάλεια των πειραμάτων τότε. Διαπιστώθηκε ότι οι ενέργειες σύγκρουσης των πειραμάτων της εποχής (π.χ. του μεγάλου συγκρουστή LEP-Large Electron-Positron collider ήταν της τάξης των 50 GeV και του SPS 500 GeV) ήταν αρκετά μικρότερες απο εκείνες που προκαλεί η κοσμική ακτινοβολία όταν πέφτει πάνω σε ατομικούς πυρήνες στο κενό του σύμπαντος.

Στο τωρινό πείραμα στο CERN όμως οι ενέργειες σύγκρουσης έχουν πολλαπλασιαστεί. Σύμφωνα με μελέτες που έχουν γίνει παραμένουν μικρότερες από εκείνες που συμβαίνουν στο σύμπαν και ενδεχομένως η πιθανότητα να συμβεί μια μετάλαξη του χώρου να είναι κοντά 1 στο δισεκατομμύριο, όμως οι συνθήκες που μπορεί να οδηγήσουν σε ατύχημα με τα παραδοξόνια δεν είναι επαληθεύσιμες στην φύση!

Ενδεχομένως παραδοξόνια να σχηματίζονται σποραδικά μέσα στο κενό του σύμπαντος καθώς η κοσμική ακτινοβολία συγκρούεται με μοναχικά άτομα. Όμως το παραδοξόνιο που θα σχηματιστεί μέσα σε ένα τόσο αραιό περιβάλλον (νομίζω 1 άτομο/ κυβικό μέτρο!) είναι εξαιρετικά απίθανο να συναντήσει άλλο πυρήνα στην πορεία του. Αντιθέτως μπορεί το κενό του LHC να είναι ακόμη πιο αραιό από εκείνο στις παρυφές του σύμπαντος, όμως το παραδοξόνιο, αν σχηματιστεί μέσα στον LHC θα έχει την συντροφιά τρισεκατομμυρίων άλλων σωματιδίων!

Υπάρχει ακόμη μια σημαντική διαφορά με το πείραμα του CERN και τις φυσικές συνθήκες σύγκρουσης. Όταν ένας βαρύς πυρήνας υψηλής ενέργειας πέσει πάνω σε ένα πλανήτη (ας πούμε χωρίς ατμόσφαιρα) ακόμη και αν σχηματιστεί ένα παραδοξόνιο ως "σκουπίδι" από την σύγκρουση με ένα άτομο στο χώμα του πλανήτη, αυτό θα συνεχίσει την αρχική πορεία του πυρήνα. Στην περίπτωση όμως του πειράματος έχουμε συμμετρική σύγκρουση δύο αντίθετα κινούμενων σωματιδίων, οπότε το παραδοξόνιο δεν θα έχει εναπομείνουσα κινητική ενέργεια. Το παραδοξόνιο, θα παραμείνει στην περιοχή με υψηλότερη πιθανότητα προσέλκυσης σωματιδίων από ότι μπορεί να συμβαίνει με φυσικό τρόπο. Επιπλέον η θεωρεία προβλέπει τα παραδοξόνια να είναι θετικά φορτισμένα, δηλαδή αποθητικά, αντί αρνητικά. Επομένως πρέπει να συμπέσουν αρκετές "κακές" συμπτώσεις για γίνει πραγματικότητα το ατύχημα των παραδοξονίων.

Συμπερασματικά οι συνθήκες του πειράματος του LHC δεν επαναλαμβάνονται πουθενά αλλού στο σύμπαν!

1. Το κενό στους 2 σωλήνες του LHC εκτιμάται ότι είναι ενδεχομένως πιο κενό ακόμη και απο το διαστρικό κενό.
2. Η θερμοκρασία, μόλις 1,9 βαθμοί Κελσίου πάνω από το απόλυτο μηδέν, επίσης εκτιμάται πως δεν υπάρχει πουθενά αλλού στο σύμπαν
3. Οι δέσμες σωματιδίων του LHC είναι πολύ πιο πυκνές τουλάχιστον από την σωματιδιακή ακτινοβολία που πέφτει πάνω στην γη
4. Τα σωματίδια θα συγκρουστούν μετωπικά και με την ίδια ενέργεια, κάτι που επίσης δεν συμβαίνει στο σύμπαν.

Επομένως το επιχείρημα των επιστημόνων καταρέει και η ανησυχία μερικών επιστημόνων, αλλά και του απλού ανθρώπου είναι εύλογη και δικαιολογημένη.

Οπότε ερχόμαστε στο επόμενο ερώτημα.

Ποιοί κίνδυνοι είναι αποδεκτοί και ποιοί όχι;

Είναι περισσότερο από προφανές πως τα πειράματα στον LHC, στις επιθυμητές ενέργειες ενέχουν κίνδυνο. Πως μπορούμε να μετρήσουμε τον κίνδυνο αυτό και να αποφανθούμε εάν ο κίνδυνος είναι αποδεκτός ή όχι;

Ο συνηθισμένος τρόπος υπολογισμού είναι να εκτιμηθεί η πιθανότητα να συμβεί το υποτιθέμενο ατύχημα και να πολλαπλασιασθεί με έναν αριθμό που να εκφράζει την ζημιά που θα προκληθεί.

Για τα δυο πρώτα ενδεχόμενα (μαύρη τρύπα, παραδοξόνια) η ζημιά θα είναι η ολοκληρωτική καταστροφή της γης. Ένας τρόπος μέτρησης της ζημιάς είναι ο αριθμός των ανθρώπινων ζωών που θα χαθούν -> 6 δισεκατομμύρια ανθρώπινες ζωές. Ποιά είναι η πιθανότητα να συμβεί μια καταστροφή στον LHC; H πιθανότητα που αναφέρει ο Martin να έχει προκύψει από τις μελέτες των επιτροπών ασφάλειας για το CERN, είναι 1 /50.000.000. Πραγματικά εξαιρετικά μικρή. Είναι σαν να κερδίζεις το λότο!

Πως; Δεν είναι εντελώς μηδέν αναρωτιέστε; ΜΗΔΕΝ;; Μα δεν υπάρχει τίποτε, μα τίποτε με πιθανότητα μηδέν, όπως και με απόλυτη βεβαιότητα! Βγαίνουν επιστήμονες στα κανάλια και ξεδιάντροπα μας μιλάνε για μηδενικές πιθανότητες!

Λοιπόν εαν πολλαπλασιάσουμε τα 6.000.000.000 * 1/50.000.000 έχουμε τον αριθμό 120 ζωές που δείχνει επικυνδινότητα του πειράματος. Το ισοδύναμο απώλειας 120 ανθρώπινων ζωών. Ο REES βέβαια σύμφωνος με την παραδοσιακή δυτική κουλτούρα της προστασίας του ατόμου, κάθε ατόμου, λέει πως δεν θα δεχόταν ένα πείραμα με ισοδύναμο το βεβαιομένο αποτέλεσμα 120 νεκρών. Όμως εδω γίνονται πόλεμοι με αναμενόμενες απώλειες πολλές χιλιάδες ζωές!

Εαν έτσι το υπολόγισαν όσοι έδωσαν το "OK, έχουν πέσει τελείως έξω. Στο συγκεκριμένο πείραμα, η καταστροφή δεν είναι απλά η απώλεια 6 δις ανθρωπίνων ζωών. Είναι η ολοκληρωτική εξαφάνιση του ανθρωπίνου είδους μαζί και με όλα τα άλλα είδη ζωής πάνω στον πλανήτη! Τι είδους πολλαπλασιαστή πρέπει να χρησιμοποιήσουμε στην παραπάνω εξίσωση;

Πόσο "κοστίζει" η απώλεια ολόκληρου του ανθρώπινου είδους; Πόσο "κοστίζει" η απώλεια κάθε μορφής γήινης ζωής;

Ο Martin REES λέει πως στην περίπτωση εξαφάνισης του ανθρώπινου είδους, 1 ανθρώπινη ζωή αξίζει όσο 6.00.000.000 ζωές. Επομένως το 120 γίνεται 720.000.000.000 και δεν έχουμε συνυπολογίσει την αξία της βιόσφαιρας.

Η σταθμισμένη επικυνδινότητα του πειράματος στον LHC όσον αφορά τους δυο πρώτους κυνδίνους, εφράζεται ως το ισοδύναμο της απώλειας 1 τρισεκατομυρίου ανθρωπίνων ζωών!

Πως είπατε κύριοι της επιστήμης; Δεν είνα επικύνδινο το πείραμα στον LHC;!! Άδικα ανησυχεί ο "κόσμος";

Να σταματήσει εδω και τώρα ο άνθρωπος να το παίζει "θεός"!

Το τελευταίο ερώτημα, "Ποιός πρέπει να αποφασίζει τελικά για τέτοιου είδους πειράματα και πως μπορεί να συμβεί αυτό", το αφήνω στον καθένα μας να το σκεφτεί.

Τώρα έχετε και εσείς την εξίσωση! Βάλτε την δική σας αξία πάνω στην ανθρώπινη ζώη, το είδος μας και την αξία της γήινης ζωής και βγάλτε τον δικό σας βαθμό επικυνδινότητας!

Ολύμπια Ματαιότητα

Παρακολουθώ και εγώ τους Ολυμπιακούς αγώνες με σχετικό ενδιαφέρον. Το κάνω απο συνήθεια αν και η "ένταση" του αγωνίσματος μου ανεβάζει την αδρεναλίνη. Μήπως το κάνω ακριβώς επειδή η προσωπική μου ζωή δεν μου δίνει ευκαιρείες για "εξιταρίσματα", για έντονες συγκινήσεις; Ερωτώ μήπως;;;

Έχουμε συνηθίσει, τι λέω έχουμε εκπαιδευθεί με το Ολυμπιακά ιδεώδες που γέννησε ο "ιερός" ετούτος τόπος (λες και δεν είναι κάθε τόπος πάνω στην γη ιερός).

Βλέπω τους διάφορους πρωταθλητές να δείνουν ό,τι μπορούν στο αγώνισμά τους, να τρέχουν βάδην κάτω από καταρακτώδη βροχή, να εστιάζουν τον νου και τις αισθήσεις τους στο "μεγάλο άλμα" αποκλείοντας κάθε άλλη σκέψη, να τρέχουν σαν τα μικρά παιδιά γύρω-γύρω όλοι με την "εθνική" σημαία φορεσιά, να ανεβαίνουν συγκινημένοι στο βάθρο του "νικητή", ιδιαίτερα στο "πρώτο" βάθρο. Εαν τύχει δε και κάνουν και παγκόσμιο ρεκόρ, τότε τους βλέπω να κλαίνε γοερά λες και έχασαν την πολυαγαπημένη τους μητέρα μαζί με όλους τους καλούς τους φίλους.

Μπας και κλαίνε γιατί ξεπερνόντας το ρεκόρ διαπιστώνουν ότι δεν ήταν δα και κάτι τόσο ακατόρθωτο όσο το φαντάζονταν; Μήπως είναι η συνειδητοποίηση εκεί πάνω στο βάθρο με όλους τους υπόλοιπους να ουρλιάζουν για την επιτυχία τους, ότι δεν είναι παρά απλοί ηθοποιοί ενός θεάματος, έρμαια στις αδυφάγες ορέξεις των θεατών - καταναλωτών; Μήπως κλαίνε τελικά για όλες αυτές τις α-νόημες θυσίες στις οποίες υπέστησαν, απλά και μόνο για να ακοκτά νόημα η μίζερη ζωή όλων αυτών των μέτριων και αγύμναστων θεατών; Όπως και να έχει, το κλάμα είναι ανακλαστική ψυχοσωματική αντίδραση σε ένα αίσθημα ΑΔΥΝΑΜΙΑΣ, ανυμποριάς! Μερικοί θα σκεφτούν πως είναι τόσο μεγάλη η χαρά τους, ώστε να μην μπορούν να την χειρστούν. Ανύμποροι απέναντι στην χαρά οι πρωταθλητές;

Πάντως, αλήθεια προς τι όλη αυτή η φασαρία;

Διαβάζω άρθρα σε εφημερίδες που αναφέρουν ότι πάνω από το 90% των επίδοξων πρωταθλητών δεν θα είχαν πρόβλημα να ρίσκαραν την ατομική τους υγεία ακόμη και εως θανάτου αρκεί να πετύχαιναν τον αθλητικό τους "στόχο".

Τον στόχο τους. Τι είναι αυτό που σημαδεύετε ωρέ;

Μην είναι το χρήμα από χορηγούς και ομοσπονδίες; Μόνο ένας Φέλπς είχε την πολυτέλεια να πασχίζει για 1.000.000 $ στην Ολυπιάδα του Πεκίνου. Οι περισσότεροι θα πρέπει να βολευτούν μόνο με μερικές δεκάδες χιλιάδες €.

Μήπως είναι το 9,65", τα 286 κιλά και τα 5,05 μέτρα; Μα αυτοί είναι απλώς αριθμοί!

Μήπως είναι η πρωτιά; Μα πρωτιά σε τι; Στο "κόψιμο του νήματος", στο "πέρασμα του πήχυ", στην φυσική ικανότητα; Μα το νήμα δεν είναι τίποτε άλλα παρά μια κλωστή και ο πήχυς ένα πλαστικό δοκάρι! Και εντάξει η φυσική ικανότητα, άντε ας παραδεχθούμε πως είναι ένας αγαθός στόχος για να γίνει κανένας καλύτερος. Αλλά να γίνει πρώτος, να ξεχωρίσει δηλαδή από τους άλλους, να επιδείξει ότι είναι εκείνος ο ξεχωριστός, ο πιο σπουδαίος. Τι αξία έχει να είσαι πρώτος και μάλιστα σε κάτι το οποίο σε ξεχωρίζει από τους άλλους ;!; Τι προσφέρουν οι πρωταθλητές στην ανθρωπότητα ή πολύ περισσότερο στον Κόσμο;

Μακάρι να ήταν απλώς το ξεπέταγμα, το καλυτέρευμα του εαυτού κάθε ανθρώπου ... μέσα από την φυσική άσκηση! Αλλά αυτό δεν θα απαιτούσε ανταγωνιστικούς αγώνες, πρωταθλητές, ρεκόρ και πρωτιές. Θα χρειαζόταν αθλητικές γιορτές χωρίς χρονόμετρα, χωρίς νήματα, μετάλια και κλάματα. Όλοι θα συμμετχείχαν, κανείς δεν θα έμενε παθητικός θαυμαστής ... Αλλά δεν φταίνε μόνο οι πρωταθλητές για την κατάντια μας! Αυτοί είναι μονάχα η κορυφή του ναρκισικού ανθρώπινου παγόβουνου. Δεν φταίνε εκείνοι που είναι παιδιά του σωλήνα, του πολιτισμικού σωλήνα!

Όλοι μας φταίμε που καταστρέφουν την σωματική και πνευματική τους υγεία!

Κοιτώντας γύρω μου έχω συχαθεί την υποκρισία μας. Επιτρέπουμε με την συμπεριφορά μας, στους καλούς απο καλή προαίρεση και στους "κακούς" εκμεταλευτές να μας "οργανώνουν", να μας κατευθύνουν, να μας ντοπάρουν συνεχώς με ψευτο-αξίες και να μας ελέγχουν γιατί δεν μπορούμε να πράξουμε τα αυτονόητα μόνοι μας!

Δεν μπορούμε να μην πετάμε σκουπίδια - δώστου δημοτικούς και ιδιωτικούς φύλακες, δεν μπορούμε να μην ζηλεύουμε και να μην κλέβουμε τον γείτονα - δώστου αστυνομίες, δεν μπορούμε να μην τσακωνόμαστε τα αδέρφια και οι οικογένειες για τις χαζοπεριουσίες - δώστου δικαστήρια, δεν μπορύμε να μην κοκορευόμαστε για την ομάδα μας, την πατρίδα μας, την φάρα μας - δώστου οι στρατοί αλλά και οι αθλητικοί αγώνες ...

Ορκίστηκα να μην ξανα-προσφέρω τον δικό μου τηλεοπτικό χρόνο στην όποια στατιστική τους, αλλά λέτε να καταφέρω να τον τηρήσω ;;; Πολύ αμφιβάλω ...! Έχουμε περάσει εκπαίδευση αιώνων ολυμπιακού ιδεώδους ... Είναι βλέπεις τόσο ελκυστικό να παρακολουθείς 10 μαντραχαλέους επί 45 λεπτά να ιδρώνουν για το ποιός θα πατήσει ψηλότερα και ποιά "ομάδα" θα καρφώσει περισσότερες φορές ένα κομμάτι φουσκομένο πλαστικό σε ένα τρύπιο καλάθι!

Έτσι πλαστικά ζούμε, τέτοια τρύπια είναι να τα νοήματα της ζωής μας. Έτσι κυλάει ο χρόνος με εκείνα και με τα άλλα πέρασε, θα πεθάνουμε και δεν θα μας έχει μείνει καμιά αληθινά άξια αναφοράς εμπειρία, ώστε φτύνοντας την τελευταία μας πνοή να μπορέσουμε να πούμε "κοίτα μωρέ που κατάφερα να ζήσω τελικά τι σημαίνει άνθρωπος" ...!

Παιδεία, Κατάρτιση και Πανεπιστήμια

Αναρτώ μερικές σκέψεις που κατατέθηκαν στο blog της πολύ αξιόλογης σειράς του Π. Σαβίδη (Ανιχνεύσεις).

Το θέμα της εκομπής της 28ης Μαίου 2008 ήταν το ζήτημα της Παιδείας, της έρευνας και της τεχνολογίας στην Ελλάδα. Ο Κος Σαβίδης καλώντας μόνο πρυτάνεις και τον ΓΓ Έρευνας & Τεχνολογίας εγκλωβίστηκε στο μόνο θέμα για το οποίο μπορούσαν να μιλήσουν, δηλαδή την έρευνα και την τεχνολογία. Ξέχωρα του ότι μόνο ένας από αυτούς αναφέρθηκε στην ανάγκη της Παιδεία ως προϋπόθεση της έρευνας & τεχνολογίας, κανένας δεν είπε τίποτε απολύτως για το περιεχόμενο της Παιδείας.

Μάλλον ούτε και για το συγκεκριμένο περιεχόμενο της έρευνας μίλησαν, απλά όλοι παπαγάλισαν τα γνωστά πλέον κλισέ, όπως το ότι η έρευνα παράγει γνώση, ότι η παραγωγή νέας γνώσης παράγει πλούτο, ότι είμαστε ως χώρα πάρα πολύ πίσω στον τομέα αυτό και αναγκαζόμαστε να εισαγάγουμε μονίμως τεχνολογία, ότι ολόκληρη η Ευρώπη είναι πίσω και έχει θέσει φιλόδοξους στόχους στον τομέα αυτό, πως για να σταθούμε στο διεθνές ανταγωνιστικό περιβάλλον πρέπει να αποκτήσουμε έρευνα αιχμής, δηλαδή τόσο το κράτος όσος και οι επιχειρήσεις να ξοδέψουν χρήματα στην έρευνα, κλπ, κλπ.

Πάντως ο Κος Σαβίδης μας είχε προετοιμάσει για τις προθέσεις (ικανότητες; γνώσεις;) των συνομιλητών του τοποθετώντας στην κατάλληλη σειρά τις λέξεις στον τίτλο της εκπομπής του. Πρώτα η έρευνα, μετά η τεχνολογία, τελευταία (και καταϊδρωμένη) η παιδεία.

Εκτός του ότι κανένας δεν μίλησε ουσιαστικά για την παιδεία και τον (ανύπαρκτο) ρόλο των Πανεπιστημίων σε αυτήν, έκαναν επίδειξη και προσωπικής έλειψης παιδείας, αφού αγνόησαν παντελώς (ως συνηθίζεται να γίνεται στις ακαδημαϊκές "αφ υψηλού" διαλέξεις "έδρας") τον διάλογο και πληθώρα ερωτημάτων που έθεσαν φοιτητές και απλοί πολίτες μέσω του blog της εκπομπής. Έτσι αντιλαμβάνονται την σχέση τους με τους πελάτες - φοιτητές τους, κατά τα άλλα ζητούν απο τους γονείς τους - εργαζόμενους παραπάνω χρήματα για έρευνα ...

Τα δικά μας ερωτήματα/παρατηρήσεις πάνω στο θέμα (που φυσικά έμειναν χωρίς διάλογο) ήταν:

* Ποιά είναι η άποψη των Κων καθηγητών (την αντίδραση των οποίων βεβαίως και κατανοούμε καθώς και την δικαιολογημένη επαγγελματική και συντεχνιακή τους αγωνία όταν καταστρέφονται οι εγκαταστάσεις τους και προπιλακίζονται οι ίδιοι) για την ΣΧΕΣΗ Έρευνας/ Τεχνολογίας και ΠΑΙΔΕΙΑΣ; Εαν δεν προβληματιστούμε πάνω σε αυτό δεν νομίζω πως θα αλλάξει κάτι στα Πανεπιστήμια.Τι σχέση έχουν η μοριακή βιολογία, η πληροφορική, η επιστήμη της ατμόσφαιρας, η νανοτεχνολογία, τι σχέση έχουν όλες αυτές οι γνώσεις με την ΠΑΙΔΕΙΑ του απλού ανθρώπου; Τι σχέση έχουν αυτά με τις υπαρξιακές αγωνίες του , με την ωριμότητά του, την επίγνωση της θέσης του στον Κόσμο, με την ικανότητά του να ξεχωρίζει τι είναι καλό, τι είναι Άριστο και τι είναι επιζήμιο; Τι σχέση έχει η στεγνή γνώση-για-την-γνώση, με την σοφία για το τι πρέπει να γνωρίζουμε και τι θα πρέπει να αφήνουμε αγνώριστο;

* Η δική μας άποψη είναι πως το μόνο που μπορεί να καταφέρει η ΩΜΗ Τεχνολογία (χωρίς να έχει προηγηθεί δηλαδή η Παιδεία) είναι να παρέχει ΠΑΙΓΝΙΔΙΑ και ΨΕΥΤΟ-ανέσεις. Μετατρέπονται έτσι οι ανθρώπινες "μάζες", όλοι εμείς δηλαδή, σε άβουλους καταναλωτές - ΧΡΗΣΤΕΣ των προϊόντων/ ευκολιών της τεχνολογίας.

* Πως απαντούν οι εκπρόσωποι της επιστημονικής κοινότητας στο γεγονός ότι η τεχνολογική έρευνα και τα τεχνολογικά προϊόντα χρησιμοποιούνται εις βάρος των ανθρώπων και των άλλων μορφών ζωής; Τα παραδείγματα είναι αμέτρητα, απο το DDT, τα CFCs, τις χρωστικές και άλλες τεχνητές ουσίες, στα σύγχρονα και υπεραυτόματα σφαγεία ζώων, στα μεταλαγμένα, μέχρι τις πυρηνκές βόμβες!Τι σχέση έχουν όλα αυτά τα Παιγνίδια, τα μέσα ενίσχυσης του ΑΤΟΜΙΚΟΥ Ψευτο-ΕΓΩ και συνεχής ΕΞΑΡΤΗΣΗΣ του ανθρώπου από τεχνολογικά δεκανίκια με την ΠΑΙΔΕΙΑ; Εαν οι εκπρόσωποι δεν συλογιστούν αυτήν την διάσταση, ίσως να μην καταφέρουν ποτέ να κατανοήσουν γιατί κάποιοι νέοι, απλοί άνθρωποι δεν τους βλέπουν παρά μόνο ως εκπροσώπους μιας ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΕΛΙΤ που υποβαθμίζει την ΠΑΙΔΕΙΑ αντί να την παράγει !!!

Αλλά φαίνεται - και φάνηκε αυτό στην εκομπή - πως οι εργαζόμενοι στα ελληνικά Πανεπιστήμια δεν είναι εκπαιδευτές. Στο μόνο στο οποίο έχουν εκπαιδευτεί - όπως και όλοι εμείς που μεγαλώσουμε μέσα στην Δυτική κουλτούρα - είναι πως να συμμετέχουν αποτελεσματικά στον πολιτισμό της ΤΕΧΝΙΚΗΣ! Η εισαγωγή μας στα Πανεπιστήμια μας παρέχει την κατάρτιση στην Τεχνική, δηλαδή εκείνες της γνωσιακές ικανότητες που μπορούν να μας εξασφαλίσουν ΑΤΟΜΙΚΗ προστιθέμενη αξία (special δηλαδή ικανότητες, αντίστοιχες των γαμψών ονύχων, σουβλερών δοντιών, "γατίσιας" όρασης, κλπ του ζωϊκού - φυσικού βασιλείου), εκείνες δηλαδή τις ικανότητες που θα μας βοηθήοσυν να επικρατήσουμε - επιβιώσουμε έναντι των άλλων ζώων (εεε, ανθρώπων και άλλων ζώων ήθελα να πω ...).

Δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα, η φυσική επιλογή συνεχίζεται και μέσα στον ΤΕΧΝΙΚΟ μας πολιτισμό. Παρόλο που πολλοί νομίζουν πως υποτίθεται ότι όλες αυτές οι επιστημονικές ανακαλύψεις (ιατρική, βιοτεχνολογίες, κλπ) και τεχνολογίες (πληροφορική, μεταφορές, εξωτικά υλικά, κλπ) γίνονται για το "καλό" του ανθρώπου, στην πραγματικότητα δεν ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ τι είναι ΚΑΛΟ.

Η συμμετοχή μας στην Τεχνική δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά ωμό ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ. Συμμετέχουμε στην ΦΥΣΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ του ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟΥ, μόνο που αυτή λαμβάνει χώρα στην Τεχνόσφαιρα.

Αυτή δυστυχώς είναι η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΡΙΖΑ του Home Sapiens Sapiens, η καταγωγή του είδους μας . Χάρις στην ψυχοσύνθεση - ικανότητα του αδίστακτου εξολοθρευτή - ανταγωνιστή αλλά και χάρις στην ανάπτυξη της ΤΕΧΝΙΚΗΣ, το είδος μας επικράτησε του Homo Νεάρντενταλ, χάρις σε αυτήν εξαφάνισε όλα τα άλλα ανθρωποειδή και συνεχίζει να εξαφανίζει σήμερα είδη με ασύληπτους ρυθμούς (10.000 ταχύτερα απ΄ ότι η φυσιολογική εξαφάνιση, η επονομαζόμενη "εξαφάνιση υποβάθρου").

Μερικοί παρουσιάζουν τα Πανεπιστήμια ως "ναούς γνώσης". Η Τεχνική έχει αποκτήσει και εκείνη την Μεταφυσική της διάσταση και ο παραλληλισμός των Πανεπιστημίων με ναούς, των καθηγητών με δεσπότες και της Τεχνικής ως της σύγχρονης θρησκείας, θυμίζει πολύ την μεταφυσική διάσταση των Οικονομικών και των Ελεύθερων (sic) Αγορών. Στους περισσότερους διαφεύγει το γεγονός ότι, δυστυχώς, πίσω απο τις τεχνολογίες και τις επιστήμες υπάρχουν ΖΩΝΤΑΝΟΙ άνθρωποι, φιλόδοξοι άνθρωποι, ματαιό-δοξοι άνθρωποι, άνθρωποι που κινούν τα νήματα!

Τα Πανεπιστήμια δεν είναι μεταφυσικές Πολιτείες της Θεάς Τεχνικής. Τα Πανεπιστήμια λειτουυγούν κάτω από την καθοδήγηση ζωντανών ανθρώπων, ανθρώπων με εξαιρετικές νοητικές ικανότητες, με ΒΟΥΛΗΣΗ και πολύ έντονες ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ελέγχου, εξουσίας και επικράτησης! Όχι μην ψάχνετε γύρω σας για τους Μπούσηδες, τους Μπίλ Γκαίτς και τους Βγενόπουλους ... κοιτάξτε και λιγάκι μέσα σας και θα καταλάβετε καλύτερα τι εννοώ.

Τι σχέση έχει λοιπόν η ΠΑΙΔΕΙΑ με όλα αυτά; ΤΕΡΑΣΤΙΑ! Εξαρτάται πως θέλει να την προσεγγίσει κανείς, εαν θέλει δηλαδή να την ΥΠΟΒΙΒΑΣΕΙ σε μια καθαρά ΧΡΗΣΤΙΚΗ, κατάφορα ατομικιστική αλλά σίγουρα σύγχρονη έννοια ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ.

Τότε ΠΑΙΔΕΙΑ = ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ !

Όμως, σύμφωνα με την αρχαιελληνική της σημασία, η ΠΑΙΔΕΙΑ δεν αφορούσε μόνο την κατάρτιση στις επιστήμες αλλά και στις ΤΕΧΝΕΣ, τον ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ και στην ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ! Η ΠΑΙΔΕΙΑ ήταν το ΠΑΙΔΕΜΑ σώματος και πνεύματος, τουλάχιστον για τους κλασικούς, με σκοπό την ΠΡΑΓΜΑΤΩΣΗ του ανθρώπου. Βέβαια για εκείνους άνθρωπος ήταν η ΙΔΕΑ Άνθρωπος. Ο προορισμός του ήταν ο άνθρωπος και όχι η αρχή του (δηλαδή το ζωώδες υπόστρωμά του).

Η Παιδεία δηλαδή αντανακλούσε μια ΚΟΣΜΟ-αντίληψη και μια άποψη για το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος και ποιά η αποστολή σου μέσα στον Κόσμο!

Η ΠΑΙΔΕΙΑ δεν μπορεί να απομονωθεί απο το ευρύτερο ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΟ πλαίσιο , τον ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΦΑΚΟ μιας κοινωνίας ... Η σημερινή ανυπαρξία ουσιατικά Παιδείας οφείλεται στο γεγονός πως ο Πολιτισμικός Φακός μας είναι κατάφωρα Ωφελιμιστικός, Ατομικιστικός και Χρηστικός!

Έτσι εαν ΔΕΝ θέλουμε να ασχοληθούμε ΜΟΝΟ με την ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ αλλά θέλουμε να μιλήσουμε για Παιδεία, δεν μπορούμε να το κάνουμε εαν δεν απαντήσουμε πρώτα στα ερωτήματα "Ποιό είναι το νόημα της ζωής;", "Τι είναι φύση; Τι είναι φυσικό;", "Τι είναι ο άνθρωπος και ποιός ο ρόλος του πάνω στην γή;" "Τι είναι ΚΑΛΟ (Αγαθό);"

Κε Σαβίδη αυτά τα τελευταία νομίζω είναι πολύ ενδιαφέροντα φιλοσοφικά ζητήματα για να γεμίσουν αρκετές εκπομπές σας.Για την σημερινή εκομπή θα επιθυμούσα οι ομιλητές σας να κάνουν έναν σαφή διαχωρισμό μεταξύ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ και ΠΑΙΔΕΙΑΣ ....!

Πάντως για να μην νομισθεί ότι δεν υπάρχει - ούτε υπήρξε ποτέ - ένας παιδευτικός καθηγητής στα ελληνικά Πανεπιστήμια, αλλά και για να γίνει περισσότερο κατανοητώ τι εννοούμε με τον όρο "Παιδεία", όσοι ενδιαφέρονται ας παρακολουθήσουν μια "περιφερειακή" (ως προς το βασικό αντικείμενο της Πανεπιστημιακής λειτουργίας που είνα η κατάρτιση) διάλεξη, ενός πολύ μεγάλου και παρεξηγημένου σύγχρονα έλληνα στοχαστή-καθηγητή:

Ακολυθεί ένα πολύ ενδιαφέρον/ ευχάριστο video που περιγράφει τις αδυναμίες του εκπαιδευτικού συστήματος, παγκοσμίως, καθώς και το πως σκοτώνει την δημιουργικότητα

http://www.ted.com/index.php/talks/ken_robinson_says_schools_kill_creativity.html

Κάτι μικροί ενήλικες

Μαμ,
κακκά,
εξουσία,
λεφτά και
....
σέξ

Είναι πανεύκολο να λες πολλά

Αλλά πολύ δύσκολο να κάνεις περισσότερα και ακόμη δυσκολότερο να λες ή να γράφεις λιγότερα!

Το ανόημα των Εορτών

Πολλοί αναρωτιούνται πιο είναι το νόημα των εορτών των Χριστουγέννων.

Προς τι όλα αυτά τα πολυτελή ρεβεγιόν που διοργανώνονται, οι μονότονες ευχές για χρόνια πολλά ενώ γνωρίζουμε πως “Ουκ εν τω πολλώ το ευφ”, προς τι τα πανύψηλα τεχνητά δένδρα, τα παιδιά που ζητιανεύουν ένα σεντ πριν καλά - καλά ολοκληρώσουν το κακόφωνο και βιαστικό κάλαντο, οι υπερβολικοί στολισμοί, τα αγχωμένα ψώνια, τα υπερβολικά δώρα, οι κροκοδείλιες ευχές, τα λουκούλλεια γεύματα γύρω από την εστία; Ποιο είναι το νόημα όλου αυτού του σαματά και τι είναι αυτό που “γιορτάζουμε”;

Κάποιοι απαντούν πως είναι η συλλογική εκδήλωση χαράς, αγάπης, αδελφοσύνης, συμπόνιας και ευγνωμοσύνης στο πρόσωπο του θεα-ανθρώπου. Μοιραζόμαστε και απολαμβάνουμε όλοι μαζί τα υλικά αγαθά που έχει δημιουργήσει ο πολιτισμός μας στο Όνομά του. Φυσικά και θυμόμαστε, ειδικά ετούτες τις ημέρες, τον συνάνθρωπο που υποφέρει, εκείνον που δεν ήταν τόσο τυχερός όσο εμείς να κατέχει τα "καλά" του πολιτισμού μας. Οι γιορτές των Χριστουγέννων είναι η κατεξοχήν περίοδο για να εκδηλώσουμε την φιλανθρωπία μας, λένε κάποιοι, ως εκδήλωση της αγάπης μας για τον (συν)άνθρωπο. Αλλά έχουμε πάψει προ πολλού να θρώσκομεν άνωθεν …

Δεν υπάρχει χειρότερη δυσοσμία από εκείνη που βγάζει η καλοσύνη όταν σαπίζει. Είναι μαζί η μπόχα του ανθρώπινου και του θεϊκού πτώματος. Ένας άνθρωπος δεν είναι καλός επειδή μπορεί να με ταΐσει όταν πεθαίνω της πείνας ή επειδή μπορεί να με ζεστάνει όταν παγώνω, αυτά τα κάνει και ένας σκύλος Λαμπραντόρ! Φιλ(ος)ανθρωπία με την πιο ευρεία έννοια δεν σημαίνει συμ-πόνια για τον συνάνθρωπο. Τι ωφελεί η φιλανθρωπία ως αναγνώριση πόνου, εάν δεν μας βοηθά στην καλύτερή μας φάση, τότε που πράγματι αξίζουμε την φιλία των συνανθρώπων μας; Όλα τα υπόλοιπα είναι υποκρισίες! Συχνά οι “φτωχοί” υποφέρουν περισσότερο από την αμορφωσιά και την αγένεια παρά από το κρύο και την πείνα. Αν τους δώσουμε χρήματα το μόνο που τους μαθαίνουμε είναι πως να αγοράζουν και άλλα κουρέλια. Αλλά μήπως και εμείς την ίδια συνήθεια δεν έχουμε, να αγοράζουμε κουρέλια, ίσως όμως πιο ακριβά, πιο φανταχτερά.

Η πολυτέλειά μας εξαντλείται στο ότι μπορούμε να τα εναλλάσσουμε συχνότερα!

Σκοπός των ρούχων ήταν κάποτε να μας κρατούν ζεστούς. Όμως, στην σημερινή εποχή σκοπός τους είναι να καλύπτουν την γύμνια μας. Γι αυτό τα αλλάζουμε τόσο γρήγορα. Νομίζουμε πως για την γύμνια μας φταίει το ρούχο και έτσι απεγνωσμένα ψάχνουμε εκείνο που επιτέλους θα την καλύψει. Γιατί άραγε δεν βρέθηκε ακόμη το ιδανικό ρούχο που θα την καλύψει εντελώς;

Γιατί συνεχίζεις, ώ άνθρωπε, να νιώθεις τόσο πολύ γυμνός;

Ο πολύς κόσμος νοιάζεται περισσότερο να έχει ρούχα της μόδας, ή τουλάχιστον καθαρά και ατσαλάκωτα, παρά να έχει καθαρή συνείδηση! Πιο μεγάλη σημασία δίνει στο κοστούμι παρά στον άνθρωπο που το φοράει. Σήμερα δεν πιστεύουμε ποια ούτε στις τρεις Χάριτες ούτε στις τρεις Μοίρες αλλά μόνο στην “θεά” Μόδα.

Η φιλανθρωπία αποτελεί την μοναδική αρετή που εκτιμά η ανθρωπότητα. Μα τι λέω, την υπερεκτιμά και πολύ μάλιστα. Στην πραγματικότητα όμως, ο φιλάνθρωπος απλώς περιβάλλει την ανθρωπότητα με την αύρα των δικών του απωθημένων θλίψεων κι αυτό το αποκαλεί συμπόνια.

Πρέπει να μεταδίδουμε το θάρρος μας και όχι την απελπισία μας, την υγεία και την ευρωστία και όχι την αρρώστια μας και να προσέχουμε μην και εξαπλωθεί η τελευταία σαν την πανούκλα. Αυτό που στενοχωρεί τον “φιλάνθρωπο” δεν είναι τόσο η κατάσταση του συνανθρώπου του αλλά το προσωπικό του βάσανο. Δεν νιώθει, ο φιλάνθρωπος, συμπόνια με την έννοια της πραγματικής έγνοιας για τον άλλο. Η φιλανθρωπία είναι γι αυτόν, στην καλύτερη περίπτωση ένα τρόπος εξιλέωσης που έτυχε εκείνος, τάχα, να βρεθεί σε καλύτερη μοίρα, δηλαδή να έχει περισσότερα υλικά πλούτη από τον άλλο και στην χειρότερη ένας πρακτικός τρόπος κοινωνικής “καταξίωσης”. Ποιός θα βρεθεί να χτυπήσει συμπονετικά τον φιλάνθρωπο στην πλάτη;

Στην πραγματικότητα ο πλούτος του ανθρώπου μετριέται όχι από τον αριθμό των πραγμάτων (ασημένιων ή χρυσών) που έχει στην κατοχή του αλλά από όλα εκείνα τα αναρίθμητα που έχει την πολυτέλεια να αφήνει απείραχτα.

Αλλά, αλίμονο!! Τι έχει αφήσει απείραχτο ο σύγχρονος άνθρωπος;

Ζει απελπιστικά πολύ γρήγορα. Θεωρεί ουσιώδες να μπορεί να χρησιμοποιεί ένα σωρό εφευρέσεις και εργαλεία τα οποία εναλλάσσονται και εξελίσσονται, εφευρέσεις τις οποίες δεν έχει δημιουργήσει ο ίδιος αλλά κάποιες αφηρημένες οντότητες (πανεπιστήμια, νοσοκομεία, επιχειρήσεις, έθνη-κράτη).

Όπως έγραψε κάποτε ο Θορώ “Αν δεν αφιερώσουμε μερόνυχτα ατελείωτα για την κατασκευή σιδηροτροχιών τότε ποιος θα κατασκευάσει και επεκτείνει τους σιδηροδρόμους; Και αν δεν φτιαχτούν οι σιδηρόδρομοι τότε πως θα προλάβουμε να φθάσουμε έγκαιρα στον Παράδεισο; Δεν ταξιδεύουμε με το τρένο, το τρένο ταξιδεύει πάνω μας.”

Όμως όσο και να μειώνουμε τις αποστάσεις μεταξύ μας με τραίνα και αεροπλάνα δεν πρόκειται να έρθουμε κοντύτερα ο ένας με τον άλλο στην σκέψη. Αλήθεια σε τι επιθυμούμε να κατοικούμε πιο κοντά στην σκέψη ή στο σώμα;

Γιατί θα πρέπει να ζούμε τις ζωές μας τόσο βιαστικά, τόσο απερίσκεπτα και τόσο σπάταλα; Σταματήστε πια! Γιατί κάνετε πως τρέχετε τόσο γρήγορα ενώ στην πραγματικότητα σέρνεστε πιο αργά και από τα σαλιγκάρια; Αντί να δείξετε σεβασμό μονάχα σε ότι είναι ουσιώδες και αναπόφευκτο, αντί να αναγνωρίσετε το δικαίωμα ύπαρξης στο αναγκαίο, κλείνετε τα μάτια και κοιμάστε όρθιοι. Επιτρέπετε στους εαυτούς σας να ξεγελιούνται από τις εντυπώσεις, από το φαίνεσθε, από την τεχνική γυαλάδα της εξωτερικής επιφάνειας που έχετε δημιουργήσει γύρω από την μονότονη ζωής σας, όλοι εσείς οι σύγχρονοι πολίτες. Μια ζωή θεμελιωμένη στην ψευδαίσθηση, χτισμένη με τούβλο το ψέμα και πηλό την υποκρισία.

Ότι πιστεύει κανείς για τον εαυτό του, αυτό είναι που καθορίζει, ή πιο σωστά προμηνύει την μοίρα του. Το χειρότερο είναι να είσαι ο μαστιγωτής του εαυτού σου. Κανένα πλάσμα της Φύσης δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο από τροφή και ένα φυσικό καταφύγιο.

Αφού ο άνθρωπος κατάφερε να ζεστάνει τον κορμό του ποιά ήταν η επόμενη επιθυμία του; Γιατί εκφυλίζεται; Γιατί ενώ ο πολιτισμός βελτιώνει συνεχώς τα σπίτια, δεν βελτιώνει παράλληλα και τους ανθρώπους που κατοικούν μέσα σε αυτά. Αλίμονο! Οι άνθρωποι έγιναν εργαλεία των εργαλείων τους! Χτίζουμε γι αυτόν τον κόσμο ένα αρχοντικό και για τον άλλο έναν οικογενειακό τάφο. Ο πολιτισμένος άνθρωπος δεν είναι τίποτε περισσότερο από έναν πιο έμπειρο και εξυπνότερο αλλά ακαλλιέργητο άγριο.

Οι περισσότεροι άνθρωποι δείχνουν να μην έχουν συλλογιστεί ποτέ τους τι ακριβώς σημαίνει σπίτι. Ο άνθρωπος που χτίζει το δικό του σπίτι είναι σαν το πουλί που φτιάχνει την φωλιά του. Εμείς όμως μοιάζουμε σαν τον κούκο που αφήνει τα αυγά του σε φωλιές που έχουν χτίσει άλλα πουλιά. Είναι τόσο πολύ “εξελιγμένα” τα σημερινά σπίτια, ώστε μας είναι αδύνατο να ασχοληθούμε με μια τόσο φυσική εργασία όπως το χτίσιμο του δικού μας σπιτιού. Όπως το σπίτι, έτσι και όλα σχεδόν τα υπόλοιπα, τα ρούχα, το φαγητό ακόμη και την διασκέδαση, τα λαμβάνουμε έτοιμα από άλλους.

Που θα σταματήσει αυτός ο κατακερματισμός της εργασίας; Και σε τελική ανάλυση τι σκοπό εξυπηρετεί; Όσων τα κελάρια είναι άδεια από καρβέλια και (σε λίγο) από πόσιμο νερό, το τελευταίο που τους απασχολεί είναι η μόδα, η αρχιτεκτονική και η σπιτική “θαλπωρή”. Υπάρχει μια διάχυτη μυθολογία γύρω από τις τεχνολογικές “προόδους” μας, μια ψευδαίσθηση γύρω από αυτές. Οι εφευρέσεις μας, τις οποίες συνεχίζουμε να δημιουργούμε και να χρησιμοποιούμε με ασίγαστο πάθος, δεν είναι παρά έξυπνα και κομψά παιγνίδια που αποσπούν την προσοχή μας από τα σοβαρά ζητήματα.

Έτσι δεν είναι παρά βελτιωμένα μέσα για έναν αβελτίωτο σκοπό.

Τις παράγουμε με όλο και μεγαλύτερη ταχύτητα, λες και κάποια αόρατη μοίρα μας απειλεί ότι δεν προλαβαίνουμε, πως ο χρόνος μας τελειώνει. Και έτσι όλα γίνονται πλέον πολύ γρήγορα. Σήμερα το ζητούμενο είναι να μιλάμε γρήγορα και όχι λογικά, να δρούμε άμεσα και όχι ιδιαίτερα μελετημένα. Οι άνθρωποι φαίνεται να έχουν την πεποίθηση πως εάν εξακολουθούν να δημιουργούν εφευρέσεις με ταχύτερους ρυθμούς κάποτε θα μπορέσουν να φθάσουν κάπου σε χρόνο μηδέν και με μηδέν κόστος ...

Αυτή η στάση μας θυμίζει τον Έλληνα εκείνο που ξενιτεύτηκε στην Γερμανία για να κάνει πολλά χρήματα, ώστε να μπορέσει κάποια μέρα (κοντά στο τέλος της ζωής του) να επιστρέψει για να ζήσει ως ποιητής ή ως φιλόσοφος στην εξοχική κατοικία που θα έχει κατασκευάσει με τα χρήματα της ξενιτιάς. Μα καλά αφού ήταν εδώ στον τόπο που γεννήθηκε η φιλοσοφία γιατί δεν έμπαινε αμέσως σε ένα πιθάρι να αρχίσει να φιλοσοφεί;

Αυτά παθαίνει όποιος μεγαλώνει με την μελέτη της Πολιτικής Οικονομίας αντί για την οικονομία της Ζωής.

Όπως οι πολίτες τους, έτσι και τα σύγχρονα έθνη κατατρέχονται από την παράλογη επιθυμία να διαιωνίσουν την μνήμη τους μέσα από τις τεράστιες ποσότητες κατεργασμένου μετάλλου, μπετόν, γυαλιού και πλαστικού που θα αφήσουν πίσω τους. Πόσο διαφορετικά θα ήταν εάν διαγωνίζονταν στην κατεργασία των τρόπων τους αντί του τσιμέντου; Όλες αυτές οι κατασκευές κοστίζουν περισσότερο από όσο αξίζουν. Κινητήρια δύναμη για την δημιουργία τους δεν είναι η ανάγκη για καταφύγιο και ζεστασιά του σώματος (που έχει ήδη προ πολλού ικανοποιηθεί), αλλά η ματαιοδοξία .... παγωνιά στην ψυχή ...

Τελικά, μέσα στο μεγάλο πανηγύρι των ημερών, ανάμεσα στους τόνους από κομφετί, λαμπιόνια, κρέατα, ποτά και μακιγιάζ, πάλι καλά που υπάρχει εκεί σε κάποια ακρούλα, βουβή η εικόνα με την καλύβα της γέννησης του Χριστού. Νιώθω το παιδικό βλέμμα να μας επεξεργάζεται με θλιμμένη και ερωτηματική ματιά.

Πότε θα ωριμάσουμε;

Τα πραγματικά αποτελέσματα των Εκλογών

Επειδή μας έχουν κάνει πλύση εγκεφάλου τα Κόμματα και οι διάφοροι δημοσκόποι, αναρτώ τον παρακάτω πίνακα με τα πραγματικά ποσοστά των Πολιτικών Κομμάτων ... (με ένα κλίκ ανοίγει μεγάλη εικόνα) :



Όπως διαπιστώνει κανείς πολύ εύκολα:

• Πρώτο Κόμμα είναι η ΝΔ αλλά μόλις με 30,19 %
• Δεύτερο "Κόμμα" είναι οι μη επιλέξαντες ένα κόμμα (αποχή, λευκό άκυρο) με 27,83 %
• Τρίτο Κόμμα είναι το ΠΑΣΟΚ με 27,49 %

Επίσης:

• Μεγάλοι νικητές είναι το ΛΑΟΣ και το ΚΚΕ, ειδικά το τελευταίο που ανέβασε ποσοστιαία περισσότερο από 40% την επιροή του, ακόμη και από το 1996
• Ο ΣΥΡΙΖΑ απλά κέρδισε το χαμένο έδαφος και η επιροή του ήρθε στα επίπεδα του 1996
• Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ έχασαν αθροιστικά περίπου ένα 5 % ακόμη και απο το 1996 που ήταν δυνατή η αριστερά
• Η απομάκρυνση (αποχή, λευκό-άκυρο) από την κομματική Δημοκρατία ήταν συνειδητή πράξη και μάλιστα ξεπέρασε κατά 4 % την αμέσως μεγαλύτερη αποχή του 2000

Τα παραπάνω ποσοστά συνυπολογίζουν την αύξηση των εγεγγραμένων ψηφοφόρων και ανάγονται όλα στους εγγεγραμένους (που είναι το σωστό) και όχι στους "έγκυρους" μόνο.

Βέβαια αυτή η προσέγγιση αφορά και απηχεί σε Οικο-Αυθεντικούς ανθρώπους και όχι σε Δημο-ΚΡΑΤΕΣ ...

Τύφλα να έχουν οι αναλυτές και όλες αυτές οι εταιρείες δημοσκοπήσεων που πληρώνουμε για να μας ανα-λύουν (δηλαδή δια-λύουν) τα αποτελέσματα.

Καλή περισυλλογή ... !

To Λευκό να γίνει Λαχανί!

Για όλους όσους είναι αναποφάσιστοι τα πράγματα είναι απλά! Όσοι απέχουν, ρίξουν άκυρο ή λευκό, ουσιαστικά θα χαρίσουν την απόφαση στους "χούλιγκαν" των κομμάτων, οι οποίοι θα κατέβουν να ψηφίσουν "δαγκωτά" το δικό τους κόμμα.

Ακόμη και στα 2 μεγάλα κόμματα που σηκώνουν στους ώμους τους στον ΕΘΝΙΚΟ ΔΙΧΑΣΜΟ, που άφησαν το φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον να απαξιωθούν, συνεχίζουν να υπάρχουν οι φανατικοί οπαδοί που εθελοτυφλούν. Σε ποδοσφαιρική ορολογία τους ονομάζουμε "ανεγκέφαλους".

Είναι όλοι αυτοί που βρίσκονται πολύ "κοντά" στα κόμματα, οι αποκαλούμενοι και κομματική "πελατεία". Όπως κάθε παραδοσιακός οπαδός δεν τους ενδιαφέρει πραγματικά τι πρόκειται να κάνει το κόμμα τους, αρκεί την επόμενη ημέρα των εκλογών, αφού έχουν "νικήσει", να εισπράξουν τους προεκλογικούς κόπους τους μέσω ενός διορισμού ή κάποιας άλλης εξυπηρέτησης.

Έτσι μεγάλωσαν οι γενιές μας μέσα στον ΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟ ... Πρωταθλητές ΝΔ και ΠΑΣΟΚ (ή ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ).

Οι αναποφάσιστοι, όσοι έχουν σιχαθεί το αδιέξοδο κομματικό σύστημα (αυτοί το ονομάζουν ανάγκη αυτοδυναμίας μια και δεν τους ΣΥΜΦΕΡΕΙ να συνεννοηθούν) είναι σε μεγάλο δίλλημα. Να μην πάνε καθόλου (αποχή), να πάνε και να ζωγραφίσουν μια μούντζα πάνω στο λευκό (άκυρο) ή να ρίξουν λευκό; Το τελευταίο μπορεί και να "έπιανε" τόπο" εάν είχε την εννοιολογική του σημασία.

Αλλά τι σε αυτόν τον καυτερό τόπο, έχει την ορθολογική σημασία του "Κοινού Νου", για να είχε και το ΛΕΥΚΟ;

Διότι το Λευκό δεν είναι ούτε ΑΚΥΡΟ ούτε ΕΓΚΥΡΟ στην Κομματική Δημοκρατία! Γιατί δεν είναι άκυρο το καταλαβαίνουμε. Γιατί όμως δεν είναι έγκυρο; Ας το πούμε απλά. Διότι δεν επιλέγει κάποιο από τα διαθέσιμα (29 στις τωρινές εκλογές) κόμματα! Δηλαδή παραβιάζει, υποτίθεται, την εκλογική (κομματική) διαδικασία. Οπότε για να μην υπάρχουν αμφισβητήσεις με διευκρινιστικό νόμο το ΛΕΥΚΟ θα καταμετρηθεί ώς ΑΚΥΡΟ!

Το καλύτερο πόστ που τα εξηγεί όλα αυτά βρίσκεται εδώ. Αξίζουν πραγματικά συγχαρητήρια στον blogger για την γνώση που είχε την διάθεση να μοιραστεί μαζί μας.

Επομένως όπως είναι η κατάσταση σήμερα με το Λευκό, δυστυχώς δεν μπορεί να εκπροσωπηθεί ικανοποιητικά μέσα στο Κοινοβούλιο.

Η πρόταση ενός "Κοινού ΝΟΥ", όπως του δικού μου, είναι πως το λευκό έπρεπε να εκπροσωπείται από μια ΥΠΕΡ-ΚΟΜΜΑΤΙΚΗ Λίστα Προσωπικοτήτων (Επιστήμονες, Μάνατζερ, κλπ), κάτι σαν το Επικρατείας αλλά ΕΞΩ-Κομματικό. Έτσι το Λευκό θα έμπαινε στο Κοινοβούλιο ως αυτό που πράγματι εκπροσωπεί, δηλαδή την μη επιλογή κανενός από τα υπαρκτά κόμματα.

Είναι τόσο απλό ... τόσο προφανές! Τόσο προφανές όσο και το ότι όλα τα κόμματα μπορούν να συνεργασθούν - συνεννοηθούν μεταξύ τους αρκεί ... να το θελήσουν!

Ήρθε η ώρα να τους μπολιάσουμε με Θέληση,

ήρθε η Ύψιστη στιγμή να τους μάθουμε την Συνεννόηση, όλοι εμείς οι "απλοί" άνθρωποι.

Είμαι έτοιμος να πάω να ψηφίσω αν και απείχα στις προηγούμενες εκλογές. Ήθελα να ρίξω μαι μούντζα ή λευκό αλλά με έπεισες. Όμως πιο μικρό κόμμα να ψηφίσω, εφόσον κανένα δεν με εκφράζει;

Δεν έχει καμία σημασία, οποιαδήποτε απο τα 3 μικρά κόμματα που θα μπουν στο Κοινοβούλιο, ή τα άλλα 2-3 που ακολουθούν αμέσως μετά! Ο σκοπός σου δεν είναι να εκλέξεις κυβέρνηση, αλλά να τους πεις: Σας βαρέθηκα όλους εσάς που μας λιβανίζετε μέρα-νύχτα "Δεν συνεργαζόμαστε", "Το πρόγραμμά μου δεν έχει σημεία επαφής με ..."," κλπ, κλπ. Ιδιαίτερα, τα 2 μεγάλα κόμματα, τόσα χρόνια, μας τρομοκρατούν με τον ΜΥΘΟ πως οι έλληνες δεν μπορούν να συνεννοηθούν μεταξύ τους!

Αυτοί μας δίδαξαν τον Διχασμό. Εμείς ας τους μάθουμε την ΣΥΝΕΝΟΗΣΗ!

Αλλά να σας πω και το κρυφό μου μυστικό. Έχω ένα ανέλπιστο όραμα, μια οπτασία, βλέπω έναν αντικατοπτρισμό.

Φαντάσου λέει να γινόταν το απίστευτο, μετά από τέτοια Οικολογική καταστροφή, οι έλληνες, ιδιαίτερα οι περισσότεροι από τους οι "Απέχοντες" (24% στις προηγούμενες εκλογές), οι "Λευκοί", όλοι εκείνοι οι οργισμένοι ή απογοητευμένοι που ρίχνουν άκυρο, αλλά και οι αναποφάσιστοι (7% σύμφωνα με τελευταία γκάλοπ) αποφάσιζαν να ψηφίσουν όλοι μαζί, σαν να ήταν συνεννοημένοι, ένα οικολογικό κόμμα!

Φαντάσου λέει να επέλεγαν όλοι αυτοί τους Οικολόγους Πράσινους, φαντάσου το μεγάλο Outsider να έμπαινε με τα τσαρούχια στην Ελληνική Βουλή! Διότι τα άλλα πέντε κόμματα σίγουρα θα μπούνε ...

Τι ηχηρό χαστούκι στον ΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟ θα ήτανε ετούτο! Διότι εάν έμπαιναν οι Οικολόγοι Πράσινοι στην Βουλή, ποιός θα τολμούσε να ΜΗΝ συνεργαστεί μαζί τους; Ποιός σοβαρός Πρωθυπουργός δεν θα έπαιρνε το ξεκάθαρο μήνυμα μετά την Πάρνηθα, την Πεντέλη και την Ηλεία;

Ηχηρό και ουσιαστικό! Το ΛΕΥΚΟ ας γίνει ΛΑΧΑΝΙ!

------------- Μήνυμα --------------------

Όχι σε αποχή, άκυρο, λευκό! Συμμετοχή! Αυτοί μας δίχασαν, εμείς θα τους ενώσουμε! Το Λευκό ας γίνει Λαχανί: http://notes-mirage.blogspot.com/2007/09/to.html

------------- Μήνυμα --------------------

Οι Οικολόγοι Πράσινοι έβγαλαν videάκι. Μετά το φύμωτρο που τους μπήκε απ΄ όλα τα κανάλια, επιτέλους πήραν το πρόβλημα στα χέρια τους! Θα το βρείτε εδω

http://www.youtube.com/watch?v=cXSvFRpCgno

H Χάρτα των Πρασίνων βρίσκεται εδω

Το Πρόγραμμα των Οιοκολόγων Πράσινων βρίσκεται εδω

Πάντως εκτός απο το Λαχανί, καλό είναι και το Ντοματί, ιδιαίτερα εκείνο το Βιολογικής Προελεύσεως!

Το δικό μου Διάγγελμα

Όπως καταλαβαίνετε από την θέση του "απλού" πολίτη μπορώ να λέω ό,τι θέλω. Δεν έχω ούτε καλή συνολική εποπτεία της κατάτασης (ΕΥΠ, Πυροσβετική, κλπ) ούτε τα στοιχεία που μπορεί να γνωρίζει ένας πρωθυπουργός, οπότε μην δώσετε και πολύ σημασία στο δικό μου διάγγελμα. Δείτε το ως μια εκτόνωση από το άλγος των ημερών.

Αγαπημένοι μου συμπολίτες, όπως θα δείτε στον παραπάνω χάρτη, αλλά και στο Παρατηρητήριο Κλιματικών Αλλαγών, οι φωτιές χτύπησαν αυτήν την φορά την Δυτική Βαλκανική με ανείπωτη ένταση. Ένα κύμα καύσωνα (> 37ο C) συνδυασμένο με εξαιρετικά ισχυρούς ανέμους (6-7 μποφώρ στην στεριά), ήρθε από τα δυτικά αφού έκαψε κυρίως τη Σικελία και μας βρήκε όλους, και το εννοώ, ΟΛΟΥΣ, πολιτεία και πολίτες απροετοίμαστους!

Αναγνωρίζω πρώτα απ' όλα την δική μας ευθύνη, την ευθύνη της κυβέρνησής μας. Ειλικρινά, όσο και εάν είχαμε προετοιμαστεί για το ενδεχόμενο πυρκαγιών αυτό το καλοκαίρι, δεν περιμέναμε τέτοιο συνδυασμό κλιματικών συνθηκών! Και ενώ είχαμε υπόψη μας τις αναφορές της IPCC, ενώ ζήσαμε μόλις ένα εξάμηνο νωρίτερα έναν πρωτόγνωρα άνυδρο χειμώνα και επιστήμονες κύρους (όπως ο Κος Ζερεφός) μας είχαν επισημάνει τον κίνδυνο ερημοποίησης της χώρας μας, δεν περιμέναμε τέτοια άμεση εκδήλωση των φαινομένων.

Ελληνίδες, Έλληνες. Αρκετοί από εσάς έχετε μείνει βουβοί από την σφοδρότητα και την συχνότητα εκδήλωσης των πυρκαγιών. Μη μπορώντας να πιστέψουμε αυτό που μας συμβαίνει, πολλοί από εμάς θα σπεύσουμε να υποθέσουμε πως μια τέτοιας μεγάλης έκτασης και σφοδρότητας καταστροφή δεν μπορεί παρά να είναι ένα καλά οργανωμένο σχέδιο από κάποιον ΑΛΛΟ. Σας προτρέπω όλους να μην βιαστούμε να μεταθέσουμε τις δικές μας ευθύνες. Αυτές τις δύσκολες ώρες, δεν πρέπει να δειλιάσουμε, δεν πρέπει να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να θεωρήσει πως αυτό που μας συμβαίνει είναι κάτι Αφύσικο, κάτι πέρα από τις δικές μας δυνάμεις.

Φίλες και φίλοι, πάντοτε ήμασταν ένας περήφανος λαός. Πρέπει και τώρα, ειδικά τώρα, να κάνουμε την ΥΠΕΡΒΑΣΗ. Δεν πρέπει να μεταφέρουμε ίχνος από την δική μας δύναμη σε κάποιον ΑΓΝΩΣΤΟ τρίτο. Επιβάλλεται ειδικά τώρα, να σηκώσουμε ψηλά το ανάστημα και να πούμε πως η συμφορά που μας βρήκε έχει εμάς όλους ως αποκλειστικούς υπεύθυνους.

Ακόμη και εάν υπάρχει κάποιος δόλιος αντίπαλος αυτός δεν μπορεί να είναι ισχυρότερος από την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΨΥΧΗ!

Ελληνίδες, Έλληνες. Έχουμε σήμερα ως λαός, πολλά θετικά χαρακτηριστικά όπως η ευστροφία, η δημιουργικότητα, η επινοητικότητα, το θάρρος, η αυταπάρνηση, η αυτοεκτίμηση, η εργατικότητα και η συμπόνια. Υπάρχει επιστημονικό δυναμικό και γνώση διαθέσιμκο σε λίγους άξιους το οποίο μπορούν και θέλουν να μοιραστούν μαζί μας.

Αυτά είναι και παραμένουν διαχρονικά τα δυνατά μας σημεία. Δυστυχώς μετά τον εμφύλιο που αδικαιολόγητα ΔΙΧΑΣΕ την κοινωνία μας και ιδιαίτερα τις τελευταίες δεκαετίες, έχουμε καλλιεργήσει και αναπτύξει, όλοι μας, και όταν λέω όλοι μας, εννοώ μηδενός εξαιρεμένου, ούτε καν εμένα του ίδιου, αρκετές κακές συνήθειες!

Η πιο γνωστή που μας έχει κάνει αρνητική διαφήμιση στο εξωτερικό είναι η ΥΠΕΡΒΟΛΗ των θετικών μας γνωρισμάτων!

Έχουμε χάσει το μέτρο. Νομίζουμε πως η ατομική μας ευστροφία και επινοητικότητα μπορούν να υποκαταστήσουν την Βέλτιστη Πρακτική και την Συνεργασία.

Είναι αυτό που οι Αγγλομαθείς αποκαλούν "Best Practice". Για τα περισσότερο ζητήματα υπάρχουν βέλτιστες πρακτικές όπως τα καθάρισμα των ξερών χόρτων γύρω από τα σπίτια μας, το κλάδεμα των δένδρων, η προσεκτική απόθεση των σκουπιδιών, η πρόβλεψη για ύπαρξη δεξαμενών νερού σε κάθε σπίτι που βρίσκεται μέσα στο δάσος, κα. Πρακτικές που αν ακολουθούσαμε όλοι μας με συνέπεια, με εμπιστοσύνη και αυτοπεποίθηση, θα πετυχαίναμε πολύ περισσότερα. Εάν ο καθένας από εμάς ακολουθούσε, με ευλάβεια συγκεκριμένους κανόνες, κανόνες συνταγής ("By the Book") όπως ακοκαλούνται, θα διαθέταμε εκ των προτέρων καλύτερη άμυνα απέναντι στην λαίλαπα.

Βέβαια, η πρώτη ευθύνη για να γίνει πράξη η παιδεία των ελλήνων, η δική σας παιδεία, ανήκει στην Πολιτεία. Γι αυτό είμαι ιδιαίτερα συντετριμμένος, νιώθω να έχω αποτύχει προσωπικά στο έργο μου. Είμαι συντετριμμένος, παρόλο που η λογική διατύνεται πως ήταν αδύνατο να εκπαιδευτούμε και να αλλάξουμε άμεσα την νοοτροπία της Αβάσταχτης Ελαφρότητας που μας διακρίνει ως Λαό τις τελευταίες δεκαετίες. Υπάρχουν και άλλα αρνητικά χαρακτηριστικά που οφείλω να επισημάνω.

Αγαπημένοι μου συμπολίτες, οφείλω να κάνω κάτι τέτοιο, δηλαδή να επισημάνω τα αρνητικά μας, ειδικά τούτη την πολύ δύσκολη ώρα, διότι όλοι μας και εννοώ περιλαμβανομένου τόσο εμένα προσωπικά όσο και της δική μας Παράταξης, όλοι μας πρέπει να γκρεμίσουμε, να εξαφανίσουμε την Κομματική μας Ταυτότητα και να ενωθούμε ως κοινωνία και πάλι κάτω από μια νέα Συλλογική Ταυτότητα. Μέρος των αρνητικών μας γνωρισμάτων είναι και η απώλει ταυτότητας, κάτι που μας κάνει κομματικούς αντιπάλους αντί για συνεργάτες. Επισημαίνω, τα αρνητικά μας με ειλικρινή αγάπη στον κάθε ένα από εσάς ξεχωριστά, με αγνή πρόθεση ώστε να γίνουμε όλοι μας καλύτεροι.

Μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι άμεσα, εάν σταματήσει να νομίζει ο καθένας πως τα γνωρίζει όλα και αρχίσει να αναζητεί ενεργά την συμπαράσταση και συνεργασία του διπλανού του που είναι σίγουρο πως πολύ πρόθυμα θα του προσφέρει.

Μπορούμε να γίνουμε καλύτεροι εάν επιδιώκουμε ενεργά πράγματι να γίνουμε Ατομικά και Συλλογικά Καλύτεροι, εάν δηλαδή προσπαθούμε συνεχώς να αποκτούμε υψηλότερα Ιδανικά, περισσότερες γνώσεις και εξασκούμε τις ικανότητές μας (όποιες και εάν είναι αυτές) συνεχώς.

Φίλοι και φίλες, οι Κλιματικές Αλλαγές μας έδειξαν αυτό το τριήμερο πως βρισκόμαστε σε μετωπική σύγκρουση, σε έναν ιδιότυπο Πόλεμο θα λέγαμε με την Φύση. Σίγουρα οι περισσότεροι από εμάς, κάτω από το βάρος μιας ικανοποιητικής καθημερινότητας δεν έχουμε αντιληφθεί πως είμαστε εμείς οι ίδιοι, ειδικότερα ο κακός μας εαυτός, που έχει κηρύξει αυτόν τον άχαρο πόλεμο. Διαπιστώσαμε όλοι πως έχει επέλθει μια σημαντική αναταραχή στο Οικοσύστημα, την οποία πολλοί αποδίδουν στην ανθρώπινη δραστηριότητα και όχι άδικα. Η Φύση γύρω μας γίνεται ολοένα και λιγότερο ανεκτική στις απροσεξίες μας. Το ελάχιστο ανθρώπινο λάθος, η παραμικρή απροσεξία (π.χ. της γριούλας στην Ζαχάρω) ακόμη κα η μικρή έλλειψη συντονισμένης προετοιμασίας ή διαρκούς ετοιμότητας, στις νέες Κλιματικές Συνθήκες δεν πρόκειται να μας συγχωρεθεί!

Αντίθετα, θα πρέπει να προετοιμαστούμε, αρχίζοντας άμεσα, αύριο κιόλας, για τις ραγδαίες και απρόβλεπτες αλλαγές που πρόκειται να συμβούν τα επόμενα πενήντα (50) χρόνια και έχουν ήδη αρχίσει.

Αυτός ο πόλεμος που εμείς κηρύξαμε άθελά μας, μας βρήκε όλους όπως προείπα απροετοίμαστους. Δεν έχουμε άλλη επιλογή, δεν επιθυμούμε κάτι λιγότερο από το να κάνουμε την Υπέρβαση. Μόνο που αυτήν την φορά πρέπει να την κάνουμε άμεσα, χωρίς δεύτερη σκέψη και μάλιστα αξιοποιώντας ικανότητες που τα αρνητικά γνωρίσματα που σκιαγράφησα πιο πάνω, έχουν εξαφανίσει.

Θα υπάρξουν το επόμενο διάστημα ραγδαίες εξελίξεις. Για αρχή ανακοινώνω την άμεση σύγκλιση των αρχηγών όλων των κομμάτων με ποσοστό >1% στις προηγούμενες εκλογές για να συζητήσουν υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, και ελπίζω αποφασίσουν ΟΜΟΦΩΝΑ τα παρακάτω:

1. Την κατάργηση της διαδικασίας ων επερχόμενων εκλογών
2. Παύση για 10 χρόνια της εκλογικής διαδικασίας
3. Δημιουργία οικουμενικής κυβέρνησης με αναλογική εκπροσώπηση όλων των συμμετεχόντων για τα επόμενα 10 χρόνια
4. Δέσμευση στην στρατηγική ανάπτυξη Συλλογικής Οικολογικής Συνείδησης
5. Δέσμευση στον στρατηγικό Πανεθνικό στόχο της Συλλογικής Αξιοσύνης
6. Υποχρέωση όλων των συμμετεχόντων κομμάτων να προτείνουν αυτούς που θεωρούν καλύτερους για τον κρατικό "μηχανισμό" και την τοπική αυτοδιοίκηση υπό το πρίσμα της νέας οπτικής (4 & 5)

Φίλες και φίλοι, το μέλλον μας εξαρτάται από το πόσο γρήγορα θα συνειδητοποιήσουμε πως έχουμε μπροστά μας μόνο μια επιλογή:

Τον δρόμο της Οικολογικής Αξιοσύνης, τόσο ατομικά όσο και κυρίως συλλογικά.

Η ταχεία και συνεχής ενίσχυση των θετικών μας χαρακτηριστικών με ταυτόχρονη αντικατάσταση των αρνητικών με τα θετικά τους ισοδύναμα (συνεργασία, σοβαρότητα, υπεθυνότητα) αλλά και το ίδιο το όραμα της Συλλογικής μας αξιοσύνης είναι η μόνη μας επιλογή.

Η Φύση, ο Θεός για όσους πιστεύουν, περιμένει από εμάς να δείξουμε τον καλύτερό μας εαυτό. Μπορούμε καλύτερα!

Είμαστε σε Οικολογικό Πόλεμο

Έχουμε μπει παρά την θέλησή μας εδω και αρκετό καιρό σε έναν ιδιότυπο πόλεμο που ούτε να τον φανταστούμε μπορούμε, ούτε να τον παραδεχθούμε θέλουμε. Γράφαμε στις αρχές Δεκεμβρίου του προηγούμενου έτους πως "Η ΓΗ έχει πυρετό" και παραθέταμε ένα σωρό στοιχεία για να δείξουμε πως η θερμοκρασία ιδιαίτερα απο το 2000 και μετά, δείχνει μια τάση συνεχούς αύξησής της, η οποία μάλιστα φαίνεται μη-γραμμική (αύξηση της αύξησης χρόνο με το χρόνο).

Αρκεί να θυμηθούμε τον ανοιξιάτικο καιρό μέσα στο καταχείμωνο (από αρχές Νεομβρίου μέχρι μέσα Ιανουαρίου περίπου) που μας πέρασε και τα δεδομένα πως ο Σεπτέμβρης 2006 ήταν ο θερμότερος στην Ευρώπη τα τελευταία 300 χρόνια!

Αναρωτιόμασταν τότε "Εάν με αυτά τα στοιχεία μπορούμε να έχουμε την πολυτελεία να συνεχίζουμε τις κακές μας συνήθειες".

Όπως φαίνεται η απάντηση είναι πως δεν μπορούμε να αλλάξουμε τις κακές μας συνήθειες ούτε ως απλοί πολίτες, ούτε πολύ περισσότερο ως πολιτεία!

Είναι όμως αναμενόμενο!

Πως να αλλάξεις συνήθειες όταν δεν έχεις αντιληφθεί ότι βρίσκεται σε έναν πόλεμο που έχεις κηρύξει εσυ ο ίδιος αλλά του οποίου δεν έχεις επίγνωση;

Έτσι η αυτο-διάλυση του κρατικού "μηχανισμού" μετά την ανακοίνωση κομματικών εκλογών αποτελεί απλή επιβεβαίωση της επικρατούσας Διάφθορης Μετριότητας. Η ύπαρξη χιλιάδων χωματερών, σκουπιδιών μέσα στα δάση, ακατοίκητων εξοχικών με έφλεκτες ύλες, αυθαίρετων κτισμάτων και κακών συνηθειών όπως η απροσεξία, η υπερκτίμηση, η απρονοησία, δεν μπορούν να διορθωθούν μέσα σε ένας έτος!

Σε μια κοινωνία που τα μέλη της τόσο ατομικά όσο και συλλογικά θα ήταν ταγμένα σε ηθικές αξίες όπως η ΑΞΙΟΣΥΝΗ (αντί του Νάρκισσου Ατομισμού) δεν θα κλονίζονταν ούτε με την προοπτική εκλογών, ούτε με τις καλοκαιρινές διακοπές ούτε με τις φωτιές. Θα είχαν προετοιμαστεί εδω και πολλά χρόνια πραγματικά για το χειρότερο, θα είχαν επίγνωση κινδύνου, θα γνώριζαν τον "αντίπαλο", θα λειτουργούσαν ομαδικά, ο καθένας θα έκανε άμεσα, σωστά και αποτελεσματικά αυτό που έχει ταχθεί να κάνει, θα πολεμούσαν τις φωτιές όλοι μαζί σαν μια γροθιά.

Οι κλιματικές αλλαγές είτε θα εξοντώσουν μια κατακερματισμένη κοινωνία ή θα την ταρακουνήσουν για να ξυπνήσει.

Η αρχή έγινε με την Μούντζα στην Μετέωρη Δημοκρατία. Το επόμενο βήμα πρέπει να είναι το τέλος του κομματισμού, ψηφίστε οποιαδήποτε άλλο κόμμα εκτός απο ΝΔ & ΠΑΣΟΚ! Άλλωστε τι να μας πουν και το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ;; Έχει αποδειχθεί πως δεν έχουν ούτε επίγωση των Κλιματικών Αλλαγών ούτε Οικο-λογικό όραμα ούτε πρόγραμμα για τα επόμενα 50 χρόνια! Ο ορίζοντάς τους είναι η επόμενη τετραετία άντε το πολύ μια οκταετία ...

Μαυρίστε και το δυο κόμματα σε ένδειξη πένθους! Όχι όμως λευκό, ψηφίστε οποιαδήποτε άλλο κόμμα - δεν έχει σημασία, μακάρι να μπούν και 6-7 κόμματα μέσα στην Βόυλή. Το μάθημά τους πρέπει να είναι να κάτσουν όλοι μαζί να ΣΥΝΕΝΟΗΘΟΥΝ! Να τελειώνουμε με τα αρχηγηλίκια! Μαύρο και σε όλους τους υποψήφιους μαϊντανούς (παρουσιαστές, αθλητές, αναγνωρίσιμους). Προσωπικά θα κοιτάξω τα CVς και θα βάλω σταυρό σε όσους έχουν αποδεδειγμένα σημαντική διοικητική εμπειρία και κατάρτιση σε κάποιο γνωστικό αντικείμενο. Θα προτιμήσω εκείνους που έχουν κατάρτιση σε θέματα Περιβάλλοντος έστω και μικρή.

ΟΜΑΔΙΚΗ αξιοσύνη ή θάνατος! πρώτα στο Κοινοβούλιο! Κάτω τα κόμματα, πάνω η Οικολογική συνείδηση!

Διάφθορη Μετριότητα

Οι Έλληνες έχουμε μεγάλες απαιτήσεις
Αλλά Όχι Αίσθηση των Υποχρεώσεών μας


Σταμάτης ΚΡΙΜΙΖΗΣ

Ομολογώ πως συγκινήθηκα με την σκέψη ενός από τους μεγαλύτερους σύγχρονους, πολύ διακεκριμένους, αλλά και σεμνούς έλληνες επιστήμονες. Για το ποιός είναι ο Κος Κριμιζής το καλύτερο link που μπόρεσα να βρω είναι το παρακάτω:

http://www.mlahanas.de/Greeks/new/Krimigis.htm

Αναδημοσιεύω τα σημαντικότερα σχόλια απο την συνέντευξη που πήρε απο τον Σταμάτη Κριμιζή, η Κα Άννα Γριμάνη, για λογαριασμό του "Κ" της Κυριακάτικης Καθημερινής στις 22/07/2007.

Η διαφθορά έχει διαβρώσει την ελληνική κοινωνία σε όλα τα επίπεδα. Με πειράζει η ανεκτικότητα που υπάρχει και το γεγονός ότι αυτή θεωρείται μια "φυσική" κατάσταση, ενώ εκτός των άλλων, είναι η χειρότερη τροχοπέδη στην πρόοδο. Τα ΜΜΕ και η κοινή γνώμη χρησιμοποιούν τον ευφημισμό "διαπλοκή" που είναι μια διαφορετική έννοια, όμως καλύπτει έντεχνα την αποφυγή της αληθινής έννοιας, δηλαδή της διαφθοράς που πρέπει να εξαλειφθεί με εφαρμογή νόμων, αλλά ποιός θα το κάνει;

Ο Έλληνας σήμερα είτε στην υπέροχη εκδοχή του είτε σε άλλη, θεωρεί ότι ο κόσμος όλος, κατά κάποιο τρόπο, του χρωστάει κάτι: Μια καλή ζωή, μια ευτυχή ύπαρξη, δίχως όμως ταυτόχρονα να αισθάνεται ότι έχει την υποχρεώση να δουλέψει και να την κερδίσει. Βασίζεται στην ιστορική του κληρονομιά ... η άποψή του ενέχει έπαρση!

Ο Κος Κριμιζής, ο εξαίρετος αυτός επιστημόνας, αυτοδημιούργητος, όντας καταξιωμένος σε εξωτερικό και εσωτερικό, χωρίς πολιτικές φιλοδοξίες και πολιτική προϊστορία, μπορεί να λέει τα πράγματα όπως είναι. Ο Κος Κριμιζής, υπηρετώντας ολόκληρη την ζωή του, την επιστήμη, δηλαδή την εφαρμόσιμη αλήθεια, έχει παιδευθεί στο να αναζητεί αλήθειες. Έτσι μπορεί να τις ανακαλύπτει και να τις αποκαλύπτει χωρίς σκοπιμότητες, χωρίς κανένα δόλο, αλλά με την αγνή εκείνη πρόθεση που μόνο ένας "χορτασμένος" και πλήρης εσωτερικά άνθρωπος μπορεί να κάνει ... αλήθειες που όπως όλες οι αλήθειες πονάνε!

Παρατηρεί πως ο έλληνας αρέσκεται να μιλά μονάχα για την διαπλοκή, δηλαδή για εκείνη την διαφθορά που εμπεριέχει οικονομική συναλλαγή. Ο νεοέλληνας προσπαθεί να καλύψει ολόκληρη την διαφθορά πίσω από μια υποκατηγορία της. Γιατί το κάνει; Μήπως η αποκλειστκή ενασχόληση με την οικονομική διάσταση της διαφθοράς, απλά επιβεβαιώνει το αποκλειστικό ενδιαφέρον του για το χρήμα; Μήπως μιλώντας μόνο για την διαπλοκή, τα ΜΜΕ και το σύνολο των ελλήνων, το κάνουν γιατί δεν θέλουν ή ίσως δεν μπορούν να κατανοήσουν την έκταση του πραγματικού προβλήματος που είναι η διαφθορά;

Ίσως μερικοί να μην καταλάβουν, με τον διαχωρισμό που κάνει ο Κος Κριμιζής, τι ακριβώς εννοεί. Όσοι έχουν το κουράγιο να διαβάσουν ένα παλαιότερο αλλά μακροσκελές άρθρο μου για την Διαφθορά, εκτιμώ πως θα κατανοήσουν πολύ περισσότερα.

Βλέπετε η διαφθορά σχετίζεται με τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνει κάθε μέλος μιας κοινωνίας από την θέση του σε αυτήν. Κάποιοι έχουν τον ρόλο του φίλου, κάποιοι άλλοι του γονιού, του συζύγου, του περιπτερά, του εργάτη, του καταστηματάρχη, του ιδιοκτήτη, του ενοικιαστή, του δικηγόρου, του γιατρού, του λογιστή, του πωλητή, του μηχανογράφου, του δντος συμβούλου, του επιχειρηματία, του δημοσιογράφου, του επιστήμονα και κάποιοι ακόμη του αστυνομικού, του πυροσβέστη, του δασικού υπαλλήλου, του εφοριακού, του δημάρχου, του κοινοτάρχη, του πολιτικού, του υπουργού, του πρωθυπουργού ....

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι .... δηλαδή όλοι εμείς κάθε στιγμή, κάθε λεπτό, πρέπει να ενεργούμε με βάση ηθικούς κανόνες, που προσδιορίζονται απο τον ρόλο μας.

Μαζί με τον ρόλο αναλαμβάνουμε εκτός από δικαιώματα και υποχρεώσεις!

Οι υποχρεώσεις αποτελούν συστατικό στοιχείο του ρόλου ... Στην συνέχεια ο Κος Κριμιζής μας εξηγεί την προέλευση αυτής της "Αβάσταχτης Ελαφρότητας" του νεοέλληνα ως προς τις υποχρεώσεις του.

Είναι η εθνική έπαρση, μια έπαρση που στηρίζεται λανθασμένα στην βαριά ιστορική κληρονομιά που άφησαν σε μας τους νεώτερους οι αρχαίοι έλληνες ... Μιά έπαρση που τυφλώνει τον νεοέλληνα ο οποίος δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει ότι οι αρχαίοι πρόγονοί μας, ιδιαίτερα κατά την "χρυσή εποχή" του Περικλή, διέπρεψαν όχι εξαιτίας κάποιας "θείας πρόνοιας" ή τύχης, αλλά επειδή είχαν ως

Εθνική τους Αξία μια και μόνο: Την Αριστεία! (προσοχή όχι την Αριστέα του γείτονα ...)

Στην συνέχεια, στην σύντομη αλλά περιεκτική συνέντευξη, διαβάζουμε τι είναι αυτό που βρίσκεται στην ρίζα της διαφθοράς και γιατί οι έλληνες αποφεύγουν να μιλούν απευθείας γι αυτήν.

Το μειονέκτημα είναι η επιδημία της μετριότητας. Όλοι είμαστε ίσοι. Και δεν εννοώ κοινωνικά ή σε επίπεδο δικαιωμάτων, αλλά στο τι μπορεί κάθε έλληνας να προσφέρει στην χώρα του. Η απόκτηση κάποιου διπλώματος τρίτης κατηγορίας για να εξασφαλιστεί μια θέση στο Δημόσιο εγγυάται την παρακμή της χώρας. Νομίζω ότι έχουμε μεγάλες απαιτήσεις αλλά όχι αίσθηση των υποχρεώσεών μας.

Έχουμε αξιόλογους ανθρώπους που ατομικά παράγουν πολιτισμό, ιδικά στην αλλοδαπή, αλλά η ελληνική κοινωνία φαίνεται να είναι ικανοποιημένη με την κατανάλωση και την καλοπέραση, δεν δείχνει να προβληματίζεται για το μέλλον της και την ταυτότητάς της.

Χαρακτηριστικό γνώρισμα λοιπόν της Διαφθοράς είναι η μετριότητα. Μετριότητα και διαφθορά πάνε μαζι! Αυτή είναι η οδυνηρή αλήθεια, αυτός είναι ο σοβαρότερος λόγος που οι νεοέλληνες δεν μιλούν απευθείας για την διαφθορά. Μια διαφθορά που, όπως η μετριότητα, διαπερνά όλα τα "κοινωνικά στρώματα", μια περιρέουσα διαφθορά - όπως την είχα χαρακτηρίσει στο σχετικό άρθρο μου - μια ηθική παρακμή, μια ηθική μετριότητα που διαχέεται και επιβιώνει παντού σαν την πανούκλα.

Όχι δεν μιλάει ο Κος Κριμιζής για την ύπαρξη των μετρίων, δηλαδή κάποιων ανθρώπων οι οποίοι κάνουν χειρότερα την δουλειά τους από κάποιους άλλους. Αυτό είναι νομοτελειακό. Πάντοτε και παντού, υπήρχαν και θα υπάρχουν ικανοί άνθρωποι σε αυτό που κάνουν και κάποιοι άλλοι ικανότεροι. Ούτε αναφέρεται στην εγγενή ισότητα των ανθρώπων, δηλαδή στο ότι όλοι οι άνθρωποι γεννιούνται με τα ίδια δικαιώματα, πως έχουν δηλαδή την ίδια εγγενή αξία. Αυτό όχι μόνο δεν το αμφισβητεί κανείς αλλά αντιθέτως θα λέγαμε το απαιτεί. Ότι δηλαδή κάθε Έλληνας που γεννιέται έχει ίσα δικαιώματα συμμετοχής στην Άριστη Ζωή, δικαίωμα συμμετοχής στην επίτευξη!

Όταν ο Κος Κριμιζής αναφέρεται στην ισότητα ως εκδήλωση της μετριότητας εννοεί την

Ισότητα ως πρόφαση της Συλλογικής Μετριότητας

Εννοεί μια θεώρηση της ζωής υπο το πρίσμα μας επιγενούς ισότητας - ισοπέδωσης. Εννοεί την μετριότητα εκείνη που στο όνομα της ισότητας προωθεί την ευτέλεια, το βόλεμα, την μαγκιά, το ατομικό "συμφέρον", το εύκολο κέρδος, την κατανάλωση, την κουτοπονηριά, το ρήξιμο του άλλου, το ψέμα, δηλαδή εννοεί

την πολιτική επικράτηση των μετρίων και της μετριότητας

Προσοχή ο προσδιοριστικός τόνος έχει μπει στην λέξη πολιτική. Είναι επόμενο η επικράτηση της μετριότητας να είναι πολιτική, εφόσον η πολιτική χρησιμοποιείται ως μέσο για την επικράτηση μιας κοινωνικής πλειοψηφίας πολιτών έναντι των υπολοίπων. Γι αυτό και οι πολλοί μέτριοι επικρατούν των λίγων ικανών. Είναι η πλειοψηφία!

Το διακύβευγμα της ελληνικής πραγματικότητας είναι κατά πόσον η πλειοψηφία των Ελλήνων θα συνειδητοποιηθεί και θα απαιτήσει την Αξιοσύνη ως Εθνικό όραμα και προορισμό!

Με ενθουσίασε που επιτέλους διαβάζω ένα συγκροτημένο κείμενο για την διασύνδεση διαφθοράς και μετριότητας. Με συγκίνηση βλέπω να δημοσιοποιούνται προσωπικές σκέψεις που είχα προσπαθήσει να εκφράσω παλιότερα μέσα από την Καθημερινή. Τους είχα κοινοποιήσει τότε άρθρο που είχα στείλει σε στελέχη της ελληνικής κυβέρνησης με τον τίτλο Αξιοσύνη και Διαφθορά!

Επιτέλους, ένα επώνυμος έλληνας μιλά στην καρδιά και το μυαλό των Ελλήνων, με αισιόδοξο, δυναμικό και καθαρό λόγο:

Θα έχουμε "φθάσει" όταν άλλες χώρες αρχίσουν να αντιγράφουν το σύγχρονο "ελληνικό μοντέλλο"! Δεν γίνεται να μεγαλώνει μια νεα γεννιά - θεατής στις προόδους που γίνονται στον υπόλοιπο κόσμο.

Να γνωρίζετε, αξιότιμε Κε Κριμιζή, πως υπάρχουν νεοέλληνες που σκέφτονται όπως εσείς. Είναι λίγοι και απομονωμένοι αυτήν την στιγμή. Αγωνίζονται μόνοι τους και είναι ανώνυμοι. Είναι επιστήμονες με εξειδικευμένη γνώση που τους αγνοεί επιδηκτικά το πολιτικό κατεστημένο (π.χ βλέπε σχετικά ένα εξαιρετικό άρθρο για τις πυρκαϊές και τις αναδασώσεις) κάνοντας αυτό που τους λέει η πλειοψηφία. Είναι άγνωστοι διανοούμενοι που δεν "πουλάνε". Είναι απλοί πολίτες που έχουν συχαθεί την Πολιτική και ονειρεύονται μια Υπερ-Πολιτική, Πράσινη, Πολιτισμική Επανάσταση ... Ο καιρός θα δείξει και η ιστορία θα δικαιώσει.